The Jayhawks - Rainy Day Music (2003)

The Jayhawks zijn geen spannende, scheurende rockband. Ze zijn ook geen sentimentele country, en eigenlijk zijn ze niet eens echt americana te noemen. Ik weet niet goed wat wel (als iemand iedeen heeft....?), maar het klinkt toch verrekte lekker. De samenzang, beetje Crosby, Stills, Nash en Young, werkt goed en de subtiele gitaarlijnen dragen fijne melodieen. Het kan zo zijn dat je je een beetje opa voelt wanneer je deze plaat opzet, of in het ongunstigste geval als Mart Smeets, maar toch. Op een regenachtige zondag is dit een lekkere achtergrond. Gewoon niet opzetten als je een feestje hebt.

Ja, geweldige plaat dit. Doet soms ook een beetje aan de Everly Brothers denken.
De mooiste nummers van deze plaat:
Will I See You in Heaven
Save it for a Rainy Day
All the Right Reasons

The Jayhawks, zet ze in het rijtje bij CSN(&Y), Neil Young, Eagles, Beatles, Squeeze, Crowded House, enz.
De Jayhawks zijn de Jayhawks, punt uit. Ik weet niet waar die drang vandaan komt om alle muziek en uitvoerders een label op te plakken, vind ik al net zo dom als het willen beschrijven hoe een goed fles wijn smaakt.
Proeven gewoon, en genieten!
Enne... Tampa to Tulsa en Tailspin vlak na elkaar beluisteren, dan weet je wat deze band allemaal aankan. En probeer dat maar eens na te spelen op de guitaar! (http://www.altcountrytab.com/jayhawks/RainyDayMusic.htm)

Ik zie dat ik nog nooit een cijfer heb toegekend aan deze prima plaat. Stuk voor stuk heerlijke nummers en een goed gekozen albumtitel.

Heb toch nog steeds spijt dat ik deze nooit gehoord heb.

Temeer daar ik de vorige platen wèl heb en er veel van geniet ;

Tomorrow The Green Grass, Hollywood Town Hall, Sound of Lies en Smile.

Deze staat nog op mijn verlanglijstje. Maar ik kocht deze niet omdat ik al te veel negatieve recenties in de pers las destijds, en eerlijk gezegd, omdat ik vreesde dat nà smile (die ik toch beduidend minder vond) de rèk er wat uit was.

Terecht of niet, dat merk ik dan wel als ik deze in de afprijsbakken ongetwijfeld eens tegenkom.

mooie plaat, zeker beter dan smile en op hetzelfde niveau wat mij betreft als hollywood town hall en tomorrow the green grass

jammer dat min of meer opgehouden hebben te bestaan.

Binnenkort (februari) komt het solo-album van Gary Louris uit: Vagabonds. Al te beluisteren op My space. Gary Louris = Jayhawks.

Als de eerste tonen van Stumbling through the darkness klinken weet je dat er iets heel moois komt. Een kraakhelder gitaarintro en dan die verrukkelijke samenzang van de Jayhawks op een even fraaie melodie. Bij mij staan de nummers overigens in een andere volgorde, en de reprise van Stumbling ontbreekt.
Dit album kent eigenlijk geen inzakkers. Ik draai het nog steeds heel graag en Tampa to Tulsa is absoluut van CNSY niveau.
Helaas is het voorlopig de laatste Jayhwaksplaat geweest. De samenstelling van de band was al ingrijpend gewijzigd na het vertrek van Mark Olson.
Op Smile na vind ik hun albums allemaal toppers en hopelijk gaat Gary Louris met een of meer goeie soloplaten verder.

Heel anders dan Rainy Day Music, maar toch ook een te gekke cd. Echt een cd met ballen!! Ik vind het wel goed dat een band af en te eens swichen van stijl. Dat kunnen alleen de beste groepen zich permiteren. Deze cd is een streling voor de trommelvliezen en wat bertus99 hoopte in inmiddels ook al gebeurt Louris is very good!!!

Hun beste ? In ieder geval hun meest uitgebalanceerde plaat.De verhouding tussen up tempo en rustig is hier keurig en niet zo springerig als op Tomorrow The Green Grass.Hele fijne songs allemaal en geen zwak moment te ontdekken,zelfs niet op de bonus disc.Tampa to Tulsa is een droom van een nummer en Will I See You in Heaven bezorgt me iedere keer kippenvel tot achter mijn oren.Het oogt zo eenvoudig en dat is waarschijnlijk de kracht van dat liedje.Ja het is hun beste ,maar op 1 of andere manier blijf ik toch een zwak houden voor dat springerige van Tomorrow The Green Grass,en die bivakeert dan ook in mijn top 10.Deze dan maar op een eervolle plaats 11

Gary Louris zingt op dit album mooie harmony vocals met drummer Tom O'Reagan. Mark Olson wordt niet meer zo erg gemist. Het zou van hieraf een mooie nieuwe start voor de Jayhawks hebben kunnen worden, zeker na de toch wat mindere voorgaande plaat "Smile" was Rainy Day Music eigenlijk een terugkeer naar de folk/country waarvoor ze in de 90's zo geliefd waren.
Ik zag een concert van ze in Utrecht in 2004. Erg goed. maar het was hun laatste tour bleek achteraf. De leden gingen ieder andere projecten beginnen. Gary Louris ging weer optreden met voormalig Jayhawksoprichter Mark Olson, Ze maakten weer een een prachtige plaat samen die in 2008 uitkwam: Ready for the Flood.

Eén goed voornemen voor 2010; een inhaalbeweging naar dit album toe; Raar, alle vorige albums heb ik, ben ik fan van.... en dit is me ontglipt op de één of andere manier. Nooit echt naar gezocht, vrees ik.

Never too late!!! Denk ik altijd maar, Patrick!!!

Zeker, het is niet te laat voor dit mooie laatste Jayhawks-album. Ken je "Ready for the flood" trouwens Father? Louris en Olson als duo, in 2008 verschenen.....ook ijzersterk!

Helemaal waar Bertus, zo ook Vagabonds van Gary Louris ,solo!!!

Met het schaamrood op mijn kaken moet ik concluderen dat ik de beste Jayhawks plaat 7 jaar links heb laten liggen!!
Ik had nooit verwacht dat de band het album Hollywood Town Hall zou kunnen overtreffen, maar mijn oren zijn daar nu getuige van geweest.
Na het vertek van Mark Olson vond ik het toch allemaal ietsje minder worden zoals met het album Sound Of Lies uit 1997.
Pas geleden heb ik dit album besteld omdat er maar moeilijk aan te komen was ( samen met Smile uit 2000 )
In mijn ogen overtreft Gary Louris zichzelf hier, wat een prachtnummers, echt een juweel van een plaat.
Dit album zou binnenkort zo maar de volle mep kunnen gaan opleveren.
Pedal steel, banjo en heerlijke harmony vocalen je hoort het allemaal voorbij komen.
Het nummer Madman heeft een hoog CSNY gehalte,een ander hoogtepunt vind ik Save It For A Rainy Day & en het emotioneel geladen Will I See You In Heaven.

De volle mep verdient ie. Maar het is behalve Gary Louris ook Mark Pelman en Tim o'Reagan naar wie de eer voor dit album dient te gaan. Jayhawks was immers meer dan alleen Louris en Olson.
Dat Louris zonder deze maatjes de neiging heeft zijn platen iets te overoproduceren, teveel vol te stoppen en te dicht te metselen hoor je op die soloplaat van hem in diverse nummers, hoewel die als geheel zeker niet verkeerd is. Ook op Smile was dat het geval, het minste van de Jayhawksalbums naar mijn smaak.
Ik geef de voorkeur aan muziek als op Rainy day Music, eenvoudiger en meer open van klank en wat meer country/folk.

Deze is heel goed!

Vooral 'Save It for a Rainy Day' is grandioos! Ondanks de wat verdrietigere tekst, word ik er toch verschrikkelijk vrolijk van (Don't look so saaaaaaaad Marina, there's another part to play!)

Ik las 't al ergens over dit nummer, en ik vond 't mooi verwoord:




De rest van de CD is nog niet blijven hangen, maar dat zal zeker gebeuren..

Oke, achteraf is het toch niet zo goed verwoord als ik eerst dacht.. Laaang niet goed genoeg voor 't liedje iig



(maar 't blijft een briljant nummer, en een briljante CD)

Behalve het missen van 'die andere stem' , is dit album gelijkwaardig aan Hollywood Town Hall.
IJzersterke composities, prachtig gespeeld enz.

Blijf toch apart. Deze plaat wordt door velen gezien als hun beste (ook hier op Musicmeter zie ik, op hun debuut na) terwijl ik het eigenlijk een minder album vind, hun minste zelfs. Desondanks nog wel goed natuurlijk.

Ik zal deze vanavond maar eens even weer opzetten en goed de oortjes spitsen om mijn ongelijk te bewijzen.

3.5*

Ook een beetje de terugkeer naar de country en folkstijl van het oude werk met Mark Olson. Minder het psychedelische rockgeluid dat Gary Louris de laatste jaren nastreefde. Ben benieuwd of er nog een opvolger van Rainy Day Music komt en of Olson wellicht nog terugkeert in de band.

Wat een geweldig album van The Jayhawks. Eigenlijk kent dit album geen slechte nummers, en dat maakt het zo sterk. Het aantal uitschieters is wellicht iets te beperkt, maar dat is voor mij absoluut geen probleem. Het doet precies wat de titel van het album belooft. Heerlijk voor een regenachtige zondagmiddag.

Er zijn wat mij betreft wel een aantal nummers die de uitschieters vormen op dit album. Het beste nummer is Save It for a Rainy Day. Dit tempo heeft een heerlijk ritme, en is wat mij betreft één van de beste nummers in het genre folk/rock/country. Daarnaast vormen ook Stumbling Through the Dark en Tailspin een sterk tweetal in het begin van het album.

Dit album een tijdje geleden op de kop kunnen tikken en gelukkig maar want dit is een prachtalbum. Frisse en sprankelende countryrock met verrukkelijke vocalen en samenzang en met pakkende, aangenaam in het oor liggende melodieën en een heldere en natuurlijke productie. Goed uitgebalanceerd album ook met rustige en vlottere songs waarbij geen enkel nummer uit de toon valt. Jammer dat deze band nooit het verdiende succes heeft behaald. Een gelijkaardige band als The Eagles was dat wel gegund in de jaren '70, waarom kregen Jayhawks weinig aandacht van de pers?

Mij ook een raadsel. Een de grotere bands van afgelopen tijd. Ze behoren alsnog respect en meer tijd te krijgen in media

Wat een fantastisch album zeg. Kwam toevallig save it foto a rainy Day tegen en was meteen verkocht. Nu luister ik al een tijdje het hele album en het is erg goed

Luister de andere cds ook. Ze blijven in de buurt van mijn cd-speler. Het verveelt gewoon niet.

Expanded edition inmiddels uit met 6 extra tracks. Ga dit album weer eens opzetten, want is samen met Lies een beetje in de vergetelheid geraakt.

Zie overigens dat de expanded edition andere bonustracks bevat. Om het niet onduidelijker te maken dan het is, voeg ik ze niet toe maar som ik ze hier even op :

15. Tailspin ("Inbred" Demo Version)
16. Waiting For Salvation (Demo)
17. The Book You Wrote (Demo)
18. False Eyelashes (Blue-Eyed Soul) (Demo)
19. Won't Last Long (Demo)
20. In The Canyon (Live)

Vandaag maar weer eens gedraaid. Blijft een ijzersterk album zonder mindere nummers. Vijf sterren blijft staan.

Mooie dag om het weer eens te luisteren