Stereophonics - You Gotta Go There to Come Back (2003)

Heb dit album nog niet. Maar ik ben verslaafd aan het nummer Maybe Tomorrow. Schitterend!!!

Het maar niet boteren tussen deze band en mij.
Ik blijf het proberen met deze cd, maar tot nu toe kan ik hem niet helemaal in 1 keer uitzitten.

Dan moet je zeker JEEP eens uitproberen. Dat was een leuk britpop achtig album. volgens mij is dit meer rock...

Voor mij kwamen de Stereophonics net te laat. Zij braken zo'n beetje door toen ik mijn interesse voor britpop begon te verliezen. Ik zag ze als de zoveelste mijnwerkersband. Toch jammer, want ze hebben altijd wel leuke singles gehad en Maybe Tomorrow is daar zeker eentje van.

Dat is het voordeel als je zoals ik in je Britpop fase blijft hangen

Nou, ik luister nog altijd bijznoder graag naar de Britpop van 1995 (kijk maar naar mijn top 10 ), maar de bands die veel later zijn doorgebroken vind ik vaak niet zo heel leuk meer.

Ik herken dat helemaal ! Begin jaren '90 was het voornamelijk grunge bij mij, toen kwam de Britpop midden jaren '90 en daarna begon ik de dance te ontdekken (maar dan wel die bij het rockpubliek goed aansloeg: Chemical Brothers, Leftfield etc.).

Blur staat er niet in

Bij mij waren grunge en britpop op hetzelfde moment en daarna de dance voor het rockpubliek

Dat heb ik ook wel een beetje, alhoewel ik de grunge niet meteen met Teen Spirit ontdekte. Dat kwam pas met In Utero (want tne tijde vna Teen Spirit was ik nog te jong denk ik). De grunge werd wel al vrij snel ingehaald door de britpop though.

Bij mij ook, met dat verschil dat ik Nirvana heel bewust heb meegemaakt. Weet nog goed dat ik die cd net gekocht had ! Toen was er nog geen sprake van een hit ofzo. Al mijn vrienden vielen van hun stoel. Dit was erg goed. Nooit gedacht dat het zo'n legendarisch album zou worden toen.
Maar de Britpop nam het inderdaad over: toch allemaal net iets vrolijker

ja, ik heb bijvoorbeeld Ten van Pearl Jam pas leren kennen tijdens de brit pop, Ten kwam uit als ik 10 was

Ik 21, wel een groot verschil ja

Ah, toen ik 10 was, luisterde ik ueberhaupt nog niet bewust naar muziek. Maar idd. de britpop was toch iets vrolijker. Pulp werd al snel mijn lijfband. En helemala in het begin vond ik Oasis ook geweldig... En van Blur werd ik ook blij. En Suede had mooie liedjes... Ik wil dat het weer 1994 wordt!

Volgens mij was ik trouwens 12 toen Ten uit kwam (ervanuitgaande dat Ten uit 91 komt).

helemaal juist.

oasis vond ik helemaal niet geweldig (behalve morning glory), daarn was het gedaan. resoluut voor Blur gekozen, ze waren veel sympathieker en knapper (ik was toen 14 he )

Ik volgde toen nauwgezet de Britse hitlijsten via MTV en ontdekte Oasis via Whatever en bedacht me dat die vorige singles in retrospect toch ook wel heel leuk waren. Ik vond Morning Glory ook heel goed, maar zo rond het einde van 1995 (eigenlijk toen Wonderwall werd dood gedraaid) was mijn liefde voor Oasis wel voor 75% bekoeld.

Wat betreft Blur is er eigenlijk hetzelfde verhaal, alleen ben ik die nooit zat geworden.

Heeel mooi. Wat goed van je!

Blur is dan ook duidelijk een band met lange adem. Alhoewel ik me afvraag of ze nog veel albums in zich hebben.

Ik ben er zeker van!

Lekker album. Wel anders dan de andere Phonics albums. Voor het nummer I'm Alright (you Gotta Go There To Come Back) is super goed. En natuurlijk Maybe Tomorrow maar die kennen we allemaal wel. Voor de rest is het allemaal prima maar wel eerst even wennen maar heb het album al 2 jaar dus ben nu wel gewend.

Heel wat anders inderdaad, maar op zich niet slecht. Sommige nummers zijn wel erg traag, en andere vind ik dan weer net even te, maar Maybe Tomorrow blijft goed klinken, evenals Help Me.

Allerbeste album,

Ik lijk wel de enige op aarde te zijn die er zo over denkt

Het is de soul die het zo mooi maakt, en de fanatstiche stem van Kelly Jones

Je moet r van houden

@Piétâ,
Ken je de andere albums van de Stereophonics ook?
Ik ken namelijk ook wel liefhebbers en Phonic-luisteraars die het met je eens zijn, maar de meeste hebben alleen dit album, of de laatste 2/3, terwijl de eerste 3 albums best wel heel anders zijn.

De ene keer vind ik Stereophonics geweldig, de andere keer vind ik het niets... Wat dat is? Ik zou het niet weten. Wel staat buiten kijf dat ik Nothing Precious At All prachtig mooi vind! 3,5*

Jep, Kheb performance & cocktails en JEEP ook, wederom geweldige albums, wel een andere "sound"
Ze zijn anders maar ook goed, alleen minder dan deze

Het eerste album btw, is mij wat te punkerig, er staan wel een paar leuke nummers op, maar dat is het dan ook wel
Laatst album is mij te ruig, komt mede door die nieuwe drummer, ik hoop dat ze hierna weer een rustigere sound opzoeken, for the fans

ik vind juist het laatste album erg goed, de ruige sound die richtig rock gaat. Ik vind deze ook erg goed btw maar toch vind ik L.S.V.O? beter. Alhoewel het Phonics album natuurlijk Performance and Cocktails blijft.

Wat jij wil..

Super lekker album! Mijn eerste kennismaking met de Stereophonics.
Ik ben positief onder de indruk van dit album.

een 4,5!

Die Stereophonics hebben echt een patent op vreselijke albumtitels!