Earthshaker - Live in Budokan (1986)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 5 december 2009, 09:58 uur
Na 4 studio albums een live album, keurig zoals het hoorde in de jaren 80.
Ietwat pretentieus begint het album met een klassiek intro (ook dat was niet ongewoon in die jaren) wat ze over de PA lieten draaien om vervolgens met het sterke nummer "More" te beginnen.
Het mindere "Kioku No Naka" volgt daarop maar wordt weer goedgemaakt met "Zawameku Tokieto" wat 1 van de klappers is van hun 3de album.
Nummer 4 en 5 zijn ook 2 van hun beste nummers, goede songkeus voor dit live album.
"Yume No Hate O" is het slotnummer van hun debuut, ietwat episch (op het eind) en wat ruiger het verschil is duidelijk te merken met het latere wat commercielere werk.
"The Night We Had" is ronduit zwak, komt maar niet op gang en klinkt ongeinspireerd.
Het hele commerciele "Take My Heart" vind je niet op een regulier studio album want het stond op een EP'tje die ze toen recent hadden uitgebracht.
Gelukkig worden dan 2 knallers gespeeld van het hele sterke "Midnight Flight" waaronder het mischien wel ultieme Earthshaker nummer "Radio Magic".
Men besluit met "Come On" waarin het publiek lekker meezingt, klinkt meer als een openingsnummer maar dat mag de pret niet drukken.
Het verschil met de studio uitvoeringen is niet echt groot maar daar leent de muziek van Earthshaker zich ook niet voor.
Gitarist Shinichiro "Shara" Ishihara klinkt af en toe wat ruiger in zijn spaarzame solos en de zanger Masafumi "Marcy" Nishida zingt net zo helder en zuiver als de studio versies.
Jammer dat er maar 1 song van hun debuut gespeeld wordt maar dat is samen met het spelen van het zwakke "The Night we Had" eigenlijk het enige punt van kritiek.
Gewoon een heel goed live album dus !
Ietwat pretentieus begint het album met een klassiek intro (ook dat was niet ongewoon in die jaren) wat ze over de PA lieten draaien om vervolgens met het sterke nummer "More" te beginnen.
Het mindere "Kioku No Naka" volgt daarop maar wordt weer goedgemaakt met "Zawameku Tokieto" wat 1 van de klappers is van hun 3de album.
Nummer 4 en 5 zijn ook 2 van hun beste nummers, goede songkeus voor dit live album.
"Yume No Hate O" is het slotnummer van hun debuut, ietwat episch (op het eind) en wat ruiger het verschil is duidelijk te merken met het latere wat commercielere werk.
"The Night We Had" is ronduit zwak, komt maar niet op gang en klinkt ongeinspireerd.
Het hele commerciele "Take My Heart" vind je niet op een regulier studio album want het stond op een EP'tje die ze toen recent hadden uitgebracht.
Gelukkig worden dan 2 knallers gespeeld van het hele sterke "Midnight Flight" waaronder het mischien wel ultieme Earthshaker nummer "Radio Magic".
Men besluit met "Come On" waarin het publiek lekker meezingt, klinkt meer als een openingsnummer maar dat mag de pret niet drukken.
Het verschil met de studio uitvoeringen is niet echt groot maar daar leent de muziek van Earthshaker zich ook niet voor.
Gitarist Shinichiro "Shara" Ishihara klinkt af en toe wat ruiger in zijn spaarzame solos en de zanger Masafumi "Marcy" Nishida zingt net zo helder en zuiver als de studio versies.
Jammer dat er maar 1 song van hun debuut gespeeld wordt maar dat is samen met het spelen van het zwakke "The Night we Had" eigenlijk het enige punt van kritiek.
Gewoon een heel goed live album dus !
* denotes required fields.
* denotes required fields.