Alcest / Les Discrets - Alcest / Les Discrets (2009)

Begin 2010 brengen Alcest een tweede en Les Discrets een eerste album uit. In afwachting geeft Prophecy deze split uit, als aperitiefje.

Les Discrets is het geesteskind van Fursy Teyssier, en zal zeker in de smaak vallen als je Alcest leuk vindt. Het verschil zit hem in de iets gevarieerdere muzikale aanpak van Les Discrets, en de zang. Met Après l'Ombre hebben ze het beste nummer van deze split. Ze missen alleen hier en daar nog wat climax; het kabbelt allemaal iets te gemoedig voort. Ik ben erg benieuwd naar hun debuut. 4*

Alcest dan. Percées de Lumière ligt muzikaal volledig in het verlengde van Souvenirs d'un Autre Monde. De zang is echter 'harsh', iets dat toch wat vloekt met de rustige sfeer van de muziek, iets wat me ook stoorde bij Amesoeurs. Even na halfweg komt er dan zo'n typisch Alcest moment met prachtig gitaarwerk, en dan vraag je je af waarom die zang per se moest. Mooi getokkel is ook te horen op het erg rustige Circe Poisoning the Sea, dat met rustig gezang voortkabbelt en nergens heen gaat, een mooie afsluiter maar als nummer op zich stelt het niet veel voor. Als dit een voorsmaakje is voor het komende album ben ik toch niet geheel gerust gesteld, want het niveau van Souvenirs d'un Autre Monde wordt toch belange niet gehaald. 3*

Bij Les Discrets moet er nog veel veranderen, de band is wat saaiig. Niet slecht, integendeel. Lekker dromerig, maar niet vcreatief,, geen climax en haast slaapverwekkend.

Bij Niege vergeten mensen vaak dat hij zijn roots heeft liggen in de Amospheric Black. Dan kan hij met Alcest wel een compleet clean album hebben gemaakt, maar dit was meer een uitstapje, dan iets wat gebruikelijk zal zijn (ook als je kijkt naar Mortifera,Amesoeurs, de Alcest EP).
In het eerste nr vraag ik me af, of het weer een samenwerking is met de vrouw van Amesoeurs, maar aangezien hij heeft gezegd daar niet meer mee te gaan werken na Amesours, zal dat wel niet. Geweldig nummer wel. Beetje Amesours, maar iets rauwer, iets meer emotie. Niet zo gelikt. Het laatste nr is heel erg dromerig en kabbelt wat voort. Toch wel mooi.

Van Les Discrets had ik meer verwacht, door alle lovende verhalen die Niege ook rondspuit en weet ik t niet allemaal meer. Alcest doet niets onverwachts, maar komt wel erg mooi emotioneel uit de hoek met het eerste nr. Zelfde score, maar dat komt vooral omdat ik niet zo tevreden was over Les Discrets.