Falco - The Spirit Never Dies (2009)

Onlangs doken er "bij toeval", maar waarschijnlijk eerder omdat iemand geld nodig had, oude opnames van Falco op in een geluidsstudio. De Oostenrijkse rapper/zanger had deze in 1987 ingezongen voor het album dat na veel koerswijzigingen uiteindelijk "Wiener Blut" zou worden.

Helaas ziet de tracklist er smakelijker uit dan het album daadwerkelijk is. In tegenstelling tot wat alle titels doen vermoeden, staan er maar 4 echt nieuwe nummers op het album. Return To Forever en Forever zijn gewoon korte instrumentals die voor dit album gemaakt zijn en waar Falco zelf niets mee te maken heeft gehad.
Que Pasa Hombre en Poison stonden al op Verdammt Wir Leben Noch, al moet daarbij vermeld worden dat ze hier voor het eerst in niet-geremixte vorm verschijnen.
Sweet Symphony is, zoals de Falcofans dat eerder hebben meegemaakt, gewoon een knip- en plakwerkje van verschillende bestaande stukjes zang.
Van de nummers die dan overblijven, en dus echt nieuw zijn, springen met name Nuevo Africano en Kissing In The Kremlin eruit. Dit zijn typische Falcotracks die elke fan zal kunnen waarderen. Dada Love is wat experimenteler, en The Spirit Never Dies is gewoon een schlagernummer dat, ondanks de titel, tekstueel niets met het Jeanny-verhaal te maken heeft. We mogen gerust vermoeden dat dat eraan is toegevoegd om wat extra exemplaren van deze cd te kunnen verkopen.

Al met al is er dus genoeg te zeuren bij deze release: geldklopperij, weinig echt nieuw materiaal, en de hoes is lelijk. Toch geef ik hem drie sterren, en dat om de simpele reden dat we dankzij deze cd voor het eerst sinds 10 jaar toch nog vier compleet nieuwe Falco-tracks kunnen horen, die ook nog eens allen briljant goed zijn. En dat is heel wat waard.