John Frusciante - Shadows Collide with People (2004)

Op zijn soloalbums laat John Frusciante een hele andere kant van zichzelf zien in vergelijking tot Red Hot Chili Peppers. Frusciante laat intrigerende muziek horen die niet alledaags is. Hij laat met name zien dat hij een geweldige componist en liedjesschrijver is. Zijn gitaarspel is functioneel, maar mooi. In het algemeen kan ik dus behoorlijk genieten van zijn soloalbums, zo ook van ”Shadows Collide with People”. Je hoort misschien al een maar aankomen, en die is er ook. Soms vind ik de experimenteerdrift van Frusciante iets te ver doorslaan. Ik heb daar moeite mee, en dat geldt niet alleen voor dit album, maar meer in het algemeen. Voor mij staan, en zeker in dit genre, de liedjes voorop. Ik zie dan ook niet de toegevoegde waarde van al die productionele poespas en in mijn ogen niets toevoegende elektronische bliepjes en andere irritante geluidjes. Het is een kwestie van smaak, maar het heeft wel invloed op mijn beleving. Ik loop hier niet alleen tegenaan op ”Shadows Collide with People”, maar ook op andere albums van Frusciante. Toch staan er op ”Shadows Collide with People” weer prachtige liedjes en composities. De stem van Frusciante is zeer acceptabel, ook al is het geen zanger pur-sang. Uiteindelijk vind ik het een genietbaar album, waardeer ik de man’s creativiteit, maar toch hoop ik stiekem dat hij een volgende keer inhoud boven de vorm plaatst. Zijn album ”Curtains” blijft in dat opzicht mijn favoriete soloalbum van John Frusciante.