Siobhán Donaghy - Revolution in Me (2003)

Op het ene moment ben je lid van de Sugababes, van de één op de andere dag niet meer. Drie jaar na de oprichting van de Sugababes (2001) verkeerde Siobhan in een zwaar depressieve toestand. Ze was niet blij met haar positie in de groep en het gepest door bandlid Keisha Buchanan gaf de definitieve doorslag voor het vertrek van Siobhan. Naar het schijnt is het grootste gedeelte van het debuutalbum van de Sugababes door Siobhan zelf (op 15/16-jarige leeftijd) geschreven, maar kregen vele anderen ook credits vanwege kleine toevoegingen aan de songteksten. Die creativiteit van Siobhan bleef niet onopgemerkt. Siobhan kreeg de eer om een contract te tekenen bij London Records.

Het uiteindelijke resultaat werd ‘Revolution in me’, haar debuutalbum. Wat opvalt is dat dit album als geheel een wat duistere sfeer kent. Siobhan had haar depressie duidelijk steeds niet helemaal verwerkt, dus werd dit debuutalbum een vorm van therapie. ‘Revolution in me’ is een album waarop de ex-Sugababe nog duidelijk zoekt naar een indentiteit. Een indentiteit die ze pas zou krijgen bij haar tweede album ‘Ghosts’ van vier jaar later. Een visie voor de totstandkoming van dit album ontbrak –denk ik– dan ook. Toch ligt dit album m.i. in het verlengde van 'One touch', dat bewijst wat mij betreft dat de belangrijkste factor op het debuut van de 'Babes de onopvallende Siobhan is. Nu is dit album natuurlijk nóg experimenteler dan het debuut van de Sugababes, dat ter zijde.

Het materiaal op dit album is verre van slecht, maar totaal niet toegankelijk voor de massa. Ondanks vele luisterbeurten vind ik het soms ook iets te moeilijk om door dit album te komen, hoewel ik deze artistieke dame met haar artistieke debuut zeerzeker weet te waarderen. ‘Revolution in me’ is voor mij een album dat ik, als ik het beluister, in één keer beluister; er staat voor mij namelijk niet een nummer op dat ik “zo even zou opzetten”, terwijl haar opvolger dat wel heeft. Toch blijft het jammer dat dit album (en de opvolger) gigantisch geflopt zijn. Siobhan verdient als getalenteerde zangeres veel meer erkenning en respect. Hopelijk krijgt ze nog een kans… drie keer scheepsrecht! Misschien een ietwat rare opmerking, maar als er plaats is op deze grote wereld voor Kate Bush en Tori Amos, dan moet er toch ook plaats zijn voor Siobhan Donaghy?