Woodpigeon - Die Stadt Muzikanten (2010)

Eind vorig jaar was ik helemaal into dit soort bandjes: baroque folk die zwierig uit de luidsprekers galmde. Heerlijk! Ik kon er geen genoeg van krijgen.
In deloop van het jaar ebte het allemaal weg maar zie daar: op de valreep van 2009 komen ze weer opzetten.
Na mijn ontdekking van The Irrepressibles keet Woodpigeon ook weer terug met een nieuw album.
Woodpigeon kon mijn goedkeuring wel krijgen vorig jaar en ik ging er van uit dat het ook met dit nieuwe album wel goed zou komen.

Titelsong Die Stadt Muzikanten gaat al lekker van start. Als in een Amélie-achtig sprookje weet de band je mee hun wereld in te trekken om je daar na ruim een uur en 14 nummers (15 als ik de bonustrack meereken) weer uit los te laten.
Nog steeds horen we authentieke instrumenten als strijkers en blazers, maar wat me op dit album opvalt is dat de sfeer soms iets relaxter is. Haast Belle & Sebastian-achtige rust. Weg gehaastheid en daarmee soms ook weglating van het barokke wat op de vorige albums wat meer nadruk kreeg. Niet dat we het hier niet terug horen maar het klinkt soms allemaal wat liever en dat bevalt me net zo goed eigenlijk. Ik hoor er zelfs ook wat Kate & Anna McGarrigle in terug (Enchantée Janvier en Redbeard).
Dit is een album waar je lekker rustig van wordt zonder dat het slaapverwekkend is (alhoewel anderen daar ongetwijfeld anders over zullen denken).
De nummers zitten goed in elkaar en de instrumenten geven elkaar voldoende ruimte. De samenzang geeft het soms ietwat te veel 'peace en happiness' mee maar dat is voor mij niet zo'n probleem.
Daarbij weten uptempo songs als My Denial in Argyle de aandacht er goed bij te houden en voor de broodnodige afwisseling te zorgen en kunnen Sufjan Stevens liefhebbers hun wachten op een volgend album misschien verzachten met Spirehouse (en die heerlijke blazers-uitspatting aan het einde).
Woodpigeon blijkt een blijvertje en Die Stadt Muzikanten misschien wel hun beste tot nu toe!

Fijne review! Sinds begin vorig jaar ken ik ze en na een erg goed concert in de paradiso dit jaar (met hele spontane en leuke bandleden) hun cd's aangeschaft. Goed om te horen dat er weer een nieuwe is!

Mag ik vragen waar je deze vandaan hebt gehaald?

Dit album circuleert al een paar dagen op internet .

Toegegeven, er staan een aantal hele fijne nummers op, maar dit album duurt mij toch echt zo'n 15 tot 20 minuten te lang. Moeilijk om je aandacht er bij te blijven houden. Plus komt bij dat het niveau niet constant van hoog niveau is waardoor ik halverwege toch mijn interesse verlies.. Misschien vaker luisteren, maar heb er niet veel zin in..

Sorry Aero, maar hier ga ik niet met je in mee

Waar Treasury Library Canada en Songbook nog gedragen werden door een paar juweeltjes is het hier een aaneenschakeling van soortgelijke matige nummers geworden.

Eigenlijk vind ik dit dus gewoon ronduit saai...