Jackson Browne - Hold Out (1980)

Veel van mijn favoriete artiesten/bands hebben dikwijls een periode met albums die over het algemeen (en ook door mij) minder gewaardeerd werden. Ik ben de laatste weken hiernaar aan het luisteren om te horen of dat na vele jaren nog altijd zo is. Dat heeft al veel verrassende uitkomsten opgeleverd.

De laatste week heb ik geluisterd naar de albums van Jackson Browne uit de periode 1980 t/m 2002. Te beginnen met deze Hold Out.

En dat levert al gelijk zo'n verrassing op. Hoe kan toch het dat ik dit album zo erg laag heb ingeschat. Nu hoor ik namelijk een erg aangenaam album. De sound is warm en ligt in het verlengde van zijn werk uit de jaren zeventig. En hoewel het niet het niveau van dat eerder werk evenaart luistert het erg prettig weg. En valt er ook tekstueel weer veel te genieten. Het openingsnummer is gelijk ook het minste, maar daarna volgen toch een paar fraaie songs, met als uitschieters Of Missing Persons (zijn ode aan zijn vriend Lowell George), Call it a Loan en Hold on Hold Out.

Dus heb ik mijn aantal sterren met een volle ster verhoogd.