Joy Division - The Peel Sessions (2nd) (1987)

Deze CD ergens eind 1987 gekocht vanwege de heb, toen JD nog heilig voor me was.

Toch altijd weer even wennen, als je nummers in een andere uitvoering tegenkomt als in de versie die je kent c.q. als eerste hoorde. Wat voegt het nog toe, en ga je het vaak draaien ?
Met het schaamrood op de wangen moet ik bekennen dat ik dit pas weer gedraaid heb n.a.v. een post in het topic : Album van de Dag - NewWave/Postpunk; wat ik overigens wel een aardig topic vind .

Dus ruim 20 jaar in de kast gestaan. En ik snap nu wel waarom; ben niet zo van de alternatieve versies, en Colony behoorde al niet tot de favoriete JD-songs.

Ongetwijfeld trap ik nu een aantal fanatieke wavers op de tenen, maar ik ga het niet mooier maken dan het is.

Maakt niets uit hoor, wijsneus. Als iedereen maar ja en hallejah-berichten post wordt het ook een saaie boel, ik stel je mening wel op prijs.

Ik heb deze ook in huis, maar volgens mij is mijn hoesje zonder kleurtinten: alleen wit, grijs en zwart...

Herman : klopt van de hoes. Mijn exemplaar is ook wit/grijs/zwart.

Verpakt in een dun doosje, waarvan het altijd hopen is dat het openklappen niet de 2 iele draaipunten vernielt.

Volgens mij is zoiets de standaardverpakking van een CD-single ?

Ach, als je um niet uit de kast haalt, gaat ie ook niet kapot .

Het is inderdaad zo'n ouderwets cd-maxisingle hoesje.

En dit is wat discogs zegt over de 2de en bruine Peel Session.

Joy Division - The Peel Sessions 2 at Discogs

De eerste Peel Session had een grijze hoes volgens discogs
en de gedetailleerde discografie site waarvan freddze en ik
de hoezen in betere kwaliteit terugvonden ...

Joy Division - The Peel Sessions 1 at Discogs

Ik ben eerlijk gezegd niet 100 (doch 90) % zeker.
Wij dachten dat discogs een referentiepunt was voor MuMe.

De uitvoering van 'Colony' op Closer vind ik ook niet zo geslaagd. Of mss moet ik beter zeggen: de productie van dat nummer door Hannett vind ik niet zo geslaagd. Te flets en het nummer wordt ook iets te snel gespeeld.

De versie hier is echter fenomenaal. Het nummer wordt een beetje lijzig gespeeld en klinkt, mede door die donkere subtiele synth, prachtig dreigend. En dan die krassende gitaargolven. Dit jasje past het nummer beter dan het jasje van Hannett.......mijn bescheiden mening.

Zijn dit die Peel Sessions die ook op de verzamelaar The Peel Sessions staan, die weer op The Best Of heruitgegeven is? In dat geval ken ik deze al, anders moet ik hem eens opzoeken.

Identiek dezelfde versies.

In dat geval geef ik hier drieënhalve ster aan, door de aanwezigheid van het hier erg goede Colony, maar het mindere Love Will Tear Us Apart (vind ik sowieso al één van JD's mindere nummers) en The Sound of Music verpesten het een beetje.

Toch vind ik dit de beste versie van Love WIll Tear Us apart.
Rock hier beter dan op de beide single versies vind ik.

Heb 'em nog maar eens opgezet en ik kan het hier wel mee eens zijn, al zou ik het zelf niet 'rocken' noemen: het is puntiger. meer in your face, sneller en for once klinken deze drums beter.

Overigens vind ik het wel storend dat als je de waarderingen voor alle 8 tracks uit de beide Peel-sessies wilt inventariseren je dan 5 titels af moet in totaal: de beide (oorspronkelijke) e.p's (1 en 2 dus), de (complete) Peel sessions complete uit 1990 (3 = 1 + 2), Joy Division - The Complete BBC Recordings uit 2000 (4 = 3 + 2 extra nummers en 1 interview) en The Best of Joy Division uit 2008 (5), waar (4 als tweede disk bijzit). Is dat niet eleganter op te lossen?

Oftewel zie de hoes van Peel Sessions (1st).
Zo ziet mijn exemplaar er dus uit.

Helemaal mee eens, het nummer wordt hier gepresenteerd op een drievaksbord waar alle instrumenten helder en goed te onderscheiden zijn, terwijl bij de Substance-versie alle groente, vlees en aardappels op 'n hoop zijn gekwakt.

Héél fraaie EP al met al, enkel 24 Hours weet het origineel niet te overtreffen (maar dat nummer was al perfect op Closer).

Vooral de versie van Colony is hier magistraal.

De hoes van de vinyl versie van de eerste Peel Sessions heeft alleen een witte rand en die van de tweede Peel Sessions een kopere rand erom heen. Op mume zijn die randen niet zichtbaar. Die zullen bij de hoezen van de cd er niet omheen zitten.
De vinyluitvoeringen zijn lekkere dikke stevige platen. Ik heb ze beide sinds kort en mag wel zeggen dat ik er erg blij mee ben. Ik vind deze Peel Sessions echt zalig klinken. Ik ga ze niet naast de andere versies leggen om te vergelijken, maar als op zichzelf staand zijn ze wat mij betreft perfect.

Vraagje aan reptile71:
Bevat die hoes van Peel Sessions 2nd LP van die horizontale lijnen zoals hier?
Images for Joy Division - The Peel Sessions - discogs.com

Ja dunne horizontale lijntjes in zwart / wit. In het echt gewoon strak en netjes. Alleen het zwart/witte heeft die lijnen. De letters JOY DIVISION en buitenrand lijken op de fotoscan ook die lijntjes te hebben, wsl. doordat de hoes licht structured is.

Dacht dat je de hoes wel zou aanpassen, freddze!

Is bij deze gedaan en die andere ook, maar ze kunnen misschien nóg beter.
Misschien zie je wel eens de mogelijkheid om jouw exemplaren in te scannen?

Ik vind hem er in ieder geval prima uitzien.
Het waren naar ik me kan herinneren in stevig reliëf karton gegoten hoezen.

Beter ga je ze niet krijgen. Er past niet eens een platenhoes onder mijn scanner en dan nog zou het resultaat er belabberd uitzien. Dus houden zo!