Viraemia - Viraemia (2009)

Geweldige EP! Brute technische death metal. Hoewel het allemaal zeer technisch is, is het ook nog eens goed te beluisteren. Echt een aanrader.

Nummer 66 in onze onsterfelijke reeks HMAvdW en ik kan er totaal geen weg mee. Dit heet technische death metal en is afkomstig, zo leert Metal Archives ons, uit Phoenix, Arizona, de U.S. of A.
Het kan daar heet zijn in Arizona maar van deze EP krijg ik het klamme zweet in mijn handen en barstende koppijn. Het meest memorabel moment vind ik de knorrende zang in nummer twee Necrotizing Fasciitis. Dit is een groep genoemd naar een ziekte en met intrigerende songtitels. Ofwel studeert één van de bandleden voor dokter, ofwel is er één afgestudeerd als dokter, met kennis van Latijn.
Het is vuurwerk dat alle kanten opvliegt maar ik hoor niets maar dan ook niets dat mij kan aanspreken: het is volle snelheid vooruit en zoveel mogelijk noten per milliseconde erdoor jagen. Je hoort hoe metal is geëvolueerd in de jaren en hoe andere muzieksoorten metal hebben beïnvloed maar met één constante: in "mijnen" tijd hadden we ook van die technische hoogvliegers die de song uit het oog verloren, hier hoor ik pakweg dertig jaar later hetzelfde, het geluid is enkel lomper geworden maar het spreekt me evenveel aan.
Pas op, voor mij blijft het een ontdekkingsreis en ik heb er geen spijt van dat ik dit heb geprobeerd, maar dit is een trip geweest die me niet vervult van verlangen om nog eens terug te keren. Voor de liefhebbers zeker?

Voor de liefhebbers!

Viraemia, een technisch Death Metal-orkestje uit Arizona. Ik kwam ze tegen in de Terrorizer, ze stonden op de Unsigned CD met het nummer Disseminated Intravascular Coagulation. Zeer technische Death Metal die erg goed gespeeld was, maar dat heb ik al vaker gehoord. Na 18 minuten heb ik er ook even genoeg van, dus deze EP heeft een goede lengte, 3 sterren.

Heb het filmpje van die bassist bekeken op myspace....kolere dat die vent geen kramp krijgt!!

Maar goed na twee nummers heb ik dit wel gehoord en wil ik weer wat anders...alhoewel er afentoe een riff voorbij komt waardoor ik toch weer even blijf hangen!!!

Ik heb hier meer het idee dat het leuk is voor die gasten om te spelen en zo moeilijk mogelijk te doen dan dat ze een liedje proberen te maken!!

Ik begin met een drie misschien wordt het meer?? Ik laat het iig nog even op mijn ipod staan zodat het in de shuffle nog eens langs kan komen...kijken of ik het af luister of skip!!

Bedankt, ik kon het niet beter verwoorden Technische herrie is leuk om naar te luisteren (erg leuk zelfs), maar het haalt het niet bij bands in dit genre die wel nummers kunnen schrijven (Beneath the Massacre en Necrophagist, bijvoorbeeld). Wel nog een goede score, omdat het zeker aangenaam is om af en toe eens op te leggen.

Ik heb mijn ervaring maar wijselijk hier op het forum achtergelaten.

Na het eerste nummer heb ik dit wel gehad eigenlijk. Dus als ze met een EP van 4 minuten op de proppen waren gekomen, had ik er wellicht nog wel een voldoende aan kwijtgekund.
Nu hoor ik vooral heel veel herrie. Zonder structuur. Heel snel hele technische kunstjes doen vind ik prima, maar dan liever bij de Club van Gitaarfetisjisten in plaats van door mijn boxen.

2.0*

Nieuwe luisterbeurt van dit album levert volgende ervaring op. Het beeld van Dr. Spock van Star Trek die zijn wenkbrauw optrekt en zegt: "Fascinating". De knorrende zang doet me toch lachen en ik denk niet dat dat de bedoeling was. Miljaar!

Nog steeds kan ik erg genieten van dit plaatje. Heerlijke breaks, gekke loopjes en genietbare grunts.