Toro y Moi - Causers of This (2010)

Twee namen flitsten er door mijn hoofd bij het horen van de eerste tonen van Blessa: The Avalanches en Animal Collective.
Die tweede naam bleek zo vreemd niet want het schijnt een nogal standaard vergelijking te zijn als het om Toro Y Moi gaat.
Nu vind ik Animal Collective best aardig maar ik raak er niet door in jubelstemming zoals veel critici en luisteraars dat wel doen. Als ik dan The Avalanches er bij haal dan moet ik ook eerlijk zeggen dat ik het album Since I Left You aanvankelijk erg leuk vond maar dat de sjeuigheid er toch al snel weer van af ging.
Niet echt een uitgangspunt om al zo vroeg te gaan zitten voor deze release van Chaz Bundick die pas officieel eind februari uit komt.
Toch waren het kwalificaties die toegedicht werden aan deze man als zijnde R&B, Indie Rock, Electronic Dance en Psychedelica vermengd tot een geheel eigen creatie die het hem deden en er voor zorgden dat ik Causers of This ben gaan beluisteren.

De nummers klinken veelal lekker mellow en dat komt door de aangename fusie die gitaren, synths en de zweverige zang met elkaar zijn aangegaan. Er hangt regelmatig een funky vibe in de lucht maar dan wel eentje van het rustiger soort. Je kent dat wel: drankje in de hand en het voetje tapt rustig mee op de maat van de soms ietwat zweverige klanken. Heel soms heeft het wel iets weg van die foute jaren '70 softporno films, maar met zo'n vergelijking sla ik dan ook de plank wel weer mis want daarvoor zitten er veel te veel spannende wendingen in de nummers en klinkt dit heel wat speelser. Maar toch wil ik dat 'hokje' er even bijgehaald hebben want ik kan het maar niet uit mijn hoofd zetten.
Kom ik op een kritiekpunt die toch wel zwaar weegt in mijn beoordeling en dat is de zang. Ik vind die echt ondermaats en soms ronduit storend. Het is zo vreselijk kleurloos af en toe. Ik vrees ook dat dit typisch zo'n album gaat worden dat heel erg aanslaat bij een bepaalde groep muziekliefhebbers en dat het zo'n kleine hype kan gaan worden waar we dan vervolgens later niet veel meer van vernemen. Ja, toch wel het Avalanches-effect zeg maar.
Voor nu is het even best lekker allemaal maar ik vrees dat dit album het misschien niet gaat redden tot aan die officiële release eind februari en daarmee is mijn eerste beluistering van een 2010 release er nog niet eentje waar ik van in een hallelujah-stemming geraak.
Categorie: tijdelijk best aardig.

Toro Y Moi, het alter ego van de 23 jarige Chaz Bundick, is al een paar jaar 'ondergronds' actief, maar heeft nu zijn eerste album uitgebracht; Causers Of This. Bij het eerste nummer, Blessa, dacht ik direct aan Animal Collective. Het heeft hetzelfde psychedelische geluid, namelijk een stem die verdwijnt in de eletronische geluiden, waardoor er een droomachtige brij ontstaat. Heel begrijpelijk dat dit de eerste single wordt, want het is gewoon een prima nummer. Hierop volgt het eveneens ietwat psychedelische Minors.

Imprint After is een lekker loom nummer en net als Lissoms een puur 'ambachtelijk' nummer waar de analoge keyboard duidelijk te onderscheiden is. In Lissoms is er ook een beat over heen gegooid dat er wat tempo in brengt. Nummers als Fax Shadows, Thanks Vision en Freak Love zijn geïnspireerd op de hiphop van J Dilla en daarom niet echt nummers waar ik enthousiast van word.

Gelukkig volgt hierna Talamak dat iets weg heeft van Mylo, die, nu ik er aan denk, ook wel eens met een opvolger van zijn debuutalbum mag komen! You Hid gaat op dezelfde manier verder, maar vind ik te langdradig. Gelukkig brengen Low Shoulder en het titelnummer tot slot toch weer wat pit erin.

Toro Y Moi heeft met dit album de luisteraar prima laten horen wat zijn inspiratiebronnen zijn, maar hiervan iets nieuws maken en een eigen geluid creëren heeft hij met Causers Of This niet gedaan. Daar is in zijn geval helemaal niets mis mee, omdat hij dat ook nergens pretendeert en het verder gewoon een heel relaxt album is, dat prima zijn werk doet na een drukke dag.

For Music Only