King Diamond - The Spider's Lullabye (1995)
mijn stem
28 stemmen
Denemarken
Metal
Label: Metal Blade
-
From the Other Side (3:51)
-
Killer (4:17)
-
The Poltergeist (4:30)
-
Dreams (4:39)
-
Moonlight (4:32)
-
Six Feet Under (4:02)
-
The Spider's Lullabye (3:40)
-
Eastmann's Cure (4:32)
-
Room 17 (8:18)
-
To the Morgue (4:57)
0
geplaatst: 11 februari 2011, 10:00 uur
The Spider's Lullabye vind ik minstens zo goed als Abigail of Them. Het algehele geluid is wat moderner en daardoor komen de oude gewoonten ineens een stuk frisser over.
De plaat kwam natuurlijk uit in een tijd dat dit soort muziek allemaal ineens niet meer kon en misschien dat ik het juist ook daarom zo hoog waardeer. The Spider's Lullabye was eigenlijk een middelvinger naar al die houthakkersbloesdragende, over suïcide zingende grungecombootjes die hardrockland op dat ogenblik als een soort Mubarak domineerden. Wat nou geen solo's?
Het album bevat geen volledig concept dit keer maar enkele losse nummers en een short story aan het einde. De verwarring met het herrezen Mercyful Fate werd hierdoor sneller aangewakkerd, maar het mag de pret niet drukken.
Het lucide Moonlight doet aan als een ballade maar is het niet. De loom getimede vocalen van King zijn prachtig hier.
Eastmanns Cure is een snelheidsduiveltje die pure metalgevoelens aanwakkert. Vuisten in de lucht.
Op het afluitende To The Morgue worden wat nieuwe wegen verkend. Het is een loodzwaar en dreigend nummer. Misschien wel King Diamonds meest heavy moment.
De plaat kwam natuurlijk uit in een tijd dat dit soort muziek allemaal ineens niet meer kon en misschien dat ik het juist ook daarom zo hoog waardeer. The Spider's Lullabye was eigenlijk een middelvinger naar al die houthakkersbloesdragende, over suïcide zingende grungecombootjes die hardrockland op dat ogenblik als een soort Mubarak domineerden. Wat nou geen solo's?
Het album bevat geen volledig concept dit keer maar enkele losse nummers en een short story aan het einde. De verwarring met het herrezen Mercyful Fate werd hierdoor sneller aangewakkerd, maar het mag de pret niet drukken.
Het lucide Moonlight doet aan als een ballade maar is het niet. De loom getimede vocalen van King zijn prachtig hier.
Eastmanns Cure is een snelheidsduiveltje die pure metalgevoelens aanwakkert. Vuisten in de lucht.
Op het afluitende To The Morgue worden wat nieuwe wegen verkend. Het is een loodzwaar en dreigend nummer. Misschien wel King Diamonds meest heavy moment.
0
geplaatst: 27 januari 2018, 21:34 uur
Ondanks dat de eerste songs een stuk sneller en vuriger klinken dan de vorige, begint het goed. Toch slaat de verveling wel enigszins toe met zelfs een aantal matige songs. Het is allemaal volgens het boekje. De moderne klank doet het geheel ook geen goed en wederom hoor ik geen songs die het echt goed doen. Ik merk ook dat het aantal goede solo's sterk afneemt en dat er meer en meer matige stukken in sluipen. De fade out van de afsluiter is echt een domper bijvoorbeeld. King Diamond met een ninetees productie trek ik ook niet helemaal.
Tussenstand:
1. "Them"
2. Abigail
3. Conspiracy
4. The Eye
5. Fatal Portrait
6. The Spider's Lullabye
Tussenstand:
1. "Them"
2. Abigail
3. Conspiracy
4. The Eye
5. Fatal Portrait
6. The Spider's Lullabye
0
geplaatst: 27 januari 2018, 22:22 uur
De enige KD die geen compleet conceptalbum is begint in ieder geval wel meteen stuk vuriger dan voorganger The Eye. From The Other Side blaast me meteen omver en ook opvolger Killer gaat er goed in. Met Moonlight komt er echter weer een behoorlijk vervelende track aanzetten en ook opvolger Six Feet Under komt niet echt aan. Het eindconcept is dan weer best leuk, al is er alsnog weinig blijven hangen. Niet eens heel veel minder dan The Eye, maar ik hoor toch liever een concept dan losse tracks.
Tussenstand:
1. Conspiracy
2. "Them"
3. Abigail
4. The Eye
5. The Spider's Lullaby
6. Fatal Portrait
Tussenstand:
1. Conspiracy
2. "Them"
3. Abigail
4. The Eye
5. The Spider's Lullaby
6. Fatal Portrait
* denotes required fields.
* denotes required fields.