Możdżer Danielsson Fresco - The Time (2005)

Het glimt me allemaal net iets te veel. Op het ECM label vind je soortgelijke "jazz" in overvloed wat, naar mijn idee althans, toch meer stijlvol en boeiend wordt uitgevoerd

Mozdzer schijnt in Polen overigens het lievelingetje te zijn van naar romantiek hunkerende huisvrouwen.

Deze versie van Smells Like Teen Spirit is best aardig....Gevoelsmatig krijg ik echter een onpasselijk gevoel.De ruwe ongepolijste energie van een van de helden van mijn generatie ingeruild voor muzak "glimjazz"..

Ik kwam dit trio tegen op Youtube met een cover van Nirvana (nummer 8 van t album). Ik vond het zo´n goede versie dat ik het hele album ben gaan opzoeken en trof dit album dus, van inderdaad niet zomaar een coverbandje. Możdżer blijkt dan in zijn eigen land een pianist met een ruime reputatie en ook bassist Danielsson is geen beginneling (zie ook elders op de MuMe). Met z´n tweeen speelde ze al veel samen en in deze combinatie verschenen dus ook al 3 CD´s.

Hoewel de piano wel voorop staat is het de bijdrage van de ritmesectie die dit voor mij zo´n lekkere plaat maakt. Subtiele drums en een mooie zingende bas passen goed bij het spel van Możdżer en maakt het levendiger dan het al is.
Wellicht is dit een wat te keurige plaat voor de avantgardisten / freejazzfreaks, en daarbij zijn thema´s ook wel erg positief/blij, iets waar ik zelf ook wel moeite mee heb, soms. Maar deze blijft staan voor mij: lekkere riedels, nergens echt te sentimenteel maar ´gewoon mooi´. Ik kan hier wel van genieten.

Ik zit ook wat met een gemengd gevoel. Inderdaad soms toch wat te gladjes. Maar toch heb ik van deze luisterbeurt genoten. In composities ontbreekt vooral wat spanning vind ik.

Het zingen is er voor mij wat te veel aan, dan wordt het namelijk wel erg gladjes. Voor de rest kan ik Możdżer, Danielsson en Fresco goed verteren: behoorlijk sfeervolle muziek met een dynamische ritmesectie en over het algemeen aangename composities. De versie van 'Smells Like Teen Spirit' wist me trouwens te charmeren: deze keer geen gebeuk, maar gewoon zoete piano...