David Ford - Let the Hard Times Roll (2010)

Eerlijk gezegd valt dit album een beetje tegen in vergelijking met zijn vorige twee albums, die beide van uitzonderlijke kwaliteit waren. Dit album is nogal onevenwichtig en voelt zelfs wat geforceerd aan. Klassieke liefdesliedjes worden afgewisseld door nummers vol protest met betrekking tot hedendaagse problematiek. En dan zijn er nog epische nummers zoals Hurricane en Call to Arms.

Qua stijl zijn deze nummers onderling niet te vergelijken, maar ook qua inhoud wijkt het allemaal een beetje te veel van elkaar af. Daarnaast zijn de nummers op zijn vorige albums een stuk intenser en van een veel hoger niveau. Hoewel de opener, Panic, van uitzonderlijke kwaliteit is.

Dit lijkt allemaal heel negatief, maar David Ford scoort ook hier een voldoende. Naast Panic zijn ook Call to Arms en Making Up for Lost Time zeer goed. Minder heb ik met een nummer als Surfin’ Guantanamo Bay. Echt subtiel is dat nummer niet, wat mij betreft draaft hij met dit nummer een beetje door.