AC/DC - Let There Be Rock: The Movie (1997)

the movie?

Yes, the movie!

Een live registratie van de band in Parijs. Is uitgebracht op video (helaas nog niet officeel op DVD)

Briljant optreden met interviews tussendoor.

De cd is uitgekomen in de Bonfire box (zonder interviews)

Een must have voor elke echte fan!

hey man die box heb ik

Verplichte kost toch?

voor de egt fan wel denk ik

Eigenlijk gewoon de uitbreidings-set van If You Want Blood: met als extra nummers van Highway to Hell, een nog langere versie van Bad Boy Boogie én één van mijn favorieten: Live Wire.
Die hele box (Bonfire) is trouwens een must-have, alleen zie ik het nut niet van de 5-cd box ipv de 4-cd box (die vijfde cd is Back In Black, het eerste album zónder Bon Scott).

ik denk dat ze back in black er bij hebben gedaan omdat ja dan ook een beetje kan hooren hoe hat was zonder bon scott en omdat zomigge nummers ook nog met bon scott zij geschreven.

Waarschijnlijk zit die erbij om aan te tonen, dat er nog leven in AC/DC zat na de dood van Bon. Maar er is altijd officieel aangegeven dat alle nummers op Back In Black zijn geschreven door Angus, Malcolm en Brian (Young/Young/Johnson staat achter elk nummer). Zo'n boxset als Bonfire is een must-have voor elke fan. Maar een echte fan heeft Back In Black al, dus waarom een 5-cd box kopen (die naar alle waarschijnlijkheid duurder is dan de 4-cd versie), als je die 5e cd al hebt?

Grappige intermezzo met Malcolm die een potje voetbal. Uhhh er een potje van maakt , met een potje bier.
Mooie concert registratie echt jaren 70. Beetje Neil Young - Massey Hall achtige beelden...

Nee, het is er bij gedaan omdat Back In Black een tribute was voor Bon Scot.
En aangezien Bonfire een tribute box voor hem is hebben ze het er bij gedaan

Ik zie hier de bonus tracks staan, is het zo dat die wel in de box versie zitten maar hier weggelaten zijn om het op een enkele cd te kunne krijgen? Weet iemand dit?

Ik zag ze vervolgens weer terug als bonustracks op de losse Volts....

Freakey, ik heb de 5-cd box en op mijn exemplaar van Let There Be Rock: The Movie staan ook 14 songs, de 12 songs (dus min Walk All Over You en T.N.T.) zouden op een Australische versie moeten staan. Verdere info: klik. Tof album, twee maanden na dit optreden was Bon Scott er niet meer...

Heerlijke live-plaat van AC/DC, de energie spat in dikke klodders uit de boxen. Dit concert in Parijs vond plaats in december 1979, zo'n twee maanden voor het overlijden van Bon Scott, wat het des te intenser maakt eigenlijk..

Angus Young kan zich vol-le-dig laten gaan, Scott is in bloedvorm en weet het publiek ook best te vermaken (hij kraamt zelfs een mondje Frans uit), hier hoor je een band op het hoogtepunt (al kan je dat betwisten, natuurlijk); voor mij klinkt het althans zo. Van de twee live-platen op de box Bonfire is dit de meest indrukwekkende; ik zou deze zelfs op gelijke hoogte willen zetten als If You Want Blood You've Got It!

4,5 sterren

Dit is voor mij de enige echte liveplaat van AC/DC! Het is rauw, gemeen, gevaarlijk, vies, vuil, hard en steengoed. Een band op de top van hun kunnen. Een ritmesectie waar je U tegen zegt. Die staat als een grote, vette, dikke eik, waardoor Angus ongemoeid kan exceleren met zijn SG. De band piept en kraakt wel eens, werkt keihard. Dat hoort bij deze mannen. Dit is geen bijna geruisloze trein die voorbijsuist, maar een gedeukte, no-nonsense,bekraste, olielekkende locomotief op volle toeren die je van verre al hoort aankomen knarsen. Zelfs op afstand kan ruiken. De mannen die deze locomotief bezitten, onderhouden dat ding met bloed, zweet, tranen, kapoolielekkendette knieën,vies ondergoed, liters Schotse whisky, katers, een lekker theetje, Maarrr ze staan er, avond na avond, hell yea.
De locomotief wordt uiteindelijk aangevoerd door working class hero Ronald Belford Scott, oftewel eenvoudigweg Bon. Strak spijkerbroekje aan, een blote, behaarde bast, van die drekkige typische jaren 70-tattoos. Die je in die tijd daadwerkelijk moest verdienen. Nope, die kreeg je niet zomaar, haha. En geloof me, Bon verdiende ze stuk voor stuk ! Iedere zin die uit zijn mond komt, geloof je direct. Hij heeft het daadwerkelijk gezien, meegemaakt, ondervonden, gevoeld. Dat heet authentiek, geloof ik. Als tekstschrijver was hij een zeldzaam fenomeen; zo'n talent wordt slechts eens in de zoveel generaties geboren. Als zanger geen nachtegaal, nee. Eerder een gemene, lieve kraai die de blues diep in zijn rauwe stembanden verankerd heeft. En dat met een markante en doorgroefde kop inclusief zwarte haaienogen. In a fight, you better have Bon on your side. Mijn held dus.
Wat een onzin allemaal, haha. Hoewel?!

Maar, boy ooh boy, wat staat deze band te spelen zeg! Het loopt af en toe niet allemaal even smooth, maar dat hoort bij deze band. Het is heerlijk rauw en kneiterhard, precies zoals AC/DC in mijn optiek moet klinken. Een focking keihard werkende band die de ene na de andere klassieker eruit kwakt. Zelfs de Highway to Hell-nummers klinken zoals ze moeten klinken. Favoriete nummers heb ik niet. Want ze zijn allemaal steengoed.
Angus staat werkelijk als een bezetene te spelen. Die kleine kneris heeft een ongelooflijke drive in zijn speelstijl zitten. Ramt de ene na de andere heftige, vunzige en vette solo uit zijn gitaar. Op zijn totaal eigen manier en stijl ongeëvenaard. Een tikkeltje onderschatte gitarist naar mijn idee. Wat een power en vuur zit in dat menneke. Phil, Cliff en Boss Malcolm leggen een fundering van gestaald beton neer. En dan hebben we nog Bon. Maar daar heb ik al genoeg over gezegd. Wat heeft deze band een reeks van geweldige nummers geschreven zeg. Harde bluesy R&R zoals maar bitter weinig bands dat kunnen.
Ik val in herhalingen merk ik. Who cares?

Wat een band en wat een liveplaat.

vij5 HOYS voor deze plaat. 'Cause they're T.N.T