Gamma Ray - To the Metal! (2010)

Ik denk dat ik To The Metal! toch verreweg het minste geluisterd heb van de Gamma Ray discografie, al zou ik de vinger er niet per se op kunnen liggen waar het aan ligt. Er ontbreekt wel een krachtige epic, maar het album bevat een stuk minder plagiaat dan zijn voorganger en ademt eigenlijk een veel betere Land Of The Free-sfeer uit dan het album dat werd aangekondigd als deel 2 daarvan.

De productie is in ieder geval beduidend beter dan op de voorganger en de kwaliteit is consistent vrij hoog. Mother Angel heeft een duf refrein en ik ben niet per se heel erg enthousiast over de tweede gastbijdrage van Kiske. Het luistert echter allemaal prima weg en heeft met No Need To Cry nog een fijne aan The Who-herinnerende proggy track. Er hadden wel iets meer uitschieters op gemogen. Verder gewoon een leuk album.

Voorlopige tussenstand:
1. Land Of The Free
2. Power Plant
3. Majestic
4. Somewhere Out In Space
5. Heading For Tomorrow
6. No World Order
7. Sigh No More
8. To The Metal!
9. Land Of The Free II
10. Insanity And Genius

Een plaat waar ik langzamerhand toch wel enige moeite mee begin te krijgen. De beste songs (Empathy! en To The Metal) staan behoorlijk vooraan neergeplempt. Time To Live mag er ook zeker wezen, maar de rest van het songmateriaal weet dan weer niet echt te overtuigen. Echt slechte dingen hoor je ook niet. Ik merk dan wel dat Zimmermann de minste liedjesmaker van de band is. Gelukkig drumt hij wel goed. Het wordt wel tijd om te constateren dat de platen van Gamma Ray er niet beter op worden. Majestic lijkt de laatste echt goede plaat te zijn. Het is dat er een paar toffe tracks op staan, maar het grootste deel hebben we toch echt wel vaker gehoord (in een betere versie). Dit begint een beetje inwisselbaar te worden.


Tussenstand:
1. Powerplant
2. Somewhere Out In Space
3. Majestic
4. Heading For Tomorrow
5. No World Order
6. Land Of The Free
7. Sigh No More
8. To The Metal
9. Land Of The Free II
10. Insanity And Genius