Livin' Blues - The Universal Masters Collection (2002)

Bij gebrek aan mogelijkheden om losse albums aan te schaffen (volgens mij is er alleen die 3 Originals set) heb ik een paar jaar geleden deze maar gekocht.

Compilaties uit de Universal Masters Collection hebben vaak een wat knullige vormgeving, maar je kan er vanuit gaan dat de prijs redelijk is en de geluidskwaliteit is ook prima. In de boekjes staat altijd een stukje achtergrondinformatie.

Ik mis ook eigenlijk niet veel op deze verzamelaar. 'Spoonful' is de enige die ik er echt graag bij had gewild.

Maar helaas zijn er hier op de site maar weinig liefhebbers van Nederblues aanwezig......

Superblues uit ons eigen NL.
Alleen overtroffen door de Drentse trots C+B!

Aangeschaft naar aanleiding van concertbezoek van de Livin' Blues Experience.

Prima blues van Nederlandse bodem, in eerste instantie door mij gemist: de hoogtijdagen lagen tussen 1969 en 1973. Ik was begin 1975 (12 jaar oud) weg van het singletje Boogie Woogie Woman, maar dat is hier waarschijnlijk vloeken in de kerk.

Zowel tijdens het concert als ook op dit soort compilaties wordt het nummer angstvallig gemeden. Men wil blijkbaar niet graag aan de invloeden van de moderne tijd die waren toegevoegd en waardoor het nummer destijds juist zo succesvol was, worden herinnerd.

Zoals ook uit dit overzicht blijkt: de periode 1967-1972, de tijd dat er echte blues werd gespeeld, er internationaal aandacht werd besteed aan de band (een album uit die tijd werd zelfs door Fleetwood Mac producer Mike Vernon geproduceerd), is favoriet.

Momenteel is oudgediende Nicko Christiansen (vocalen, sax) en één van de originele oprichters, de man achter de Livin' Blues Experience. Het is jammer, dat ik bij het recente concert geen stand heb gezien met de originele albums van LB op cd, nu ik deze compilatie heb gehoord had ik er daar wel een paar van willen hebben.

Want, hoewel ik verre een kenner ben van hun albums, heb ik bij deze compilatie wel het gevoel dat er fraaie werkstukjes uit het oeuvre zijn gelicht, inclusief de singles uit die tijd. Volgens de hoes is het bijvoorbeeld de eerste keer dat Black Lisa op cd is verschenen.

Hoe dan ook, getalenteerd zeker. Ook een internationaal geluid, je zou niet zeggen dat er hier een Haagse band speelt. Met de verminderde belangstelling voor de blues in het algemeen in het eerste deel van de jaren '70 verdween ook veel van de interesse voor Livin' Blues en werd de band zelf enigszins stuurloos.

Maar, na vele bandwisselingen, opheffingen zelfs, lees ik dat tussen 1987 en 1995 nog vier albums zijn uitgegeven (waaronder Now, staat niet op musicmeter). Daar ga ik ook nog eens naar op zoek. Live maakt het allemaal nog voldoende indruk.

In het verleden heb ik wel eens iets van Livin' Blues aangevraagd bij Radio 5 Nostalgia, maar mijn verzoek werd daar genegeerd, ik begrijp ook niet waarom ...
Neemt niet weg dat dit een prima samengestelde verzamel-CD is.