Heidevolk - Uit Oude Grond (2010)

Nederlandstalige metal is schaars, en dat is jammer! Gelukkig hebben we Heidevolk. Een goede folk-metalband met sterke Nederlandse teksten.

Deze plaat is moeilijk te onderscheiden van zijn voorganger, maar dat is in dit geval zeker geen punt van kritiek. Een van de sterke punten van Uit Oude Grond vind ik de afwisseling die het album heeft. Metalalbums hebben nog aal eens de neiging om aaneenschakelingen van nummers met nagenoeg hetzelfde tempo en dezelfde hardheid te zijn. Met als gevolg dat je het na een nummertje of 3-4 al wel gehoord hebt. Dit album heeft daar helemaal geen last van, en dat vind ik een compliment waard.

Muzikaal zijn de nummers niet bijzonder origineel, maar ze liggen lekker in het gehoor en worden met genoeg overtuiging en technische kwaliteit gespeeld. Waar Heidevolk het natuurlijk vooral van moet hebben is de zang, en op wat hun twee vocalisten op dit album presteren heb ik weinig aan te merken. De harmonie tussen de hogere en de lagere stem is om van te smullen. Hun teksten zitten ook goed in elkaar, al zal de thematiek lang niet iedereen aanspreken.

Wat mij betreft is Uit Oude Grond het beste album van Heidevolk, en een album dat mijn geloof in de heavy metal weer doet herleven na het beluisteren van de zoveelste duffe en doodsaaie death- of thrashplaat.

Ja, dit mag ik ook wel. Het lag wel in de lijn der verwachting dat Heidevolk minder ruw zou gaan klinken. De echte black metalriffs heb ik hier niet meer gehoord. Ook qua zang is het een en ander veranderd, want dit duo zingt een stuk verhalender en theatraler dan voorheen. Zeker het verschil met het nogal boers gezongen debuut is groot. Verder duiken er violen en andere minder gebruikelijke instrumenten op. Ook dat is wel een goede ontwikkeling. Hoewel de impact niet zo groot is als bij Walhalla Wacht, is dit album nog steeds erg genietbaar. Nummers als Nehalennia, Vlammenzee, Een Gelders Lied en Reuzenmacht zijn behoorlijk goed. Het is een leuk album en ik ben benieuwd waar de volgende werkstukken heen gaan.


Tussenstand:
1. Walhalla Wacht
2. Uit Oude Grond
3. De Strijdlust Is Geboren

Heidevolk heeft op Uit Oude Grond de zaken helemaal op orde en klinkt als een goed geoliede folkmetalmachine. Vooral de wisselwerking tussen beide zangers is nog beter uitgewerkt en de manier hoe de teksten gebracht worden (ook steeds meer verstaanbaar) is perfect verhalend. Nehalennia is terecht een publieksfavoriet, maar ook het romantische Een Geldersch Lied en het stampende Reuzenmacht zijn fantastisch. Met Ostara en Beest Bij Nacht heeft de band echter ook twee songs die me iets minder boeien, maar alsnog is uit Oude Grond een schot in de roos.

Voorlopige tussenstand:
1. Walhalla Wacht
2. Uit Oude Grond
3. De Strijdlust Is Geboren