A Very Special Christmas (1987)

Ben een fool voor kerstmuziek en veel van de bands op dit album maar ik kan helaas niet positief zijn over A Very Special Christmas. Ik denk dat dat ondermeer te maken heeft met het ontbreken van een overheersende visie van een producer. Het lijkt alsof alle artiesten gewoon de taak is gegeven een kerstsingle op te nemen en deze op de plaat te kwakken. Waardoor je allerhande verschillend klinkende nummers variërend van live tot studio-werk achter elkaar hoort.

En dat is opmerkelijk. Vooral omdat kerstnummers meer in zich zouden moeten hebben dan lyrics die refereren naar de kerstman of een kerstboom. De plaat klinkt niet warm, straalt geen gezelligheid of verlangen uit maar is onpersoonlijk en inconsistent. Enkele artiesten (Eurythmics, Pointer Sisters) prefereren opvallen met '80s kitch duidelijk boven de kersttoon en veel van de grote namen zoals U2 en Bruce Springsteen komen simpelweg gewoon niet uit de verf. Erg jammer, ik had hier meer van verwacht.

het eerste album uit een serie die uitgroeide tot 7 albums, met als goed doel de "Special Olympics", een organisatie die zich kort gezegd bezig houdt met het bieden van kansen en ontwikkelen van sportieve vaardigheden voor mensen met een mentale handicap o.a. mensen met het Down syndroom.

de albums zijn in de regel gevuld met merendeels traditionele oude kerstliedjes en een enkel nieuw kerstliedje. in 2003 verscheen "A Very Special Acoustic Christmas" met bijdragen van diverse country artiesten.

dit is een heerlijk, gevarieerd album met een soulvolle, opzwepende bijdrage van The Pointer Sisters "Santa Claus Is Coming to Town" met wijlen Clarence Clemons op saxofoon en Roy Bittan op piano en een intense live opname van "Merry Christmas Baby" van Bruce Springsteen en wat meer ingetogen liedjes zoals het plechtig door Sting gezongen "Gabriel's Message" en "The Coventry Carol" van Alison Moyet.

mid-tempo nummers als het aanstekelijke "I Saw Mommy Kissing Santa Claus" met een fraaie accordeon en de geweldige zang van Bob Seger op "The Little Drummer Boy" met Nils Lofgren en Rick Vito (Fleetwood Mac) op gitaar tillen deze nummers boven de middelmaat uit.

op de fraaie bijdrage van Whitney Houston spelen o.a. Steve Lukather (gitaar), wijlen Ritchie Hayward (Little Feat) en sessiemuzikant Jay Winding (piano) mee.

het ietwat mechanisch 80's klinkende "Winter Wonderland" met die typische Eurythmics sound en de sfeervolle, stemmige bijdrage van The Pretenders (Chrissie Hynde) zijn eveneens het beluisteren waard.

mindere tracks zijn het "over the top" door Madonna gezongen "Santa Baby", het zwaar overstuurd klinkende "Back Door Santa" van Bon Jovi en de hip-hop van Run-D.M.C., dat buiten de "flow" van dit album valt.

dit 1e album uit de reeks is naar mijn mening samen met deel 2 (groene hoes) veruit de beste, daarna werd het per album steeds minder. dat muzikale beleving heel persoonlijk is blijkt wel uit de berichten hierboven. hoe dan ook dit album beland al ruim 35 jaar in de aanloop naar kerst bij mij in de speler, waarbij nostalgie zeker een rol zal spelen.