Gamma Ray - To the Metal! (2010)

Ik ben nog niet bepaald bekend met het voorgaande werk van de heren van Gamma Ray, maar deze plaat klinkt in ieder geval als lekkere power metal zoals het hoort te klinken.

dan zou ik eens de albums land of the free, powerplant en no world order proberen.

Deze lag in de afprijsbakken voor € 1.99 en daarom meegebracht.
Empathy vind ik een sterke opener met flitsend gitaarwerk, Shine Forever een nekkenbrekertje doch met een verschrikkelijk refrein: "Rise Up...brrr hoe die nadruk op die "p" wordt gelegd, een skipper!
Het titelnummer is dan weer een pure Priest-rip-off en No Need To Cry een zeurderige ballad. Ik erger me ook bont en blauw aan die iele stem van Kai Hansen, die trekt toch het niveau behoorlijk naar beneden vind ik.

is hij zo weinig waard toch wel een grote band met een recent album. bij een ouder album als "heading for tomorrow" uit 1993 kan ik me zo'n prijs voorstellen maar hier kijk ik wel van op.

Bij een keten die rijmt op "bijeengeharkt".
Er zaten trouwens wel meerdere pareltjes tussen hoor.

Best lekkere plaat met zeer degelijke maar niet heel geweldige power metal. De band zal vast wat beters uitgebracht hebben in het verleden aan het bericht van Jasper te zien, dus dan zal ik bij die drie albums nog eens aankloppen, maar dit vind ik ook al heel lekker. Gewoon een fijne plaat, niet meer en niet minder.

dan zou ik persoonlijk gaan voor het insanity and genius album en het land of the free album

Ik denk dat ik To The Metal! toch verreweg het minste geluisterd heb van de Gamma Ray discografie, al zou ik de vinger er niet per se op kunnen liggen waar het aan ligt. Er ontbreekt wel een krachtige epic, maar het album bevat een stuk minder plagiaat dan zijn voorganger en ademt eigenlijk een veel betere Land Of The Free-sfeer uit dan het album dat werd aangekondigd als deel 2 daarvan.

De productie is in ieder geval beduidend beter dan op de voorganger en de kwaliteit is consistent vrij hoog. Mother Angel heeft een duf refrein en ik ben niet per se heel erg enthousiast over de tweede gastbijdrage van Kiske. Het luistert echter allemaal prima weg en heeft met No Need To Cry nog een fijne aan The Who-herinnerende proggy track. Er hadden wel iets meer uitschieters op gemogen. Verder gewoon een leuk album.

Voorlopige tussenstand:
1. Land Of The Free
2. Power Plant
3. Majestic
4. Somewhere Out In Space
5. Heading For Tomorrow
6. No World Order
7. Sigh No More
8. To The Metal!
9. Land Of The Free II
10. Insanity And Genius

Een plaat waar ik langzamerhand toch wel enige moeite mee begin te krijgen. De beste songs (Empathy! en To The Metal) staan behoorlijk vooraan neergeplempt. Time To Live mag er ook zeker wezen, maar de rest van het songmateriaal weet dan weer niet echt te overtuigen. Echt slechte dingen hoor je ook niet. Ik merk dan wel dat Zimmermann de minste liedjesmaker van de band is. Gelukkig drumt hij wel goed. Het wordt wel tijd om te constateren dat de platen van Gamma Ray er niet beter op worden. Majestic lijkt de laatste echt goede plaat te zijn. Het is dat er een paar toffe tracks op staan, maar het grootste deel hebben we toch echt wel vaker gehoord (in een betere versie). Dit begint een beetje inwisselbaar te worden.


Tussenstand:
1. Powerplant
2. Somewhere Out In Space
3. Majestic
4. Heading For Tomorrow
5. No World Order
6. Land Of The Free
7. Sigh No More
8. To The Metal
9. Land Of The Free II
10. Insanity And Genius