Mary J. Blige - Stronger with Each Tear (2009)

Toch wel een tegenvaller, maar aan de andere kant een leuke meevaller aangezien ik het album niet had verwacht.

Mary blijft in dit album telkens op één niveau hangen en brengt haar tracks niet naar een hoger niveau en blijft allemaal een beetje saai vergeleken met de rest van haar werk.

Zitten desondanks toch wel een enkele toppers op en ze blijft in mijn ogen ook met dit soort nummers de meesten uit het wereldje overtreffen.

Gewoon zonde dat ze haar stem en inlevingsvermogen op dit album niet ten volle heeft benut..

Ik denk dat dit album niet het beoogde succes opleverde waarop Mary J. Blige gehoopt had. In haar thuisland verkocht dit album dan wel meer dan 900.000 exemplaren, in andere continenten werd dit album echter een gigantische flop. Best begrijpelijk, want hoewel Mary probeert om met de tijd mee te gaan, verliest ze al haar originaliteit in dit album.
Dertien in een dozijn is ‘Stronger withEach tear’, en tot overmaat van ramp ook nog eens middelmatig wat betreft songkeuzes. Nou is het denk ik een kwestie van mening, maar Mary probeert op dit album
-naar mijn idee- zo wanhopig om hip te zijn, dat het bijna zielig is. De nietszeggendheid van de plaat doet je haast concluderen dat deze plaat niet beter is dan bijvoorbeeld een album van Keri Hilson. De guest features zijn overbodig en voegen niets toe aan de nummers waarop ze meezingen. Tekstueel is het allemaal ook al zo teleurstellend, namelijk erg oppervlakkig.
Vlagen van een scherpe pen komen voorbij bij ‘Each tear’ of ‘Color’, maar slechts twee op de twaalf/dertien nummers (afhankelijk van de versie die je hebt) is gewoonweg niet goed genoeg. Tijdens een interview in The Martha Stewart Show, gaf Mary aan dat haar volgende album waarschijnlijk rond maart 2011 gaat uitkomen. Ik hoop voor haar dat ze bij haar tiende studioalbum meer inspiratie heeft, want ze heeft mij sinds ‘No more drama’ uit 2001 al niet echt meer weten overtuigen.

Kende dit album van Mary niet, vorige week voor het eerst geluisterd. Maar vind dit toch wel een lekker album hoor! Mary geeft haar eigen invulling aan deze sound die toen hoogtijdagen vierden. Het is geen classic, maar gewoon een prima album om zo af en toe is op te zetten, lijkt mij. Beste nummer voor mij is toch wel I Feel Good.