Rakim - The Seventh Seal (2009)

Dit ben ik in de loop van de afgelopen weken helemaal vergeten. Ik was rond juli helemaal 'gehyped' voor deze release maar ik weet het niet met deze terugkeer van de een van de beste MC's aller tijden. Ten eerste zijn het erg veel (voor mij) onbekende producers die de beats verzorgen en klonken de snippets niet helemaal fantastisch. De gast optredens zijn ook niet veel soeps. Ik had gehoopt op minimaal Busta of Nas. In ieder geval hoop ik dat Rakim zelf de plaat kan redden.

De webrip is trouwens gelekt, maar ik ga op de grouprip wachten.

blij dat ik Felt 3 gekocht heb

Ik ook. Maar wat heeft dat met dit album te maken?

Jake One, Nottz, Needlz en Nick Wiz (die haast een oldschoollegende genoemd mag worden vanwege zijn werk op platen van aritesten als Mad Skillz, Cella Dwellas, Miilkbone en eerder werk van Rakim).

dat ik aan het twijfelen was dewelke ik zou kopen

bijgevolg dat ik deze niet zo goed vind.

Heerlijk dit!

De nummers die ik heb gehoord vind ik niet geweldig. Afijn The Master vond ik ook niet heel sterk. Ik verwachte hier eerst veel van, maar nu niet meer. Maar ik ben altijd ìn voor een Verrassing.

Ja, die ken ik wel. Alleen ik had Premo en Clark Kent er ook op verwacht. Namen zoals DJ Slyce en Y-Not zijn dan weer heel onbekend

Ben echt benieuwd hoe Rakim tegenwoordig klinkt.

En ik heb geen grouprip.

Die is er dan ook nog niet.

Ja was foutje van me.

Maareh... dit album doet me ontzettend denken aan een project van Dr. Dre.
De manier van rappen van Rakim, de beats en refreinen... veel te Dr. Dre geinspireert als ik dat mag zeggen.

Niet echt wat ik verwachtte van Rakim.

Precies waar ik voor vreesde - en dan heb ik het niet over de vele zwakke refreintjes - Rakim is niet eens meer een schim van de rapper die hij was. Hij weet op The Seventh Seal dan ook geen moment te boeien met zijn - naar mijn idee - ongeinspireerde raps. En als je dan nog alleen je stem mee hebt, want zijn flow is ook niet meer hongerig (volgens mij wil hij gewoon niet meer rappen) dan blijft er erg weinig leuks over. Want de beats vallen ook vies tegen, maar dat hoorde ik eigenlijk al aan de snippets, erg eentonig allemaal, nergens hoor ik iets authentieks. Op The Seventh Seal valt eigenlijk iedereen tegen, want het wordt maar zelden wel leuk (Holy Are You is nog wel aardig).

Toch vind ik het een leuke cd ik ben blij rakim weer is te horen op een plaat. na een paar keer luisteren is het idd niet de Rakim die hij was.

Die webrip is echt crap ik ga deze pas verder luisteren als de grouprip uit is. How To Emcee vond ik al wel dope klinken, maar ik heb echt geen hoge verwachtingen meer na er vluchtig naar geluisterd te hebben.

Ik had ook een iets andere lijst van producers verwacht. Niet te begrijpen.. Het zal waarschijnlijk iets met het budget te maken hebben.

Ik vind Rakim het goed doen hoor.
Alleen de beats zijn minder.
Waarom is hij bij dre weggegaan.!?

Na het luisteren van de CDQ denk ik dat deze wel gaat groeien, gewoon veel focussen op de lyrics.

Dre wou een andere kant op dan Rakim.

Hij beschreef het zo:

"Dre wanted me to talk about killing someone, I wanted to talk about bringing someone to life"

Sowieso denk ik niet dat Dre beats bij Rakim zouden passen, maar wie weet. Rakim heeft laten weten dat het in de toekomst altijd kan gebeuren.

Vind het nu allemaal wel raar, want de beats klinken erg Dre geïnspireerd dat vindt ik dan weer zonde..

Onnodige qoute verwijderd.

Dedicated vind ik best vet, ondanks (of misschien juist dankzij, het is een toffe) uitgekauwde sample.
Verder is er nog weinig dat meteen aansloeg. Sommige dingen zijn ook ronduit bagger/saai.
Met How To Emcee begin je toch geen album waar zoveel mensen lang op hebben gewacht?

Ik had ook een betere intro verwacht, klinkt erg saai.

Ik had niet verwacht dat het album beter zou zijn dan The 18th Letter, en dat is ie ook niet. Desalniettemin toch een best lekker album tot zover, al heb ik hem nog maar anderhalf keer beluisterd. Ik had wel bij het laatste nr. een WTF?!-feeling toen ik opeens No Doubt hoorde.

En wat ik toch wel erg jammer vind is dat er heel het album door de uh's en uh-huh's in de nummers in de beats verwikkeld te horen zijn.

Man, wat een teleurstelling. Rakim is een van mijn favoriete MC's, hij staat in mijn top 3. Maar met dit album begin ik te twijfelen. Als zelfs hij niet beter kan zijn dan andere hedendaagse hiphop artiesten, dan weet je gewoon dat je niet meer speciaal bent. Rakim heeft nog wel goede teksten (Holy Are You, Man Above), maar op dit album hoor je die te weinig. Hij lijkt meer te praten over zijn geliefde. Zijn flow lijkt ook weg te zijn. Zijn stemgeluid is nog altijd wel mooi om naar te luisteren. De meeste beats zijn saai, alleen You & I en Walk These Streets zijn meer dan oké. De vele gezongen refreintjes maken deze teleurstelling helemaal af. Ik wou dat Premier wat tracks deed, dan had je tenminste nog wat leuke scratch refreinen. Maar ja, als je dan zegt dat je hem niet kon bereiken... Je hebt 10 jaar de tijd gehad Rakim, en je kon Premo niet bereiken?

2*, kan misschien een halfje groeien. Maar The God MC bestaat niet meer. Vroeger wel...

Ik snap het niet, dit vind ik toch best wel lekker hoor. Ook al is Rakim niet meer de oude, vind hem hier stiekem sterk uit de hoek komen. Beats zijn wel lekker, maar die r&b refreintjes zijn niet mijn ding. Ik vind ze ook niet irritant gelukkig. Ik ga voor een 3,5.

Geen geweldige plaat, maar het kon zeker erger. Rakim lijkt uitgeblust; hij rapt nog altijd volgens het boekje (of je dat nou als positief of negatief opvat), maar spreekt elke line hetzelfde uit en zijn stem is ook niet bepaald meer hongerig of overtuigend. Best saaie aanwezigheid, Rakim, gelukkig tekusteel nog wel goed op zijn momenten en hoor je natuurlijk nog wel dat de man absoluut de skills heeft, ook al komt dat er niet altijd meer uit. Maar het is verder wel een leuke plaat, mede doordat de producties wel makkelijk verteerbaar zijn, wat ook wel herkenbaar is bij Rakim solo-albums. Mede doordat de plaat vanaf Holy Are U sterker wordt (eerste deel is niet echt denderend) 3* van mij. Dat vind ik wel een goede binnenkomer eerlijk gezegd; simpele maar goed bijpassende beat, duidelijke lines en vrij waterdicht.

Ik begin met 3,5*

Ik heb eigenlijk voor het eerst echt goed kennis gemaakt met Rakim's muziek toen ik hem live zag vorig jaar December. Sinds die tijd ben ik me eens meer gaan verdiepen in Rakim, waarbij ik het oude werk met Eric B. sowieso wel goed vond, maar dat The 18th Letter juist een van mijn meest gedraaide platen werd dit jaar.

The Master vond ik wat minder, maar heeft zeker vele goeie momenten, alleen wat me bij The Master opviel was het veelvuldige "Im internationally known", althans... dat is wat ik me herinner, gezien het weer even terug is dat ik The Master heb opgezet.

The Seventh Seal is inmiddels een paar luisterbeurten verder en vind het eigenlijk een meer dan prima album. Ik had eigenlijk geen verwachtingen, gezien ik nog niet kon indenken wat deze man zou gaan brengen. Echter had ik al wel een heerlijk voorproefje met de track waarmee hij in December 2008 het podium van The Knitting Factory betrad: Holy Are You. Dat is ook voor mij echt het sterkste nummer van The Seventh Seal! Maar na een paar luisterbeurten vind ik hier en daar ook best strakke nummers, waaronder zeker How To Emcee, Walk These Streets en Satisfaction Guaranteed. De meeste nummers bevatten lekkere beats, goede lyrics, maar ook soms iets teveel refreintjes.

Ik heb dan ook geen 10 jaar moeten wachten, zoals velen wel hebben moeten doen. Voor mij is het sinds de kennismaking met zijn muziek niet erg lang wachten geweest daar ik enorm veel plezier had met het ontdekken van Rakim. Mogelijk is dat ook de reden waarom ik wat anders tegen deze plaat aan kijk... Want als ik luister hoor ik vele goede lyrics, en besteed niet zo enorm veel aandacht aan zijn flow zoals vele anderen doen. Rakim wordt immers ook een dagje ouder.

Voor mij klinkt het gewoon lekker en is het tekstueel gezien ook zeer goed te pruimen.

Oh ja, ben helemaal vergeten iets te zeggen over de door mij gevreesde R&B-refreinen; gelukkig waren het in bijna alle gevallen zangers, en die ergeren mij altijd minder dan zangeressen. Dus ik heb me er eigenlijk niet aan gestoord .

Op You and I vind ik het wel mooi, maar op andere tracks niet echt...

Ik doe er trouwens een half je bij, omdat Holy Are You fenomale teksten en wordplay heeft.

Ik doe er gewoon nog een schepje bovenop: +0,5* = 4*

In het begin had ik nog een beetje zo mijn twijfels, maar ik vind het nu gewoon een erg toffe plaat. Veel geluisterd afgelopen weekend en kan niet wachten om straks in de trein deze weer op te zetten!