menu

Metallica - Master of Puppets (1986)

mijn stem
4,12 (1755)
1755 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Elektra

  1. Battery (5:10)
  2. Master of Puppets (8:38)
  3. The Thing That Should Not Be (6:32)
  4. Welcome Home (Sanitarium) (6:28)
  5. Disposable Heroes (8:14)
  6. Leper Messiah (5:38)
  7. Orion (8:12)
  8. Damage, Inc. (5:30)
  9. Battery [Live] * (4:53)
  10. The Thing That Should Not Be [Live] * (7:02)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 54:22 (1:06:17)
zoeken in:
avatar van jordidj1
4,0
jordidj1 (moderator)
Damage Inc. blijft toch het prijsbeest van dit album, holy shit. Wat-een-song.

5,0
Als je dit album niet goed vindt dan is metal niets voor jou

avatar van Kronos
5,0
Onzin. Master of Puppets mag dan wel een blauwdruk van verschillende metal stijlen zijn, het genre metal in zijn geheel is zo gigantisch breed en smaken zijn zo ontzettend divers dat je ook zonder specifiek dit plaatje goed te vinden liefhebber kan zijn.

avatar van milesdavisjr
4,5
Eens, sterker nog Kind of Blue van Miles Davis staat gebroederlijk naast Master of Puppets bij mij in de kast. Kortom; metal, jazz, blues; als het voor jou goed is is het goed, punt. Je eet immers (waarschijnlijk) ook niet elke dag biefstuk. Deze plaat vormt echter in het metalgenre een mijlpaal en zal veel metalliefhebbers wel kunnen appreciëren.

4,5
Helemaal mee eens. Dit album is zo iconisch dat er vele liefhebbers voor te vinden zijn, ook al is metal hun straatje niet.

En hoeveel beginnende (elektrische) gitaristen beginnen niet met het instuderen van het titelnummer? En hetzelfde geldt voor bekende riffs van bands als AC/DC en Guns 'n' Roses, etc.

Ik heb dit album in mijn jeugd grijsgedraaid en ik zet het nog steeds sporadisch op, puur vanwege de nostalgie, ook al vond ik toen en ook nu niet alle tracks even geweldig.

avatar van lennert
5,0
geplaatst:
Ja, hier kunnen we toch echt wel spreken van een absoluut meesterwerk. Ride The Lightning was bijna perfect, maar hier kan ik echt niets tegen de stroom van muzikaal geweld inbrengen. Waar ik op het debuut nog wat klachten had over de lengte van de songs, is hier iedere seconde welbesteed. Songs hebben veel dynamiek met tempo-wisselingen, hard en zacht en mooie melodielijnen over de snoeiharde riffs. De teksten zijn eveneens ijzersterk en worden vol overtuiging gebracht.

Battery en Master Of Puppets als favoriet noemen zou makkelijk zijn. Het zijn immers een iconische opener en iconische titeltrack. Toch gaat mijn voorkeur het meeste uit naar het naargeestige Welcome Home (Sanitarium) en het all-out thrashmetalgeweld van Disposable Heroes. Twee tegenstellingen op een album, dat zich bij vlagen best progressive thrash mag noemen. Wonderbaarlijk hoe ik naarmate de afgelopen twee albums vorderden ik ook steeds beter begreep waarom ik Slayer zo'n kutband vind. Metallica heeft hier de kunst afwisseling helemaal door om harde stukken harder te maken. Afwisseling is de sleutel.

Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. Ride The Lightning
3. Kill 'Em All

avatar van jurado
5,0
geplaatst:
Een track als Master of Puppets is iconisch, hoe ongelooflijk gaaf moet dit geweest zijn in 1986 om dit voor het eerst te horen.
Helaas was ik net te jong, mijn broer kwam een jaar later aanzetten met de lp.
Gelijk keihard fan.
Op mijn slaapkamer hing een gigantische poster van Metallica die in twee delen en twee edities van de aardschok zat.
Op mijn witte Reebok basketbalschoenen stond heel stoer met merkstift geschreven: Metallica is the best fuck the rest!
M.O.P maakte een onuitwisbare indruk op mij en na al die jaren verveelt het wat mij betreft geen moment.

avatar van RuudC
5,0
geplaatst:
Een absolute mijlpaal als het gaat om metal. Ik denk ook wel dat dit met recht de plaat is die heavy metal duidelijk richting gegeven heeft, aangezien hierna extreme metal steeds meer de norm wordt. En behalve dat is Master Of Puppets een blauwdruk van hoe goede metal hoort te zijn. Ik zou heel graag willen dat heel veel jonge bands er gewoon eens naar zouden luisteren met een notitieblokje op schoot, want dit album voert alles subliem uit. Het is agressief zonder uit de bocht te vliegen. Het wisselt op allerlei manieren af: verschillende pakkende riffs en vooral qua tempo's Een uberkraker als de titeltrack neemt uitgebreid de tijd voor een heel lieflijke solo. Welcome Home slaagt erin om thrash melancholisch te laten klinken. Battery klapt er dan weer genadeloos op los. En dat alles met een muzikaal vakmanschap om je vingers bij af te likken. Van vlijmscherpe riffs tot aan sublieme solo's. Ieder nummer is goed! Zelfs de mindere broeders staan als een huis. Metallica zou alleen nooit meer dezelfde zijn.

Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. Ride The Lightning
3. Kill 'Em All

avatar van milesdavisjr
4,5
geplaatst:
Master of Puppets, de laatste met Cliff en wat een meesterwerk. Hoewel opener Battery een prima song is heeft het mij nooit zo kunnen bekoren. Zeker in vergelijking met het overige songmateriaal op deze schijf klinkt het voor Metallica begrippen haast 'alledaags'. Het titelnummer is iconisch, het middenstuk is werkelijk fenomenaal en ik zou mij kunnen voorstellen dat veel metalheads destijds omver werden geblazen van de vele tempowisselingen, de inventieve breaks, het akoestische intermezzo en de opbouw van de song. The Thing That Should Not Be, niet elke fan was en is gek op deze track, dat had mede te maken met het midtempo verhaal, de speedmetal purist wilde Metallica full speed horen maar op deze song namen de heren alvast een voorschot op wat komen zou. Ik vind het nog steeds een te gek werkje waarbij de solo van Hammett heerlijk is. Het melancholische Welcome Home vormt de volgende topper, wat een sfeer, te gekke zanglijnen en afwisseling telt deze song toch. Disposable Heroes is weer volle kracht vooruit, een goed nummer hoewel het geheel wel wat lang duurt, dit nummer had ook in een minuut of 4 afgewerkt kunnen worden. Leper Messiah is redelijk, ook hier is het tempo weer wat teruggeschroefd maar kan het niet in de schaduw staan van The Thing That Should Not Be. Orion mag rustig 8 minuten duren want vormt wederom weer een hoogtepunt in het oeuvre van de band, de zelfverzekerdheid spat er vanaf, ook hier geldt weer voor dat de opbouw en tempowisselingen fascinerend zijn uitgewerkt. Damage, Inc. is vormt weer speedmetal in optima forma, het is een degelijke song om mee af te sluiten en vormt een mooi contrast met Orion. Zo vormt dit een voorlopig hoogtepunt in de discografie van de band. Zelfs de wat mindere songs zijn nog goed genoeg om mij te blijven boeien. Master of Puppets vormt een mijlpaal in het metallandschap maar ook daarbuiten.

Tussenstand:

1. Master of Puppets
2. Ride the Lightning
3. Kill 'Em All

avatar van ricardo
4,5
Deze vandaag een paar keer afgespeeld, maar wat een dijk van een album eigenlijk, en wat heeft het lang geduurd voor ik deze in zijn geheel kon waarderen. En wat een strot had die Hedfield toen ook, super!! Een bijna perfect album wel eigenlijk. Als The Thing That Should Not Be hier niet had opgestaan, dan had ik hem waarschijnlijk de volle mep gegeven. En wat een mega heavy afsluiter is Damage, Inc. eigenlijk, daarop gaan alle remmen los tot de limiet

Gast
geplaatst: vandaag om 12:38 uur

geplaatst: vandaag om 12:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.