Jordan Rudess - Notes on a Dream (2009)

Hier laat Jordan Rudess zich van zijn 'klassieke' kant zien. Op het album staan pianostukken in neoklassieke en impressionistische stijl, met een vleugje jazz.

Rudess is kwistig met nootjes en versieringen. Geef mij dan liever het echte werk van bijvoorbeeld Poulenc en Rachmaninov. Toch is dit geen onaardig album.

Heel erg goed uitgewerkt album. Rudess zet de nummers van Dream Theater erg goed naar zijn hand of vingers, zo u wil. Uiteraard was er in de oorspronkelijke versies al heel veel ruimte voor pianostukken, maar ik vind toch dat hij er meer mee heeft gedaan dan gewoon de andere instrumenten vervangen. De mengelmoes aan verschillende invloeden, zoals hier eerder al aangehaald, maken het tot een solide en erg gevarieerd album.

Ik ben er toch echt niet zo kapot van. De man is absoluut een virtuoos, maar strooit mij hier veel te veel met razendsnel 'gepriegel', wat me zowaar al in 'Through Her Eyes' behoorlijk gaat irriteren. De kunst van het weglaten is in deze niet zozeer iets wat Rudess hier tentoon spreidt. Jammer, ik had er echt wat meer van verwacht...

Vreselijk slecht getekende hoes, overigens... Het lijkt of zijn jonge broertje eens een hoesje mocht ontwerpen...