Turin Brakes - Outbursts (2010)

Kijkend naar de hoezen van Turin Brakes kunnen we wel stellen dat ze wat met luchten hebben, op hun vorige album Dark on Fire na.
Eigenlijk wel heel tekenend omdat ik dat album nu juist hun minste vond en Outbursts een grote test zou gaan worden voor wat betreft mijn enthousiasme over deze band.
Een band die ik in november 2001 leerde kennen als voorprogramma van Travis. Het gebeurt niet vaak, maar Turin Brakes deed totaal niet onder voor het al even geweldige Travis daar in Vredenburg Utrecht.
Toch liep het niet lekker voor de mannen omdat ze technische problemen hadden, wat ze perfect op wisten te lossen door gewoon lekker te blijven jammen tot het verholpen was. Hiermee hadden ze mij voor zich gewonnen en ben ik ze tot op de dag van vandaag blijven volgen. Zou het kleine missertje Dark on Fire slechts een tijdelijk dipje zijn of niet? Slecht was dat album nu ook weer niet te noemen. Misschien werd het een beetje te veel Turin Brakes voor mij en had ik er even minder behoefte aan.
De eerste tekenen in de vorm van Apocolips waren niet bepaald spetterend te noemen: een aardig nummer, maar meer ook niet. Zou het dan toch einde oefening Turin Brakes gaan worden?
Dan de tweede teleurstelling: ik was helemaal blij dat ze naar Rotown zouden komen. Heerlijk om een favoriet bandje dat toch ook in zalen als de Melkweg heeft gestaan opeens in zo'n klein zaaltje komt optreden en dan ook zo lekker in de buurt.
Ik heb er welgeteld twee dagen van kunnen genieten, want toen mocht ik de kaarten al weer inleveren. Een dubbele boeking zorgde er voor dat Turin Brakes niet naar Rotterdam zou komen, wel in Duitsland, en een vervangende datum zat er niet in.
Balen dus.............

Gelukkig is Outbursts een licht verteerbaar album geworden. De pop keert wat terug en de zogenaamd wat 'stoerdere rock-houding' van Dark on Fire is weer verdwenen. Gelukkig maar, want ik vond het niet goed bij ze passen.
Outbursts is een heerlijk licht en zonnig album geworden waar de mannen bewijzen het niet verleerd te zijn om pakkende nummers te schrijven. Als ik dit album hoor voel ik een warme, muzikale gloed over me heen komen: wuivend gras, bloemen in volle pracht en insekten zoemend over de bospaadjes. Het klinkt mij allemaal als een echt lome-zomerplaat in de oren. Misschien is het mijn verbeelding; maar ik hoor er wat zuidelijks in af en toe. Dat kunnen dus fijne autoritten naar Italië gaan worden komende zomer!.
Op Jackinabox deden ze dat overigens net even beter (en die cd heb ik erg veel in de camper gedraaid tijdens mijn vakantie in Scandinavië dat jaar waar het toen veel warmer was dan in Europa gek genoeg) en het debuut The Optimist LP zal altijd wel mijn lievelingetje blijven omdat ik indertijd gek was op die plaat en ik ze net ontdekt had in dat voorprogramma.
Ik trek dit een beetje gelijk aan Ether Song. Die had dan wel dat geweldige nummer Pain Killer (Summer Rain) en zo'n uitschieter mis ik hier een beetje. Maar over het algemeen vind ik dit gewoon een lekkere cd geworden waar we niet veel nieuwe dingen meer horen, waar het duo niks uitprobeert, maar waar ze laten horen nog niet uitgerangeerd te zijn.
Ik verlang na beluistering volop naar de zomer en geniet weer voldoende van de zoetgevooisde samenzang en heerlijke liedjes die laten horen dat het leven soms eenvoudig mooi kan zijn.
Outbursts komt gewoon in mijn cd-kast te staan en daarmee mogen ze nog wel even blijven als zijnde één van mijn favoriete bandjes. Fijn dat ze gewoon weer zijn gaan doen waar ze goed in zijn.

Het is inderdaad muzikaal een wat te zoetsappig album geworden, dit Outbursts. Wel vind ik het niet altijd vlak en hoor ik toch wel degelijk een paar hoogtepuntjes. Vooral de eerste en laatste tracks zijn wel goed. Hier hoor je waar Turin Brakes altijd zo goed in was: net even die twist, net even dat hele mooie melodietje, dat leuke accentje. Dit zette hun muziek altijd op een wat hoger niveau en op die nummers hoor ik dat terug.

Dat mis ik dus in het middenstuk van dit album. Aardige popmuziek is dat, meer niet. Toch kan je dit album niet als echt minder beschouwen, als 6 van de 12 nummers wel hun gebruikelijke niveau halen. Wat ook wel goed zit, zijn heel wat teksten. Het lijkt wel een therapeutische cd voor de heren, de thema's zijn best heftig. Dat alles is mooi neergezet in het bijgaande boekje, waarin ze er een aantal cruciale teksten uitpikken en die illustreren met een paar fraaie foto's, waarin de elementen centraal staan. Dat vind ik allemaal wel goed gedaan.

Een beetje dubbel gevoel dus bij dit Outbursts. Het is wel hun minste album vind ik, maar dan heb je altijd nog wel wat om naar te luisteren. Bijvoorbeeld naar mijn favoriete tracks: Sea Change, Rocket Song & het geweldige Radio Silence. Daar hoor je met name zo'n sterke Turin Brakes twist in het nummer. Deze drie nummers staan trouwens ook ruim bovenaan in de favorietenlijst hier op Musicmeter.