Mel & Tim - Starting All over Again (1972)

Het -van oorsprong uit Chicago komende- duo Mel & Tim heeft gedurende hun carrière drie albums mogen opnemen, waarvan twee voor het Stax-label. ‘Starting all over again’ was hun eerste plaat voor dat label en werd opgenomen in Muscle Shoals, Alabama in mei 1972. Hoewel het een Stax release betreft, heeft dit album meer een Philly-sound. De titeltrack behoort tot een van de mooiste nummers die ooit op/door Stax zijn uitgebracht en blijkbaar ben ik niet de enige die dat vindt; in Amerika verkocht deze single namelijk meer dan een miljoen exemplaren. Een ander nummer op deze plaat die minstens net zo mooi is, is ‘Carry me’. Speciaal voor dit album werden twee covers opgenomen, te weten ‘I’m your puppet’ en ‘Wrap it up’ en deze nummers behoren ook tot het betere werk. Verder is ook de afsluiter ‘Too much wheelin and dealin’ een geweldig nummer op dit album. Deze plaat is overigens op CD heruitgebracht met vier bonus tracks: ‘Forever in a day’, ‘It’s those little things that count’, ‘The same folk’ en ‘Yes we can can’. Deze vier nummers verschenen oorspronkelijk op hun derde -en tevens laatste- album, getiteld ‘Mel & Tim’, die tevens op het Stax-label verscheen. Van deze bonus tracks is de ballad ‘The same folks’ het mooist, alhoewel het funky ‘Yes we can can’ ook zeerzeker de moeite waard is. Het laatsgenoemde nummer is overigens een cover die volgens mij oorspronkelijk door The Pointer Sisters werd opgenomen.

Het 'Stax'-labeltje deed me al vreugd. En het album doet me dat eigenlijk ook wel.
Zo passen de stemmen van Mel(Hardin) & Tim(McPherson), het zijn neefjes, erg goed bij elkaar. De stemmen zijn mooi in harmonie.
En dat het muzikaal ook goed in orde zit, dat kan je wel aan de mannen bij Stax overlaten. Alle nummers zijn erg sfeervol neergezet en passen perfect binnen het plaatje om het album als één geheel over te laten komen.
Vooral het mooi 'Carry Me' en de steengoede titeltrack zijn erg sterk.

Ik sluit me zowel qua score als qua commentaar aan bij mijn voorgangers.
Ik vind het gewoon een hele fijne soulplaat. Mooi gezongen en een leuke combinatie van rustige en wat meer uptempo nummers.
De titeltrack is natuurlijk prachtig, maar er staan zeker meer goede nummers op dit album.

Origineel is volgens mij van Lee Dorsey, geschreven door Allen Toussaint.

Ja, klopt! Twee dagen nadat ik dat stukje had geschreven, kwam ik z'n album uit 1970 tegen met dezelfde titel. Helaas was het toen al te laat om m'n bericht te corrigeren.

Wederom een well crafted Stax-product! De funky openingstrack is bijzonder lekker en 'Carry On' inderdaad mooi. Ook op de overige songs valt weinig op te merken, het enige wat ik zou kunnen zeggen is dat Starting All Over Again te veel een product is, niet al te geïnspireerd. Het mist wat smoel maar is zeer zeker een prettig plaatje.

Er staan zeker goede nummers op, maar dit is niet echt mijn ding. Een heel album zoete soul trek ik slecht. Meeste nummers doen weinig met me, het klinkt af en toe wat te glad, wat ook door het stemgeluid van de heren komt.

Het prachtige titelnummer doet mijn beoordeling naar 4 sterren hellen. Ook de rest is uitstekend vakwerk en de covers van bekendere soulduo's James & Bobby Purify ('I'm Your Puppet') en Sam & Dave ('Wrap 'It Up) doen het origineel meer dan eer aan.

4* voor dit leuke, zoete, bijna-Motown-achtige album. Prima zang, muzikaal ook prima. Veel nummers die ook door anderen gedaan zijn, maar Mel & Tim weten hier uitstekend raad mee.

Typisch zo´n album dat in eerste beluistering best leuk is: melodieus en redelijk goede zang, maar bij herbeluistering vind ik het al duidelijk minder. Dat is al zeker bij I´m Your Puppet ; James & Bobby Purify´s versie vind ik tranentrekkend mooi, maar dit is toch meer op de vlakte. Ook bij de andere songs hoor ik te veel beproefde thema´s, zowel in melodie als tekst, en mis ik overtuiging; alsof ze niet menen wat ze zingen.

Misschien zijn ze ook beter als entertainers te beoordelen dan als originele voorgrond-artiesten; What's Your Name, bijna meer een parodie dan een song, vind ik bijvoorbeeld nog best aardig. En de repertoirekeus van covers is bepaald origineel. Verrassend is bijvoorbeeld Yes We Can Can bij de bonustracks. Nog nooit van iemand anders gehoord dan de Ponter Sisters. ´een bijna-Motown-achtig album´ aardig omschreven door principal2000, vind ik ook wel bij dit gezichtspunt passen.

Geen slecht album verder, maar niets bijzonders ook.

De stemmen van Mel & Tim sluiten perfect bij elkaar aan. Alsof het zo had moeten zijn. Misschien is het soms wat te braaf, maar dat valt op deze plaat niet als een minpunt te rekenen. Er is immers veel zoet te vinden, maar het mist de plaat niet aan peper. De up-tempo nummers staan als een huis. Zet daar nog de nodige ballads tegenover en het plaatje is compleet. Mel & Tim werken volgens een gepolijste formule, maar deze blijkt allerminst passé. Starting All Over Again is simpelweg een leuke soulplaat.