Dr. Know - Wreckage in Flesh (1988)

Dergelijke platen kunnen voor een kloof zorgen tussen de oude en de jongere metalhead, het geluid van deze – voor mij voordien ook onbekende – plaat is in niets te vergelijken met de hedendaagse producties die de oren van je kop blazen. Ik vind het iets beschaafder en meer dan eens dacht ik aan het geluid van de Garage Days Re-Revisited EP van die groep die we hier maar niet zullen noemen.
Muzikaal is dit dik in orde met de bekende haast polka-achtig aandoende tempo’s. Opener War Theatre knalt er onmiddellijk in maar er is meer dan dit zoals het trage middenstuk in het tweede nummer Wreckage bewijst. Vanaf het derde nummer begint me ook op te vallen dat het ietwat speciale stemgeluid van de zanger ver op de achtergrond staat, Mastermind vind ik ietwat langdradig, pas vanaf de derde minuut gaat het tempo omhoog en stijgt mijn interesse. Dan is Lake of Fire de volgende lekkere brok voor mij. City Wheels bevat een heerlijke break rond de derde minuut in een overwegend traag nummer die niet altijd mijn aandacht kan vasthouden. Dan heb ik het meer voor het korte en krachtige Rise en de Black Sabbath cover Into the Void waar de zang volledig tot zijn recht lijkt te komen op deze klassieker.
Gezapige goede plaat, old school songs, old school geluid (komt die nostalgie van mij weer aan het venster piepen), acht nummers in drie kwartier want het laatste nummer is maar om te lachen. Jammer dat de balans tussen de muzikanten onderling niet ideaal is, drums te ver naar voren, gitaren en zang te ver naar achteren gedrukt. Nieuwe ontdekking weeral en dan nog uit “mijn” tijdvak.