Balmorhea - Constellations (2010)

Balmorhea komt al snel met een nieuw album op de proppen. Aangezien de vorige twee me meer dan kan goed bevielen lijkt me dit wederom een interessante release zo aan het begin van dit jaar.

Dit is inderdaad wel een plaat om naar uit te kijken. Vorige plaat en concert in CBK waren erg goed.

Ben benieuwd of Palestrina verwijst naar de componist en of we zijn invloed hier terug gaan horen.

benieuwd benieuwd.

Ben ook benieuwd!! op bepaalde momenten is dit zulke fijne muziek. op 23 februari snel halen, goed beluisteren en dan genieten op 5 april in de paradiso!

Schitterende hoes weer zeg

Review van Silent Ballet is matig positief.
The Silent Ballet > Home - thesilentballet.com
Steerage And The Lamp schijnt wel een prachtig nummer te zijn.

Pas vorig jaar toen het album All Is Wild, All Is Silent op uitkomen stond ontdekte ik Balmorhea en dat beviel zo goed dat ik me ook aan River Arms waagde wat eveneens een succes was.
Constellations is dan ook het eerste album dat uitkomt waar ik een soort nieuwsgierig naar ben; want gaan die instrumentale deunen uiteindelijk niet en beetje vervelen? Weten ze de spanningsboog strak gespannen te houden?
Na beluistering van dit album moet ik toegeven dat het nieuwe er voor mij een beetje van af is en dat ze me minder weten te betoveren dan op de vorige twee albums.
Natuurlijk hoor ik nog steeds schitterende, soms meeslepende muziek, maar aan de andere kant merk ik ook dat ik soms een beetje afhaak en mijn aandacht er gewoon niet helemaal bij kan houden. Iets wat ik vorig jaar totaal niet had.
De nadruk ligt nu iets meer op pianoklanken (To the Order of Night, Constellations of Winter Circle) en op vrij sober aangeklede nummers waar de akoestische gitaar een hoofdrol krijgt (Herons).
Steerage and the Lamp is een lang nummer dat zijn zwaartepunt ook kent door dwarrelende pianoklanken ondersteund door strijkers (niet van het zoete soort). Het neigt bijna naar klassiek.
Misschien dat het avontuur door de versobering wat minder groot lijkt en dat sfeer meer voorrang krijgt waardoor het kwartje nog niet helemaal lekker wil vallen als de voorgaande keren.
Hoe dan ook erken ik wel de schoonheid van dit album.

Het kwartje wil ook bij mij nog niet helemaal vallen. Tuurlijk: de klanken zijn prachtig en het luistert lekker weg. Maar de muziek doet vermoeden alsof ik erdoor opgezogen zou moeten worden, terwijl het juist langs me heen glijdt. Het is wat dat betreft een typische Balmorhea-plaat.
Constellations is wel wat kalmer dan wat ik van de band gewend was - iets wat de puike albumhoes al doet vermoeden - en dat bevalt mij. Het koor in het laatste nummer dat subtiel zijn intrede doet is eveneens een aangename verrassing.

Ik houd het op 3,5*

Ik vond het debuut en River Arms erg goed. All Is Wild, All Is Silent was wat minder pakkend imo. Ben erg benieuwd naar deze:)

De soberheid is terug

yup... en steerage and the lamp is een absoluut meesterwerkje! een parel van een muziekstuk. romantisch, emotioneel geladen en toch uiterst breekbaar... wow!

Op zich vind ik het een vrij onopvallende plaat
die het goed doet als achtergrond muziek..
alleen tijdens andere bezigheden denk je ineens
wat hoor ik nu, wat klinkt dat goed..
Langzaam aan begint het kwartje te vallen..

Flinke tegenvaller. Ik ben erg gecharmeerd van de twee voorgaande cd's van Balmorhea. Maar de derde komt er niet bij in de buurt. Weinig tot geen bezieling.

hahahahahaha

sorry hoor, geen bezieling omdat het een pak introspectiever klinkt. omdat er hier en daar met ambient, zelfs lichte drones geexperimenteerd wordt. omdat het wat duisterder en donkerder en minder nostalgisch en romantisch klinkt?

wat een zever! dit wordt bij mij zelfs hun beste plaat: zo heerlijk om bij weg te dromen zonder de ietwat stroperige strijkers van vorig werk (dat ik overigens ook zeer hoog waardeer)

tenslotte: steerage and the lamp moet echt zowat hun meest complexe, en tevens prachtige compositie ooit zijn. zo mooi worden ze echtigentechtig niet veel gemaakt.

man man, 't is echt toch zo simpel om af te haken als de hooks in de muziek een beetje ontbreken. gebrek aan aandachtsspanne?

Verklaar dan even mijn 4,5 ster voor Riceboy Sleeps. Ik vind niet snel iets saai, getuige ook het flinke aantal neo-klassieke albums in mijn cd-collectie.

Ik beoordeel dit album niet enkel op Steerage and the lamp. Afgezien van dat nummer vind ik het niet het niveau halen van hun vorige 2 albums. Waarvan er één nog altijd in mijn top 10 staat.

Deze cd kan mij minder bekoren. Steerage and the lamp is inderdaad het enige lichtpuntje.

Zie voor een mooie live versie
Steerage and the lamp live

Tja, het is geen ambient, geen new age, geen minimal, geen klassiek, zelfs niet de jetlag-jazz van Keith Jarretts Köln Concert en ook niet de frivole Ameliemuziek van Yann Tiersen... het zit er allemaal in en het is het allemaal niet, dus eigenlijk hebben we iets geheel nieuws. En dat bevalt me wel !
Luistert heerlijk weg !

Mijn kennismaking met de eigenzinnige muziek van Balmorhea. Zeer interessante, atmosferische en sfeervolle muziek. Ik ben geïnteresseerd geworden in het andere werk van deze groep/