Infected Mushroom - Classical Mushroom (2000)

Deze bekende goa trance/psytrance-klassieker behoort wel tot mijn favoriete trance-albums allertijden. De zeer vindingrijke melodieën en ontzettend intelligente drums dragen daar aan bij, maar ook het erg 'natuurlijke', kraakheldere geluid, de mooie samples en het mooie beat- en basgeluid, de mate van afwisseling, en het niveau waarop dit album gemixed en geproduceerd klinkt. Erg energieke, spannende feel-good-music is dit. En geen associaties met club (waar ik niet direct zo van hou). Vocals zijn overigens sporadisch te vinden, wat ik ook alleen maar positief vind.

De openingsceremonie heeft als naam: Bust a Move. De akoestische gitaar en rasp zetten de luisteraar in eerste instantie op het verkeerde been, maar al gauw wordt duidelijk dat er spoedig een electronische onweersbui zal losbarsten. Dit is een ontzettend afwisselende track met gouden melodieën. Vanaf 5:35 is het precies de rockband Muse, maar dan electronisch! . In None of This Is Real doen behalve akoestische ook electrische gitaar-samples (waaronder metal) hun intrede, terwijl een soort vervormde didgeridoo voor het Goa-element zorgt. Een zeer strak nummer, mede ook door de geniale drums en galm-effecten. De toon van het nummer is wat peinzend, ernstig. Sailing in the Sea of Mushroom is een stukje minimalistischer, maar dit wordt zo nu en dan gebroken door een kleurrijke gitaarmelodie. Erg mooi gedaan! The Shen blinkt vooral weer uit door het afgewerkte drumwerk, de met arpeggio gevulde commodore64 sampletjes en de attractieve klassieke synthesizerakkoorden. Disco Mushroom is een strak nummer met een herkenbare melodie, maar in delen van dit nummer wordt het tempo er uitgehaald. (Waarom?) Niet echt een van mijn favoriete nummers hier... Maar Dracul is dat wel, met een heerlijke beat, en een melodie waar met de meest bijzondere klankkleuren goed gevarieerd wordt. Af en toe een scheutje schimmelend, kronkelig goa-geluid doet wonderen blijkt hier verder. Nothing Comes Easy is letterlijk opzwepend. En numero 8, Mush Mushi is dan weer een favoriet, misschien wel door die erg mooie melodie-sample in de intro, die het nummer zo'n lekkere mysterieuze lading meegeeft. Afsluiter The Missed Symphony is met terugkomende melodieën uit de vorige tracks een soort samenvatting van het album, maar is eigenlijk een te wat rustige afsluiter.

Al met al is deze mijlpaal wel een aanrader voor iedere electronica-luisteraar! Zeker als je wel eens wat goa trance/psytrance wilt proeven. Luisteren!

Zal deze nog eens checken ook al vind ik de stijl nogal lame van de nummers die ik van IM gehoord heb

Dit genre is gedoemd voor mij vrees ik. Ik heb hier enkele geweldige Goa Trance albums liggen, maar telkens iemand anders het woord goa trance in de mond neemt draait het uit op een (lichte) teleurstelling. Ook hier weer.

Ik ben ook geen expert, maar volgens mij is dit echt gewoon goa, zonder de trance dus. Zou ik ook logisch vinden, want veel trancy elementen zitten er niet in. Geen wilde melodieën, zweverige stukken of uitbundige sequenties. Overall klinkt dit toch een pak donkerder en bedrukter. Goa elementen genoeg, zoals "Bust A Move" laat horen. Die melodietjes zijn typisch Goa gedoe. Wel aardig vind ik het, maar op zich schiet het toch wat te kort om "mij uit mijn kot te krijgen". Klinkt ofwel te dof, ofwel niet beukend genoeg. Het gitaarwerk in "None Of This ..." vind ik al helemaal misplaatst, en ook "Sailing ..." klinkt wat zoutloos. Dit soort nummers missen wat. Een soort drive, push, iets dat me vooruitduwt. Dit zijn tussenzettertjes die gedraaid worden omdat elke track nu eenmaal geen climax kan zijn. 6 uur staan springen is al vermoeiend genoeg zeg maar .

De eerste echte leuke momenten komen er pas in "Dracul", vooral dan naar het einde toe. Ook "Nothing Comes Easy" en vooral "Mush Mushi" klinken iets frisser en aangenamer, al wordt het nooit echt zwaar uit de bol gaan. De afsluiter is inderdaad een soort van samenvatting, alleen valt er voor mij niet zoveel samen te vatten vrees ik.

Nee, ik blijf op zoek zijn naar dat melodisch psychedelisch goa werk. De melodieën zijn hier te duister, ik wil schelle, snerpende trippy melodieën. Misschien maar eens toevoegen wat ik hier thuis aan Goa Trance heb liggen, makkelijker voor de rest om een idee te krijgen . 2 magere sterretjes voor dit album.

Genieten. Puur.

cava ik heb al beter gehoord maar voor deze stijl is het wel goed

Naar mijn mening verreweg het beste album van IM. Staan weinig echt slechte nummers op dit album.
Dit is in mijn ogen echt een cd die je een paar jaar in de kast laat liggen en dat je er direct weer zot op bent als hij perongeluk met een schoonmaakbeurt weer tevoorschijn wordt getoverd.

Ik vind vooral van de meeste nummers de eerste helft heel erg vet, dit omdat IM vaak de drang heeft de nummers lekker hard en beukerig te beginnen en er later dan een iets te dromerig en/of melodisch einde aan te breien.

IM is wel een van de betere Goa-acts, maar ook die hebben de tand des tijds niet doorstaan. Blijft toch vaak een beetje infantiel of eentonig klinken. Deze plaat is nog wel goed te doen, met name Dracul en Mush Mushi zijn prima tracks, maar deze muziek blijft toch iets voor fluorescente dansnachtjes met dreadhippies die aan de pillen en poeders zijn
3*

Moet ik dan ook aan de poeders? Want goa trekt me aan.
hehe

Jammer dat ze nooit in staat zijn om een goed album te creëren. Er staan altijd wel een paar van die flutnummers op. Op deze is dat onder andere "disco mushroom", daar valt echt helemaal niets leuks uit te halen.

Maar Infected Mushroom trekt bij mij juist de aandacht door psytrance te combineren met een hoop andere dingen en stijlen. En soms doen ze dat zo ontzettend goed. Het mooiste voorbeeld daarvan is toch wel het nummer "Bust a Move". In dat nummer lopen zoveel melodieën prachtig door elkaar. Worden geïntroduceerd, worden onder elkaar "gezet", worden weer uit elkaar gehaald en komen tegen minuut 6 weer bijeen. Als afsluiting met dat Beethoven look-a-like pianostuk is geweldig, dat melodietje dat de piano speelt wordt weer overgenomen door electronics, een krakende tegenmelodie uit een stuk eerder in het nummer wordt er ook tegenaan geplaatst. Heerlijk!

Mush Mushi is op dit album m'n favoriete "pure" psytrance nummer.

Dan vind ik de afsluiter "The Missed Symphony" ook vrij interessant door de schitterende intro en een kort stuk wat daarop volgt. Begint leuk met piano, stringsakkoorden erbij. Dan hoor je wat gekraak en gepruttel er doorheen en weet je dat het weer spannend gaat worden. Het bassritme is ook heerlijk. Geweldige intro dus. Dan krijg je op 2:13 ineens "hahahahahaha boo" te horen en gaat het nummer beginnen. Het begint erg energiek, maar het nummer wordt verderop al afgebouwd. Erg jammer want het klinkt oh zo lekker tot en met de 4e minuut.

Tip: luister "Bust a Move" op youtube in HQ!