Lostprophets - The Betrayed (2010)

Kan niet wachten!! Duurt zo lang voordat deze plaat eindelijk uit is !!
Benieuwd of de nummers die ze live al een tijdje spelen op de cd net zo vet klinken en het een donker album is ..

ben erg benieuwd naar dit album, zal wel goed zijn want de eerste mix hebben ze zelf afgekeurd.
heb ze vorig jaar nog gezien in de melkweg ( trouwens dit jaar ga ik weer ).
nog even wachtten en dan kan ik hem echt beoordelen.

Kan ook niet wachten. Hopelijk net zoiets als van het energieke start something .

Ik kan ook niet wachten, bijna vier jaar alweer sinds hun laatste album.

Omdat het toch jeugd sentiment is en hun laatste toch stiekem erg leuk was maar weer eens proberen.

Niet mijn ding, doet me denken aan Greenday (wat ik vreselijk vind). Niet dat ik niet van rock houd, maar ik vind dit zo makkelijk. Ik ken die riedeltjes en die refreintjes nou wel.

Album begint sterk (1 t/m 5) maar kakt wel snel in !!
Valt me tegen.

Ze hebben Greenday volledig gekopieerd (luister maar es naar de za(n)ger). Onoriginele muziek!!

Dank je wel voor de bevestiging!
Ik wil wel uitleggen wat er nou aan gekopieerd is, zoals hiervoor gevraagd. Maar luister dan gewoon, ik weet namelijk niet waar te beginnen.

Greenday volledig gekopieerd vind ik wel heel hard binnenkant bocht. Je hoort inderdaad wel wat Greenday-elementen bij sommige nummers, maar jullie maken er precies een Greenday-kloon van. De zanger heeft zijn stijl van de vorige 2 albums grotendeels aangehouden, dus daar had je dan 2 albums terug ook mee kunnen afkomen.

Het is geen topalbum maar er staan toch zeker enkele aardige nummers op.

Minder pakkend en minder goed dan de twee vorige albums- de nadruk ligt hier op een reeks wat flauwe meezingers. Jammer, want het album begint en eindigt sterk. De band klinkt sporadisch wel wat ruiger dan op het vorige album (vooral in Next Stop Atro City), maar dit wordt niet vertaald naar betere songs. Ze weten nog steeds heel goed hoe catchy songs geschreven moeten worden, maar als geheel is deze plaat niet echt indrukwekkend.

Lostprophets gaat steeds verder achteruit. Jammer...

Een zeer gelikt album, met catchy meezingliedjes. Niet echt mijn soort Rock, Punk, Emo en Nu-Metal, maar het is best goed luisterbaar. Ook zitten sommige nummers toch snel in het hoofd en zijn ze bijzonder aanstekelijk.

Beste nummer van de plaat is voor mij Next Stop Atro City, daar zitten toch wel enkele zeer vette riffs in. Where We Belong is meest commercieële song op de plaat, met grootse meezingrefreinen en een typisch commerciële climax. Maar het nummer zelf is wel oké. Het einde van het album kakt wel helemaal in, er komen na Streets of Nowhere geen degelijke songs meer en de laatste drie songs grijpen de aandacht niet. Het laatste nummer bijvoorbeeld is echt een saai slotstuk.

Al bij al geen slechte plaat, maar zeker geen favoriet.

Steeds verder achteruit is niet echt juist!
Het is juist alleen dit album dat wat minder is dan wat ze gemaakt hebben.. de eerste 3 waren gewoon toppie hoor.. het is zeker niet slechter per album geworden.

Ik vind dit voor een band met dergelijke media-aandacht een uitstekend album. Eerlijk waar.

Probeer "Lostprophets - Start Something" (2004) eens, veel leuker dan deze.

En dit zeg ik ook omdat ik had gehoopt dat The Betrayed op Start Something zou lijken. Ik luister de plaat nu voor het eerst. Heb nu de eerste 6 nummers gehad. Het wordt voor het eerst interessant bij "Next stop altro city", erg energiek en catchy nummer. En For he's a jolly good felon is leuk voor de afwisseling. Streets of nowhere is ook wel leuk op eerste gehoor. Doet me denken aan..." are you gonna be my girl? en die van iggy pop" Mis een hoop aanstekelijke melodieën die wel op start Something en Liberation Transmission te vinden waren.

Deze week dan eindelijk binnen gehad en het zo een beetje elke dag beluisterd.
Het eerste wat me is opgevallen is dat het niet echt donker is zoals ze hadden beloofd. Dit zou namelijk hun meest donkere en duistere album ooit worden. Dat is niet terug te zien aan de poppy en catchy liedjes die erop terug te vinden zijn. Dan vind ik Start Something hun meest donkere album.
Desondanks staan er toch sterke tracks op met name de eerste vijf die erg sterk beginnen, waarvan Dstryr / Destryr (met een sterke Rage Against the Machine gitaar riff) tot mijn favorieten behoort.
Maar ik snap niet waarom mensen dit met Green Day vergelijk, heb niet echt invloeden van hun terug gehoord.

Al met al nipt 4, 0 sterren waard. Helaas kan dit album niet tippen aan hun vorige albums.

The Betrayed, een mix van Start Something en Libaration Transmission met een te kort aan catchiness. Jammer, maar zeker nog geen slechte plaat.

@Shinobi: In Where We Belong hoor je wel wat Green Day vind ik zelf ook. De beginzang zeker. Na dik 50 seconden krijg je dan een U2-oeeeeeeeeeeh Een U2-invloed hoor je dan weer terug in A Better Nothing. Maar ik vind het ook maar minieme invloeden gekoppeld aan hun eigen Lostprophets-stijl. Zo kan je bij veel groepen naar andere invloeden verwijzen, maar uiteindelijk pikt elke groep wel ergens iets op van een andere.

Die U2-invloeden merkte ik ook al op, mooi te zien dat ik niet de enige ben

Oké ik snap wat je bedoelt Ludakris, dat van U2 was me overigens al wel opgevallen.

ach, het valt allemaal wel mee. Ze zitten gewoon met het probleem dat hun grootste fans van 4 jaar geleden nu vaak al een soort van (misschien onbewuste) afkeer, of mindere interesse hebben gekregen tegen dit soort muziek doorheen de jaren.

Voor mij is er zelfs een gat van 6 jaar omdat hun laatste goeie plaat voor mij dateert van 2004. Het vorige album vond ik wat te emo, dit is wel terug op de goeie weg. Maar als je zo lang wacht om een nieuw album uit te brengen, dan gaat de interesse inderdaad sneller verloren, zeker met dit soort muziek.

Denk dat hun grootste fan groep ook al afgehaakt heeft.
In 2004 waren ze erg populair toen Start Somtething uit kwam. Ik weet nog dat de Aardschok die cd een 10 gaf. Dus toen heb ik hem ook maar in huis gehaald. En die cd was ook geweldig.

Die lijn werd niet doorgetrokken met Liberation Transmission. Ik vond het een beetje van het succes is ze naar het hoofd gestegen en maak nu maar wat makkelijke catchy songs om populair te blijven.
En dan nu heb je The Betrayed.
Een mix tussen Start Something en Liberation Transmission.
Helaas combineert deze cd het slechtste van beiden.

Lostprophets ken ik van Rooftops (wel een cool nummer) en ik dacht: Laat ik eens een compleet album van de band luisteren. Het nieuwe album is uit, dus laten we deze eens proberen.

De eerste twee nummers zijn erg goed en er zitten lekkere riffs in. Where We Belong lijkt ook wel op een hardere Killers en er zitten U2-invloeden in. Next Trip, Atro City is erg gaaf. Aan het eind wordt het allemaal een beetje erg poppy, en dat vind ik niet zo geweldig.

Zeker geen slecht album, maar ook niet supergoed. Een voldoende wel, dus 3,0*

Eens beluisteren, ben tot nu toe nog steeds blijven steken bij The Fake Sound of Progress

Het meest catchy nummer is ongetwijfeld "Streets of nowhere". Dat komt vanwege een pakkende zangmelodie en een schaamteloos gejatte deun van decennia terug, maar het werkt wel bij mij. Een tweede catchy song is "Next stop Atro city" (duidelijk het beste nummer). Al met al geen slecht album, maar het ontbreekt 'm aan energieke, catchy en unieke nummers.

En wat is het toch dat Tool luisteraars Lostprophets ook meestal waarderen?

De nummers klonken live geweldig

Voor mij duidelijk een groeier, de eerste luisterbeurten vond ik dit album een beetje tegenvallen.
De meeste tracks blijven tot op het irritante af in mijn hoofd hangen zo catchy dat ze zijn, de rifs en vooral het drumwerk is helemaal geweldig en de teksten gewoon lekker om keihard mee te bleren.
Live komen de nummers ook goed over, heb er iig van genoten in de 013 te Tilburg.
Bij elk nieuw album zijn ze gewoon weer een stukje beter, ik snap alle slechte recensies echt niet.
Favoriete tracks : Dstryr / Destryr, Next Stop Atro City, For He's a Jolly Good Felon en Streets of Nowhere.

4,5*

Dat gedrum op If It Wasn't For Hate We'd Be Dead By Now, heerlijk gewoon!

Gewoon keigoede rockplaat.

Voor mij ook een groeier. Zeker omdat ze deze plaat aangekondigd hadden als hun donkerste werk. Iets wat ik foutief geïnterpreteerd had als 'hun hardste werk' (met die nieuwe drummer enzo..). Dus in begin vond ik de sfeer die rond de cd hing niet echt de juiste snaar-rakend. Maar naar verloop van tijd geraakte ik verslingerd aan de eerder spooky sfeer die hierop rondzweeft. Spooky, maar op een of andere manier ook knus en vertrouwelijk.
Niet dat deze ooit zoveel gedraaid zal worden zoals ik met hun voorgangers heb gedaan, maar hij is al genoeg gedraaid geweest om zijn plicht vervult te hebben. En er zullen wel nog onvoorspelbare momenten komen dat deze nog es op zal liggen. Daar ben ik wel van overtuigd. Lostprophets blijft me toch keer op keer even terug wat jonger voelen, op een goede manier (uiteraard, jong zijn is oppermachtig!)