UB40 - Labour of Love IV (2010)
mijn stem
10 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Reggae
Label: Virgin
-
I Don't Want to See You Cry (3:50)
-
Get Along Without You Now (3:50)
-
Bring It on Home to Me (4:34)
-
Cream Puff (2:50)
-
Easy Snappin' (3:11)
-
Holiday (3:42)
-
Close to Me (3:56)
-
Man Next Door (5:14)
-
Tracks of My Tears (3:23)
-
True, True, True (2:55)
-
Boom Shaka Lacka (3:32)
-
You're Gonna Need Me (3:00)
-
A Love I Can Feel (4:01)
-
Baby Why (3:35)
0
geplaatst: 29 juni 2010, 16:28 uur
Na decennia van slapheid en een gebrek aan originaliteit was UB40 met de albums Who You Fighting For (2005) en TwentyFourSeven (2008) eindelijk weer op het niveau van begin jaren '80 aangekomen. Ook de concerten van de band waren in deze periode weer een waar genot, met vele nummers uit de beginperiode die al lange tijd live niet meer voorbij waren gekomen. Deze optredens zijn blijkbaar aan lennon voorbij gegaan.
Met Labour of Love IV verpesten ze echter alles weer. Dat heeft heus niets te maken met het vertrek van Ali. Broer Duncan zingt prima en de niet-zo-diehard UB40-fan merkt de wissel waarschijnlijk niet eens.
Nee, het probleem is gewoon dat Labour of Love IV weer vol staat met die nietszeggende reggae-covertjes waar UB40 door velen zo om wordt gehaat. En alsof dat nog niet genoeg is, hebben alle nummers ook nog eens een arrangement wat op één of andere manier wel doet denken aan één van hun oude hits.
Nee, dit is een gemiste kans. Duncan klinkt als Ali in zijn jonge jaren en dus zou dit hét moment zijn geweest om de terugkeer naar de rootssound die de band de afgelopen jaren inzette helemaal compleet te maken. Maar commercie was blijkbaar toch belangrijker.
Met Labour of Love IV verpesten ze echter alles weer. Dat heeft heus niets te maken met het vertrek van Ali. Broer Duncan zingt prima en de niet-zo-diehard UB40-fan merkt de wissel waarschijnlijk niet eens.
Nee, het probleem is gewoon dat Labour of Love IV weer vol staat met die nietszeggende reggae-covertjes waar UB40 door velen zo om wordt gehaat. En alsof dat nog niet genoeg is, hebben alle nummers ook nog eens een arrangement wat op één of andere manier wel doet denken aan één van hun oude hits.
Nee, dit is een gemiste kans. Duncan klinkt als Ali in zijn jonge jaren en dus zou dit hét moment zijn geweest om de terugkeer naar de rootssound die de band de afgelopen jaren inzette helemaal compleet te maken. Maar commercie was blijkbaar toch belangrijker.
* denotes required fields.
* denotes required fields.