Marilyn Manson - Antichrist Superstar (1996)

Heb je uberhaupt de plaat wel geluisterd.. Volgens mij gaat het je meer om de verschijning en het imago dat je tegenstaat.. Dat de plaat antichristelijk is, is duidelijk (MM had destijds veel contact met Anton LaVey). Muzikaal zit het echter echt wel goed in mekaar (als je van industrial rock met een vleugje metal houdt)..

Dus kun je aangeven waarom de MUZIEK maar een 0,5 krijgt??

Heb zaterdag weer eens The Beautiful People gedraaid, geweldig nummer blijft dat toch. Verder ken ik ook nog Cryptorchid (lekker duisterplaatje) en de rest van de singles die destijds vaak op MTV kwamen.

Het hele album heb ik ooit eens gehoord op mijn middelbare school (we hadden een soort bovenbouwcafé, waar af en toe bands optraden en sowieso altijd herrie op stond) en ik weet nog dat ik het toen erg tof vond allemaal.

Nou, dan moet je hem nu zeker nog eens een keer gaan luisteren in zijn geheel. Ik blijf de plaat te gek vinden, zelfs na 14 jaar (oei, ben ik al zo oud )

Is it me of is Le Hand van Trent duidelijk voelbaar bij dit album?
Dat is trouwens een goed iets.

Tof album.

Leuk geintje: het eerste nummer is zogenaamd "live opgenomen op 14-2-1997". De eerste keer dat ik dat nummer beluisterde was een week voor die datum.

(Kan iemand me trouwens vertellen waarom ik respect voor het christelijk geloof zou moeten hebben?)

Ik heb ook niets met geloof, maar als mensen zich door de muziek beledigd voelen moeten ze het niet luisteren.
De titel had al kunnen verklappen dat dit niet voor fervente christenen is.

Irresponsible Hate Anthem, Tourniquet, The Reflecting God en natuurlijk The Beautiful People zijn goede tracks, de andere tracks kunnen mij niet boeien.

Beste mensen, ik ben al eeuwen katholiek en ik vind dit ook gewoon gave muziek. En tegen mensen die zeggen dat je door Manson's muziek naar de hel gaat: OPEN THE GATES!

The beautiful people blijft een prachtnummer, en the reflecting God ook zeker. Ik snap jullie punt niet, haha.

Mensen die dit heftige muziek vinden, raad ik Milli Vanilli of Modern Talking aan.
Dat is pas shockerende muziek.

Onbegrijpelijk dat dit album niet beter scoort...
Het hele idee en sfeertje rond dit album vind ik heel gaaf. In tegenstelling wat sommigen hier beweren vind ik dit net nu wel 1 geheel! Textueel, artwork, productie,... knap gedaan!

Wel mee eens, deze plaat verdient beter....

Als je van het hardere Nine Inch Nails werk houd uit die zelfde periode (Broken, The Downward Spiral) is dit zeker een aanrader. Prachtige productie van Trent Reznor.

Ik vond het altijd een vreemde vogel die Marilyn Manson, maar er zijn vast wel ergere 'freaks'/'rare figuren'. Persoonlijk heb ik geen problemen met dat respect aan christelijk geloof waar ik zelf mee ben grootgebracht. Antichrist Superstar vandaag na alweer een aantal jaren uit de kast getrokken en het is best wel een lekker album. Soms wat rommelig maar het kent wel een lekker sfeertje. Aan enige originaliteit ontbreekt het niet; krijg hier niet het gevoel dat ik het eerder gehoord heb. The Beautiful People blijft een klassieker van hem, maar het heerlijk aparte Cryptorchid kan ik ook erg waarderen. Ik vind zijn stem wel mooi en het begeleidende artwork ook wel geslaagd. (Op de achterkant van de CD een vage foto van twee bandleden (?) die aan een infuus met de jongeheer van MM verbonden zijn). Na de opvolger Mechanical Animals heb ik Brian Hugh Warner niet meer gevolgd. Tijd om daar verandering in te brengen. Heb o.a. Holy Wood in bestelling op Marktplaats.

Nou, Holy Wood vond ik een prima album, veel in de stijl van Antichrist Superstar. De eerste helft van Golden Age of Grotesque kan er ook mee door, maar daarna is de koek wel op. De laatste albums klinken allemaal als meer van hetzelfde, maar dan stukken minder interessant.

The Golden Age of Grotesque heb ik ook in bestelling, evenals The Last Tour on Earth. The High End of Low gaat me meer aan verzenden kosten dan de CD zelf, waarvan ik dus tevens geen hoge verwachtingen hoef te hebben. Zal me benieuwen of ik van Golden Age of Grotesque een exemplaar krijg waar Tainted Love opstaat. Hoeft van mij niet; hier slaat MM de plank mis en lukt het niet een nieuwe Sweet Dreams te maken.

Op de verzamelaar "Lest We Forget" staat Tainted Love ook, en op Last Tour On Earth krijg je nog Astonishing Panorama als studio-nummer kado, en dat nummer staat wat mij betreft ook als een huis. Veel luisterplezier alvast.

Eigenlijk draai ik dit nog vrij regelmatig, ik zag dat het van mij 4* had gekregen maar daar mag toch zeker wel een halfje bij! (groeiplaatje met een zeer vlakke groeicurve haha).
Ik kocht 'm destijds voor The Beautiful People en vond de rest van de cd soms erg fijn (o.a. Tourniquet, Mister Superstar) maar sommigen waren (nog) niet aan mij besteed. Inmiddels kan ik het allemaal prima aanhoren en valt me nu vooral op hoe tijdloos het eigenlijk is. Qua thematiek maar ook muzikaal.
Ik verwacht deze nog vaak en met veel plezier te draaien, vervelen doet ie allerminst!

Tijdloos. Geniale plaat. Hoe vaak ik 'm ook luister, hij blijft boeien.

Twintig jaar oud alweer, maar nog steeds het beste album van meneer Manson. Qua songmateriaal, sfeer, uitvoering en lyrics opereert hij hier op de top van zijn kunnen, bijgestaan door een prima band. Met 70 minuten aan de erg lange kant, maar de boel zakt feitelijk nergens in. Beste song is wat mij betreft het intense en meeslepende The Reflecting God, maar de rest van de tracks doet hier amper voor onder.

Deze CD onlangs opgepikt voor een prikkie en vandaag een aantal luisterbeurten gegeven. Tot mijn kennismaking met 'The Pale Emperor' kende ik behalve het nummer The Beautiful People niets van deze man. Ook dit album bevalt mij uitstekend al is het wel een hele kluif om te beluisteren. Eerste inzet is een 3,5*.

Bijna een jaar na mijn vorige waardering-verhoging sta ik op het punt om er de volle 5* voor te geven. Ik hou me in. Het is zo'n dag. Zo een waarop je lekker lompe hak, zaag en beuk muziek wil (net zoals gisteren trouwens )

Ben momenteel erg onder de indruk van 'the reflecting God' zowel qua tekst als muzikaal.

Op 'aantallen draaibeurt' scoort deze de laatste tijd weer erg goed. Er zijn albums die tijdelijk héél goed zijn (zoals de eerste Coldplay, die ik nu nooit meer draai) en sommigen die een heel vlakke kwantiteit-curve hebben. Daar hoort deze toe. En dan heb je natuurlijk ook nog de echte meesterwerken (zie mijn avatar )

Een uitstekend album van Marilyn Manson. Misschien wel zijn meest rauwe album. Voor mij is Mister Superstar het hoogtepunt, maar de rest van de nummers mogen eigenlijk niet genegeerd worden. Het begint al uitstekend met de eerste twee nummers. Sowieso vind ik de rauwe sfeer op dit album heerlijk. Antichrist.