Concert for George (2003)

mooi show, die je niet op cd maar op dvd moet hebben maar dit terzijde

Grappig, zag maandag dat deze er nog niet op stond.. dus alles klaar om toe te voegen.. maar nu zie ik dat iemand me voor was

Heb deze cd net in huis, dus kan nog niet goed oordelen. Kom er nog op terug!

Vigil zei het al. De dvd moet je hebben.

Op de dvd zie je George's allerbeste vrienden (en dus niet zomaar een all-star line up) enkele van George's beste nummers spelen. De dvd is perfect (de camerahoeken, montage etc.). De cd is daarentegen nogal nutteloos. Waarom zou je dit draaien als je ook George's eigen versies kan draaien, want die zijn wel een stuk beter. Bij de dvd maakt dit om de een of andere reden niet uit. Je ziet en voelt de emotie bij het bekijken van de dvd.

Om heel eerlijk te zijn vind ik het Indische gedeelte mooier. Ravi en Anouschka hadden George geen mooier afscheid kunnen geven. Monty Python was als vanouds ook weer hilarisch.

Het all-star gedeelte wordt vervolgens uitstekend geleid door Eric Clapton. Gary Brooker was voor mij de verrassing van de show. Tja, alleen jammer dat Ringo de show nog een beetje komt ontsieren. Echt niet best wat hij laat horen.... Ook jammer dat Dhani Harrison zich niet wat meer laat gelden. Tom Petty's 'Taxman' is het dieptepunt van de avond. Op de momenten dat hij werk van anderen zingt valt z'n matige stem door de mand, gelukkig herpakt hij zich hierna nog! De uitvoeringen van Paul McCartney, Jeff Lynne, en de anderen zijn verder wel dik in orde.

cd: 3,5*, dvd: 4,5*

Mooie show. Ik heb de dvd, en nog niet de cd; Bij zo'n prachtige shows heb ik er graag beeld bij.
Die Shankar toestanden die skip ik meestal, goed om eens gezien te hebben, maar voor mij begint het pas goed bij track 3.
Leuk dat ook Paul zijn steentje heeft bijgebracht. Maar ook Eric Clapton, de grote vriend van wijlen George doet hier prachtige dingen. Tom Petty is zijn lelijke zelve, maar zingen kan hij gelukkig wel.
Joe Brown vind ik wat een vreemde eend in de bijt, maar die man kwijt zich wel prima van zijn taak.
Samengevat vind ik dit een méér dan behoorlijk concert ter nagedachtenis van George Harrison. En die zoon van hem die lijkt als twee druppels water op de jonge Beatle anno 1964!

Ik vind Ringo's gedeelte nog best meevallen. Hij brengt de nummers op een typische 'ringomanier'. Niet slecht, maar ook niet geweldig. Tom Petty is inderdaad de tegenvaller op dit concert. Ook is het jammer dat Bob Dylan, nochtans een goede vriend van Harrison niet op dit concert aanwezig was.

Het sterkste nummer vind ik Something. Paul McCartney toont daar zijn grote talent en ook Clapton zingt niet onverdienstelijk. McCartneys "covers" vind ik trouwens allemaal sterk. Maar het is zoals Stijn het zegt: de DVD is veel beter.
3,5*

Ringo was tijdens de show onmisbaar en doet waar hij steengoed in is, relativeren en de sfeer naar zijn hand zetten. Hij komt op, op een moment dat de muzikanten, en vooral Clapton en Harrison JR het emotioneel zwaar lijken te krijgen. Ringo weet deze spanning uit de lucht te krijgen waardoor de emotionele show weer wat lucht krijgt. Bovendien is zijn optreden prima. Zoals alle muzikanten zich hier volledig inzetten. Het hoogtepunt is toch wel de hele mooie McCartney uitvoering van All things must pass, uit zijn tenen. Een ander hoogtepunt is het fantastische Arpan, geschreven door Ravi Shankar waarin het leven van Harrison in verschillende fase's wordt uitgebeeld. Mooi moment ook waar Clapton het nummer binnentreed, terwijl Shankar en Harrisons weduwe Olivia waardig naast hem zitten.
Een mooier afscheid had Harrison zich niet toe kunnen wensen.

de dvd is ook zeer sterk aan te raden , gewoon super om getuige te mogen zijn van deze toch wel heel speciale avond , vol eerbied en respect !

hoogtepunt : isn't it at pity !!!!

Isn't it A Pity is dan ook Harrison's absoluut mooiste lied ever, dat is gewoon puur hemels. All Things Must Pass sloeg dan ook in als een bom, zo kort na de split van..... potdorie, hoe heette dat bandje van George ook weer?

Hari & the Hijack Band?

was het iets als ' beetles ' beste patje , voor zover ik me herinner , het is ook al zo lang geleden hé

Joe Perrairie and the Wallflowers, volgens Lennon, of ook nog Sofie Tucker volgens een zekere McCartney, maar het zou ook nog Los Paranoias kunnen geweest zijn....

We'd like to thank you on behalf of the group and hope we passed the audition....

Jammer dat er maar zo weinig reakties zijn op dit geweldige mooie eerbetoon aan George Harrison. Iedereen zou wensen dat al je (muzikale) vrienden voor je zoiets nog in petto zouden hebben. Met zoveel liefde in elkaar gezet voor een publiek dat hartverwarmend meeleeft met de muziek en een geluidskwaliteit die fantastisch is. Wat wil je nog meer. Jammer dat George bij leven niet alle waardering kreeg, die hij verdiende, maar ik hoop dat hij ergens van boven heeft mogen meemaken. Hij zou trots zijn op zijn vrienden, songs en ook zijn fans. George hield van mensen en mensen hielden van George. Hij stierf te vroeg. Isn't it a pity?

Ja, beste Ad, zou dat dan "Paarlen voor de zwijnen" heten of zo, Ik schrik toch ook dat op een site waar toch wel muziekliefhebbers verwacht mogen worden.... er tot nu slechts 10 stemmen voor dit prachtige muzikale eerbetoon aan George Harrison zijn geteld.
Of zou onze generatie muziekliefhebbers door de hip-hoppers en rappers worden OVERWOEKERD......????

Waarschijnlijk wel, Father. De jeugd heeft de toekomst wij hebben het verleden en die was toch wat enerverender dan de huidige tijd. Zeker wat betreft de muziek, maar gelukkig zijn er toch nog veel jongeren die heel graag in de achteruitspiegel kijken en zien dat daar de basis lag, waarop men nu verder borduurt. Hip hop en rap zijn m.i. maar een tijdelijk iets. Maar ja iedere generatie heeft recht op zijn eigen muziekplezier en gelukkig zijn de hiphoppers en rappers niet in de meerderheid!!!

Dat is toch dezelfde inschattingsfout die veel DJ's begin jaren 60 over The Beatles en hun muziek zeiden, die beweerde dat dat groepje over een jaar of twee weer was verdwenen samen met hun kinderlijke muziekstroming 'popmuziek' om vervolgens weer over te gaan naar echte muziek zoals Jazz en klassiek. Wat een inschattingsfout dat is gebleken !!

Daar heb je ook wel gelijk, devel en misschien maak ik die fout ook wel. Ik zal ook nooit zeggen dat hiphop en rap "slecht" is maar totaal niet mijn pakkie an. Overigens hoor van 90% van de groepjes uit de 60er jaren ook niks meer. Alleen de goeie bleven over en dat dat zal met huidige muzikanten wederom gebeuren. Muziek zal altijd altijd blijven evolueren en daarom ook blijven boeien. Maar ik ben blij dat er vroeger een knop op de radio zat en ik tegenwoordig een hoop rotzooi kan wegzappen.

Het album staat nog maar een paar weken op de site, wellicht is dat het. Zelf stem ik nooit op dit soort albums, misschien gaat dat ook wel voor anderen op.

Ik leer zelf ook liever de originelen kennen, want voorlopig heb ik nog maar 1 plaat van Harrison (wel een 3 dubbelaar, All Things Must Pass).

Het blijft een schitterend concert, een groot eerbetoon aan wijlen George Harrison. Opnamekwaliteit is echt top en de dvd versie is een must voor iedere Beatlesfan of George Harrisonfan in het bijzonder. Machtig!

Inderdaad, laat de cd maar liggen, daar heb je eigenlijk helemaal niets aan.

De dvd, en dan het volledige concert, is degene die je nodig hebt!

Ik heb ze gewoon allebei! Net zo leuk! Als moeder de vrouw even rustig wil lezen en even geen tv wil, lekker de cd op de koptelefoon en als ze weg is of je zit met vrienden, huppakee de tv op10 en de dvd erin!!! 3e optie; je vriendin de deur uitzetten. Maar dat doen we voorlopig nog maar even niet. Geweldig concert!!!!!!!!!!!!!

Eigenlijk moet ik de cd versie toch ook maar eens in huis halen, natuurlijk....

De DVD is beter. Ik heb de CD-versie ook, maar ik mis toch -nogal logisch- het beeld.
Grootste voordeel van de CD vind ik dat ze Monthy Pyton eruit hebben geknipt.
Het Indische gedeelte is ook heel mooi, hoewel je Sarve Shaam, Your Eyes en Arpan na één keer wel gelooft.

De mix is heel mooi gedaan en creërt een hele warme sfeer.
De zangers zingen zeer verdienstelijk, hoewel je aan het stemgeluid van Tom Petty wel een beetje moet wennen als je zijn muziek nog niet kent. (Ik ben van de nieuwe generatie)

Instrumentaal zit het zootje ook heel mooi in elkaar met 2 drummers en een stuk of 7 gitaristen.
Wah Wah is een grote explosie van geluid en daarmee een hoogtepunt van de show voor mij. De solo van Clapton op WHile My Guitar Gently Weeps is ook heel gevoelig en mooi. Voor mij vreemdgenoeg de ultieme zomerplaat omdat ik dat nummer in de zomer van 2009 eindeloos luisterde!

I'll SeeYou In My Dreams zorgt voor een mooi, emotioneel einde van dit prachtige concert!
Geen trieste herdenking aan George maar een viering van het leven en de muziek van deze prachtige man.

CD 4,5*
DVD 5*

Staat hier dat nummer niet op van dat paard en het water? Mooi zo,

OP de dvd nl. wel. Zal best een mooi nummer zijn maar die "zangeres" heeft een vreselijke stem.

Op de dvd staat 'ie inderdaad. De originele versie staat op Jools Holland & His Rhythm & Blues Orchestra and friends - Small World Big Band (2001) en Jools Holland - Best of Friends (2007). Opgenomen vlak voor Georges dood. Hij was al te zwak om nog gitaar te kunnen spelen.

Horse to the water is ergens in oktober 2001 opgenomen in Zwitserland. Harrison woonde de laatste maanden van zijn leven in Zwitserland. Hij had er een huis gekocht wat ooit van Herman Hesse is geweest. De reden dat hij in Zwitserland woonde had te maken met de steekpartij in zijn huis Friar park in Engeland. Hij wilde daar niet meer zijn. Maar zijn medische behandeling vond ook veelal plaats in Zwitserland.
Horse to the water schreef hij samen met zoon Dhani. Hij zong het zittend vanuit zijn stoel in. In aanwezigheid van Jools Holland. Hoewel zijn stem heel krachtig is, hoor je toch dat hij kortademig is.
Horse to the water is het laatste nummer wat Harrison opnam, slechts 5 weken voor zijn dood, hoewel ik ook wel eens heb gelezen dat het laatste Harrison nummer Marwa blues is, wat op Brainwashed staat.

Geweldige concert registratie van het mooiste concert waar ik ooit bij geweest ben. Kleine "foutjes" van de avond zijn weg gepoetst zonder dit te merken. Tom Petty was nogal chaotisch en Wah Wah liep qua geluid en volume in elkaar, maar daar is gelukkig niks meer van over na produktie. Behalve de stem van Andy Fairweather-low was niks beters van te maken.

Hoogtepunten, zonder meer Paul die Something inzette in een doodstille zaal, zijn stem die een hele hal vult met klank en sfeer, dat is net niet op dvd te krijgen. Jeff Lynne's imitatie van Roy tijdens Handle With Care. Het gitaarspel van Marc Mann die elke solo ooit gespeeld kan kopiëren, en de afsluiter van Joe Brown, See You In My Dreams, bracht bij vele tranen in de ogen.

Ik zat tijdens het concert naast Dan Aykroyd (Blues Brothers) en zag Annie Lennox, Elvis Costello, Bill Wyman en Bob Geldof in het publiek zitten. Na het concert met Jeff Lynne en Joe Brown gesproken....beide very down to earth.

Het is niet waarschijnlijk dat ik nog een keer zoiets meemaak.

***** 5 sterren, zij het eerder voor de DVD dan voor de CD die ik eigenlijk nooit opzet. De DVD echter heeft bij mij veel meer draaibeurtjes gehad dan andere muziekDVDs. Mooi gefilmd, heel emotioneel (keer op keer: George zit diep kennelijk).

De Dvd heeft bijna een heilig randje zo mooi. Alsof George zelf aanwezig is.

Op blu ray is ie helemaal te gek. Wat een beelden wat een geluid!

Ik vind I'll see you in my dreams zo mooi.

Ik vond Anoushka Shankar geweldig, erg virtuoos en die sfeer tidens de eerste 5 songs is ongeevenaard.
De eerste 5 songs hebben niets met rockmuziek van doen, ik bleef als gehypnotiseerd kijken naar die geweldige Indiase sitar muziek !
Zelden zo'n indrukwekkende "tribute" gezien, is niet echt uit te leggen moet je gewoon zien.

yep zeer mooie registratie!