Charred Walls of the Damned - Charred Walls of the Damned (2010)

Erg aardig debuut van deze band rond ex-Iced Earth zanger Tim Owens.

Ik vond Beyond Fear erg sterk maar dit vind ik een pak minder.

Bovengemiddeld album, dat een combinatie biedt van retro- en moderne metal. De zang van Tim Owens blijft een 'acquired taste', vooral in de hoge uithalen, maar past al met al goed bij de songs. Het spetterende gitaarwerk en sowieso de strakke sound van de band tilt dit enigzins boven het maaiveld uit, al zijn niet alle songs even sterk.

Ik vind dit toch, weliswaar onbedoeld waarschijnlijk, een beetje misplaatst. Richard Christy en Steve DiGeorgio hebben hun sporen echt wel verdiend. Extreem goede muzikanten die in verschillende bands een belangrijke bijdrage aan de 'overall sound' geleverd hebben. Zij zijn echt niet zomaar 'een band rondom Owens'. Op hun instrument moet je verdomd goed zoeken om een betere man te vinden.

Ik ben niet bekend met al het materiaal van de bands waar die mannen in gezeten. Voor mij was het dus wel "de band rondom Tim Owens" omdat hij de enige bekende naam in dit gezelschap was voor mij. Maar je hebt me nieuwsgierig gemaakt naar deze mannen, dus ik zal binnenkort eens wat meer materiaal van ze opzoeken.

Interview met Richard Christy: RICHARD CHRISTY: THE METALSUCKS INTERVIEW | MetalSucks

Blijkbaar is hij dus zelfs de belangrijkste componist. Apart, gezien zijn instrument.

Van de wiki: By 2008, he started to write new material, playing the guitar more than he had done previously, and ended up with an entire album in demo form.

Ik vind dit een aparte mix. Als het loos gaat, is het sowieso geweldig, maar de dat melodieuze, epische wat met de regelmaat van de klok om de hoek komt kijken, vind ik niet altijd even geweldig. Voor nu geen cijfer. Misschien vaker horen, of juist nooit meer...?