Metallica - Master of Puppets (1986)

Het is met 1800 plus stemmen in ieder geval het meest bekende metal album op de site op korte afstand gevolgd door Metallica en iets van Tool.

"betere productie" was in deze opsomming ook niet te missen

Dat valt onder de noemer ‘en ga zo maar door’

Betere muzikanten en betere producers leveren niet per definitie ook betere platen af.

Precies. Het heel objectief noemen is dus een beetje vreemd.

Wat is er mis met de productie?

Dit is de plaat waar ik, lang - heel lang geleden, in mijn jeugd de waardering voor Metallica vond. Vooral het nummer Orion sprak mij aan. Mede door de vele solo’s en doordat het instrumentaal was. Het uitspugen van teksten, zoals James Hetfield doet, was aan mij (nog) niet besteed.
Nu je wat ouder en wijzer wordt ga je toch anders luisteren naar bepaalde platen. Kill ‘em all en Ride the lightning heb ik inmiddels weten te waarderen en Master of puppets is voor mij wel echt de ultieme metal plaat. Snel, afwisselend, agressief maar toch ergens ook weer heel ontspannend. Orion blijft mijn favoriet, maar The thing that should not be, Sanitarium en Master of puppets zijn gedeeld 2e. En ja Hetfield heeft, voor mij, in ieder geval bewezen dat hij geen slechte zanger is. De eerste 3 van Metallica en the black album blijven mijn cd kast sieren. Alle het andere martiaal kan hier niet aan tippen.

"Alle het andere materiaal kan hier niet aan tippen" Ik ga een heel end met je mee, maar de Black album is een commercieel album en moet je los zien van de 1e 4 albums voor de black album en de albums na de black album. Bij Metallica is het heel moeilijk om te bepalen wat het beste album is. Velen beweren Master of Puppets, maar de 2 albums ervoor doen niet onder voor Master of Puppets. And justice for all album is een album wat afwijkt van de 1e 3 albums, maar ook beslist niet minder. En The call of Ktulu is de sleutel tot het prachtige meeslepende Orion. Werkelijk 2 prachtige instrumentaaltjes. Ook op het And justice for all het bijna instrumentale To live is to die is een prachtig meedogenloos en meeslepend muziekstuk. Ook de vraag wat is de beste track van de Metallica albums is ook heel moeilijk. Bij mij zijn het er altijd meer dan 1, en de instrumentale, cq bijna instrumentale nummers : Anesthesia pulling teeth, The call of Ktulu, Orion en To live is to die horen daar zeker bij. Welke favoriete tracks daar nog bij horen is zo moeilijk. En dat is het bewijs dat Metallica een wereldband is.

Elke luisteraar heeft zijn eigen beleving en zijn of haar favoriete platen of songs van Metallica. Ik kan The Black album niet los zien van de rest van het oeuvre van de band. Het is simpelweg een nieuw hoofdstuk dat de heren toevoegen aan hun discografie. Dat het de meest toegankelijke plaat is ga ik in mee, maar dat Hetfield en kornuiten met een dergelijke schijf op de proppen kwamen is ook niet geheel vreemd. Met Eye of the Beholder, Harvester of Sorrow en zelfs One bleken de heren al gevoelig voor wat toegankelijker songmateriaal en te mikken op een groter publiek. Af en toe zet ik album nummer 5 nog wel eens op, zeker als ik wil genieten van de kristalheldere productie of juist de wat minder bekende nummers tot mij neem. Voor meer avontuur en afwisseling laat ik Ride the Lightning of Master of Puppets de revue passeren. Het dwarse karakter van Load bevat zelfs enkele van de beste nummers ooit gecomponeerd door de heren; Bleeding Me en The Outlaw Torn. Deze tracks vind ik meesterlijk, dat het geen metalen krakers betreft is weer een andere discussie. Kortom, alles is persoonlijk en wordt beoordeeld naar eigen maatstaven. Dat een plaat als Load wat mij betreft tot 1 van de beste schijven van de heren behoort heeft weer te maken met het vertrouwen in eigen kunnen, het non-conformistische karakter van de band maar ook de durf om invloeden uit andere genres in hun muziek te incorporeren. Hierna doofde de nachtkaars al vrij snel uit omdat alle platen die hierna uitkwamen maar bitter weinig indruk op mij maakten. Maar ook die platen zie ik niet los van de andere worpen, het hoort het bij de muzikale ontwikkeling die een band doormaakt. Maar Master blijft voor mij de lijst aanvoeren, een metalen magnum opus waarbij de riffs, transities en gitaarsolo's een fraaie mix vormen en de heren een haarfijne balans wisten te vinden tussen het thrash geweld en een toegankelijker sound.

Satriani/vai goed verwoord. Ik vind master of Puppets ook wel de beste plaat denk van ze , maar dat kom meer omdat hij in z’n geheel gewoon klopt. Maar kill em all en ride the lighting doen er kwa materiaal zeker niet veel voor onder idd en blijven ook fantastische albums. And justice for all daar word de muziek wat ingewikkelder, maar ik kan er prima mee leven en prima album alleen jammer van de productie. Dat vind ik wel zonde. Natuurlijk was de black album de weg naar de commerciële gebeuren. Maar ook die kan ik nog wel beluisteren. Bij load en reload haakte ik volledig af. Maar zo zie je en band groeit en ontwikkelt.

Tip van Eddie zou je willen quoten in plaats van een stuk tekst tussen commas plaatsen? Dat maakt het lezen van de discussie makkelijker. (Gebruik gewoon het tekst ballonnetje met de drie bolletjes bij de post).

Ik deel je mening niet helemaal. Op master of puppets vind ik alle afzonderlijke nummer beter dan alle afzonderlijke nummers van al hun overige platen. Dat blijft altijd persoonlijk. Maar je hoort dat metallica op de eerste twee platen groeiende is, en dat dat op MoP tot volledige wasdom komt. Alle platen erna halen niet meer dat niveau (vind ik). Het siert Metallica wel dat ze steeds nieuwe dingen doen en niet proberen om een MoP deel II maken.

Eddie schreef : "Maar je hoort dat Metallica op de eerste twee platen groeiende is" Niet alleen groeiende, maar ook zoekende. Ze hebben een debuut album opgenomen met een bepaald schema en gegokt dat het zou aanslaan bij de fans. Nou en dat is dubbel en dwars gelukt. Kill 'em all is als een bom ingeslagen in Nederland. En over de eerste 3 albums gesproken 1 ding is zeker : bij de eerste luister beurt viel het kwartje gelijk en bij het 4e album niet meer. Overeenkomst met de Kill 'em all album en Master of puppets is dat het begint met een snel nummer en het eindigt met een nog sneller nummer. Ride the lightning daarentegen begint met een snel nummer en het eindigt meedogenloos en meeslepend met het instrumentale The call of Ktulu. En ik vindt al die nummers afzonderlijk wel goed van de 1e 3 albums. Het geheim van het 4e album is vermoedelijk dat je het vaker moet draaien voor het kwartje valt. En ik ben het met je eens de albums na Master of puppets - de Black album uitgezonderd- zijn minder. De load en Reload albums zeker, St Anger heb ik niet en na de reacties op deze site laat ik die zeker in de schappen liggen. Maar Load en Reload ga ik nog wel een aantal keren terug luisteren nav de reactie van milesdavisjr. Death magnetic en Hardwired... to self-Destruct daarentegen viel het kwartje wel na 1x beluisteren en die albums doen mij bij vlagen terug denken aan de oude Metallica, naar mijn mening zeker geen slechte albums. By the way, ik heb het donker bruin vermoeden dat het met quoten niet is gelukt. Een citaat uit een tekst halen is voor mij (hopelijk) nog niet weggelegd. Misschien het in de toekomt wel gaat lukken, maar voor een digibeet als ik is de digitale wereld nou eenmaal niet bepaald gemakkelijk. M'n excuses daarvoor!!

Quoten is gelukt hoor. Nu kun je de volgende keer in het tekstvak na [/quote] je tekst typen. Dan hoef je niet meer te copy/pasten.

On topic. Ik ben het wel met je eens qua impact. Ik ben opgegroeid met de Black-album. Die plaat zal ik altijd een zwak voor blijven houden. De impactbdie oudere platen hadden heeft hij nooit gehad. Ook ‘…and Justice for all‘ had op mij een verpletterende indruk (zoals zoveel platen die ik als 12/13 jarige hoorde bij het ontdekken van van Metal.

Ik heb t even geprobeerd. Enter Sandman vind ik best aardig, vandaar. Maar jeetje zeg; hou toch op met alleen maar schreeuwen. Master! Faster! Nee, dit hoef ik niet. Ik hoor alleen maar volwassen mannen die zo stoer mogelijk proberen te doen. En ja, ik weet het: ik luister graag naar hiphop en daar kun je dat natuurlijk nog veel meer van zeggen. Wat kan ik zeggen? Bij Metallica wekt dat 'stoere' grommende geschreeuw op de lachspieren maar als Ghostface zijn naam schreeuwt op Bring tha Ruckus dan vind ik dat wél stoer. Consequent ben ik niet, eerlijk wel.
Ik zal geen stem uitbrengen .

Ik ben enorm benieuwd naar de discussie die zich hier gaat ontvouwen...

Speciaal voor Niek: ZAP! En wat vond je verder van de instrumentale stukken trouwens? En op naar de volgende Metallica albums, daar wordt zowaar soms heel gevoelig gezongen.

P.s.: het heeft ook niks met stoer doen te maken w.m.b., het is pure agressie en woede op z'n best. Maar 't is maar net hoe je d'r in staat. Van hiphop kan je idd nog meer zeggen, maar met ODB in m'n top-10 ga ik dat lekker niet doen.

The 100 Greatest Heavy Metal Songs of All Time

Leuk omschreven in het voorwoord waar het bij metal om gaat.

https://youtu.be/hzF4CBkW4FM

Leuke docu over Master of Puppets waarin elk nummer voorbij komt met commentaar vd bandleden.

Master, Master! De live uitvoering van het nummer Master of Puppets in Seattle '89 blijft waanzinnig. Sowieso is dat een concert om nooit te vergeten denk ik, helaas nog net voor mijn tijd, dus ik moet het doen met opnames. Net als dit album ook voor mijn tijd is, er van genieten gebeurt tot op den dag van vandaag bijna 40 jaar later, een tijdloos album naar mijn mening. Het is met recht 1 van de best gewaardeerde metal albums uit de geschiedenis, en heeft ook verdiend de noemer van klassieker.

Welcome Home (Sanitarium) is een andere favoriet van mij, het komt over alsof je daadwerkelijk in een gekkenhuis zit, het weet de boodschap dus goed over te brengen. Hetzelfde geldt voor Disposable Heroes, de riff imiteert de barking of machine gun fire waar Hetfield over schreeuwt. Als er op het debuut getwijfeld werd over de song writing skills van Hetfield, kunnen die twijfels op dit album de prullenbak in. Ook op dit album worden wij getrakteerd met een instrumentaal nummer van jewelste, blijft fantastisch om een gedeelte van de riff mee te spelen op de gitaar.

5 sterren voor deze metal klassieker. Gek genoeg waardeer ik zelf vaak Ride The Lightning toch net iets meer, al doen ze verder niet voor elkaar onder. Het is wellicht toch net dat iets rauwere randje dat er daar nog opzit. Al hoewel ik denk dat Master of Puppets wel beter in elkaar zit. Ach ja, voorkeuren zijn veelal niet rationeel, ze allebei vaak draaien is dan ook maar wat ik met plezier doe.

1. Ride The Lightning
2. Master of Puppets
3. Kill 'Em All

Erg sterke metal plaat, maar niet helemaal wat ik zoek in het metal genre.

Nou, bij eerste luisterbeurt op een enkel nummer na weinig toegankelijk. And Justice for all grijs gedraaid, Black Album is natuurlijk commerciëler, maar deze is het nog niet voor mij.

Wat precies zoek je dan?

Master of Puppets is alles wat ik zoek in een metalplaat, de riffs en solo's vliegen je om de oren, de ritmesectie maakt overuren en de vele transities (zie titelsong en Orion) zorgen voor een enorme afwisseling.
Hoewel ik The Black Album zeker niet slecht vindt maakt die plaat in vergelijking met Master een bijna dodelijk vermoeide indruk. Master geldt als een klassieker in het genre.

Als het voor niesiehey nog allemaal wat te braaf is, is iets van Diocletian of Truppensturm wellicht een tip.

Master Of Puppets is zeker een klassieker. Ik heb het alleen veel te vaak gehoord. Ride The Lightning vind ik zelf nog altijd een beter album.

Idem, daarom, als ik in een Metallica-bui ben, kies ik meestal Kill 'em All.

Is denk ik ook mijn favoriet. Als ik echt in een Metallica bui ben, zet ik: Angkor Wat - When Obscenity Becomes the Norm... Awake (1989) op

Haha. Vrijwel elke thrashband uit die tijd was een leuk alternatief voor Metallica.

Kill 'Em All is een goede tweede inderdaad.

ik vind deze juist erg toegankelijk voor een metal plaat, ik zou het zelfs een prima instapplaat noemen voor jongeren als ze zich eens willen verdiepen in jaren 80 (thrash) metal. Qua productie ook veel toegankelijker als AJFA , qua songmateriaal zijn sanitarium , damage inc , orion , battery en het titelnummer toch ook wel toegankelijk ? Ik denk voor velen als mij de eerste metal plaat die beklijfde . Gateway album

Mee eens. Dit is echt geen obscuur album met experimentele muziek, maar een hoogwaardige plaat waarin de kwaliteiten van Metallica wat mij betreft tot een hoogtepunt kwamen. Hierna werd het helaas allemaal wat minder. De beste van deze heren, wat mij betreft.

Vroeger grijsgedraaid op een echte 'metal'-tape (type III) van TDK. Klonk destijds zelfs beter dan de cd waarvan ik hem opnam.