Dit zou wel eens één van de leukste platen ooit kunnen zijn, verschenen onder de auspiciën van het Belgische (Metal) Mausoleum label. Ze hebben een heel goede krachtige zuivere zanger in de persoon van Paul Mario Day (ex-Iron Maiden) maar de twee gitaristen schudden ook mooie solo’s uit hun mouw.
De songs bevatten de nodige pit maar vergeten niet de nodige melodie, zo kenmerkend voor NWoBHM. Een aantal songs hebben die onmiddellijk genietbare schwung en onvergetelijke hooks, mooiste voorbeeld hiervan is Lovelight. If I Tried dreigt in het begin even de verkeerde – lees powerballad – kant op te gaan maar verandert snel in opnieuw een stevig rockend nummer. Het label is misleidend, de albumtitel is heel misleidend voor dit prima melodieus en rockend album. Daar heeft men toch naast de bal gestampt. Gitaristen Martin Bushell en Jeff Summers krijgen een flinke “thumbs up” voor hun gitaarspel.
Ik ben voorlopig nog altijd de enige stemmer, laat daar snel verandering in komen. Die vier sterren daarentegen blijven staan, dat staat voor mij vast. Heeft niets met koppigheid te maken, ze krijgen van mij wat ze verdienen voor deze toffe plaat.