Herman Brood & His Wild Romance - Go Nutz (1980)

Geen liedjes meer van om en nabij de 2 minuten maar een beduidend conventionelere rock (pop?) plaat met liedjes van om en nabij de drie en een halve minuut. Het album kreeg in der tijd nogal wat kritiek te verduren want het is niet zo scherp (shpritszig) als de waanzinnige voorgangers Shpritsz en Cha Cha, dat maakt dit echter niet direct een slechte plaat, enkel chronologisch gezien een niet evengoede opvolger. Go Nutz heeft namelijk voldoende leuks te bieden. Hot Shot, I'll be Doggone, de hit I Love You Like I Love Myself en het titelnummer zijn allen tracks die niet in een early Brood-setlist zouden misstaan. Geestig genoeg zijn de bonustracks Stop Messin' Around in My Head en Old Memories zelfs enkele van mijn all-time favoriete Brood-nummers en het beste wat dit album te bieden heeft. Hoe dan ook; Go Nutz kan prima op eigen benen staan binnen het oeuvre van Brood.

Na jaren weer eens beluisterd. Beter dan in mijn herinnering. Productie is rampzalig, drukt Herman's stem te ver naar de achtergrond, en haalt irritante synths naar voren, nu nog triester klinkend dan destijds. Toch een halfje erbij voor de composities; Love Myself is natuurlijk een classic, maar ook het laatste stuk van kant 2, vanaf het geweldige Beauty is Only Skin Deep is toch prima rock. En, zelden geroemd, maar zeker wel een plusje voor deze plaat; goede achtergrondzang van de dames!

De twee hits Love You Like I Love Myself en Hot shot zijn best aardig en ook het titelnummer plus Right on the money zijn zeker geen verkeerde songs.Al was er zelfs bij dit kwartet,met een krachtigere en meer knallende/scheurende productie wellicht nog wat meer mogelijk geweest.
De rest is eenvoudigweg te soft,rockt nauwelijks en ook Herman Brood zelfs laat zo af en toe,vocaal wat steken vallen.
En dan dat overdadig gebruik van een dameskoortje,wat me al na zo'n drie nummers de strot uitkomt,en tenslotte het gebrek aan gitaren in te veel songs,wat zich uiteindelijk ook gaat wreken wat betreft de eindwaardering.Het Nederlands publiek pikte het ook niet met als gevolg dat Go nutz dus stukken minder verkocht dan zijn voorganger.
Ik kan me nog herinneren dat in de Bijenkorf de plaat destijds veelvuldig in de etalages kwam te staan,en uitgestald werden op de muziek afdeling,maar dat het aantal exemplaren nauwelijks zakten.
Helemaal onterecht was dat ook niet want ten lange leste bleek Go nutz maar een uiterst gemiddeld rock album.