Neil Young - Living with War: "In the Beginning" (2006)

Deze vind ik net een tikkeltje beter dan de 'gewone' Living with War. Wat rauwer en net een wat spontanere klank.

Living with War geef ik 3,5*, maar het verschil is niet dusdanig dat ik deze 4* geef.

Ik vind deze juist heel wat minder goed. Niets mis met het koor op de originele versie. "In The Beginning" is naar mijn mening te kaal en daarom draai ik deze vrijwel nooit. Heb 'm alleen gekocht voor de prachtige DVD die erbij zit met o.a. een paar live-optredens uit 1987.

In tegenstelling tot de voorgaande albums van Neil Young, was Living with War een haastklus. Daarom zat er ook geen bonus DVD bij met een 24/96 mix. Neil zelf wist ook wel dat ie het ook niet kon verkopen aan zijn fans om het zelfde album later dat jaar te re-releasen, maar dan met bonus DVD. Iets vergelijk baars had ie al gedaan met Greendale, daar zijn ook 2 versies van; eentje met een live DVD (die ik heb) en eentje met Inside Greendale, waar er een kijkje in de keuken wordt gegeven al la Prairie Wind. Aangezien ik het vertik een album 2 keer te kopen, heb ik dus alleen een kopie van die DVD.

Toen ik voor het eerst van deze CD hoorde echter, wist ik nog niet dat er een bonus DVD bij zat, maar wilde em desondanks hebben. De bonus DVD is zeker de moeite waard, zoals DBL al zegt, met optredens uit 1986 (Cow Palace, 21/11/86, waarvan ook opnames gebruikt zijn voor de Hurricane Boxset). Het zijn maar 2 nummers, uit 'Archives vol. 3', maar passen wel in de stijl van het album. Voor mij een aardigheidje, want ik had het hele concert toch al. Veel meer de moeite waard zijn de CNN-style video clips, met daartussen optioneel een kijkje in de studio. Over het album zelf kan ik kort zijn: sommige nummers hebben baat bij het koor, andere nummers zijn juist sterker zonder. Hoeveel 'ruwer' deze mixes zijn, op het ontbreken van het koor na, is me niet duidelijk. Het artwork is overigens van de hand van Neil's dochter, Amber Jean.

Het album doet misschien overkomen als geldklopperij, maar de DVD alleen al is het geld meer dan waard, bovendien had Neil ook het album LWW opnieuw kunnen uitgeven, met deze nummers als bonus tracks, of met alleen de bonus DVD, zoals in het verleden ook met CD's van Rufus Wainwright is gebeurd,

Toen ik Living with War laatst draaide, vond ik dat er meer effort uit sprak dan uit veel van zijn werk dat erop volgde. Terwijl ik het destijds juist haastige songs vond en zo was het in wezen ook bedoeld. Overtuiging is waarschijnlijk ook een beter woord dan effort. Opgenomen in zes dagen. Soms op de ochtend van de opnamesessie pas geschreven. De simplistische kampvuurwisselingen van G naar D vliegen je om de oren hier. Dylan had drie decennia eerder al dips op 'Roger and Out'. Neil reageerde op een opmerking van Crosby over de eenvoudige structuren: 'Je denkt toch niet dat ik mijn beste songs aan Bush verspil?'. Met 'Ohio', 'Campaigner' en 'Ambulance Blues' was Richard Nixon een grotere muze voor hem. Maar gezien de drie albumversies van Living with War, videoclips, website, media-optredens, CSNY tour én documentaire had hij toch echt een grotere hekel aan George Bush. Even Richard Nixon has got soul...

Al die versies is wat veel eer en aandacht voor een subtopper in een rijk oeuvre. Daarvan had deze wel altijd mijn voorkeur. Al vind ik het 100-koppige koor op het echte album wel passend bij de thematiek. Beter dan de valse en schorre bijdragen van CSN in ieder geval. Het was vurig, het had urgentie en Neil nam in deze periode nog de moeite om te zingen. Ook al slaat hij de plank een paar keer lelijk mis. Vreemd genoeg ontbreken alleen de gitaarsolo's op wat toch echt een gitaaralbum is. De trompet buiten beschouwing latende is het in wezen een power trio met Neil, Rick Rosas en Chad Cromwell. Van al zijn prekerige blogs vermomd als albums is dit de beste, ook al komt het bij lange na niet in de buurt van albums als Broken Arrow, Mirror Ball en Reactor, laat staan de echte klassiekers.

Het meest in het oog springt deze nog om de dvd. Daarop komt zijn visie voor Archives al duidelijk naar voren: hi res audio, video's in een CNN-achtige weergave, verslag van de opnamesessies, albumrecensies, live archiefbeelden en televisie-interviews. Voor de tijd innovatief en ook in 2021 spreekt er nog voldoende creativiteit en visie uit. Waarbij het echter opvalt dat de drums helemaal niet goed zijn in hi res. Er zit zoveel reflectie op dat je ze bijna dubbel hoort. Zou Neil dit probleem ook 'ownen' en de dvd nog terugroepen, zoals nu bij Way Down in the Rust Bucket gaande is?

Ik sluit mij aan bij de vorige sprekers. Ik vind deze versie ook wat beter , ook al is de thematiek natuurlijk alweer achterhaald. Als ik LWW draai is het deze versie. Ook de DVD is zeker de moeite waard. 4 sterren

Het rauwe, ongepolijste heeft zeker wat. Maar toch kan ik me ook wel voorstellen dat Young vond dat 'ie nog wat op te poetsen / aan te vullen had en zo is gekomen tot de 'meer versierde' versie.