K's Choice - Echo Mountain (2010)

Twee albums met elk een eigen sfeer: cd 1 bevat uptempo nummers en cd 2 ballads.
Na een lange tijd zijn ze blijkbaar weer bij elkaar.

Weinig nummers om er een dubbelalbum van te maken, niet?

Geen idee, misschien zijn het lange nummers?!

Het is in ieder geval wel een dubbel album maar het zijn inderdaad niet veel nummers.

Overigens staat het volgende op de site van de band:

"EXCLUSIVELY ON SALE VIA OUR SITE!"

ik wist niet dat "via" Engels was

Klinkt inderdaad vreemd, maar klopt wel degelijk. Zie bijvoorbeeld ook "gratis".

Dat is het dus wel. Uitspraak =" vieja"
Maar door dat lelijke Amerikaans-Engels is het British English aan het verdwijnen...

Kijk er naar uit, de nieuwe samenwerking tussen Samso eeeehhhh Sarah en Gert. Het laatste échte studio album "Almost Happy" vond ik erg goed, maar aan de softe kant en het solowerk van Sarah heeft het voor mij steeds net niet.

De hoes is wederom afschuwelijk.....maar de meeste K's Choice hoezen zijn niet echt mooi.

Vol spanning wachten we af!

Ik wist dat ze gingen touren maar niet dat er een nieuw album aan kwam.

Ik ben benieuwd!

Opzich is de plaat in Amerika opgenomen en woont Sarah er al jaren, ze zullen het er wel weten...


Maar btw, ben benieuwd! Morgen even halen.

Vooral het eerste schijfje klinkt best goed!

Vind het alleen de grootste onzin om dit album als dubbelcd uit te brengen.
Want samen is het goed voor nog geen 50 minuten aan muziek, CD1 25 minuten en CD 2 iets maar dan 23 minuten.

Hier keek ik al lang naar uit, maar het stelt me teleur. Heel veel nummers hebben een 'al eerder gehoord'-gevoel, en ze blijven niet hangen. Heel jammer...

Ik vind dit album toch heel wat beter dan Almost Happy

When I Lay Beside You, Come Live the Life en Echo Mountain vind ik de uitschieters op dit album.

Ik ken geen volledige albums van ze, denk ik tenminste.
Als 10/12 jarig jongetje opgegroeid met MTV (dat toen nog aardig was om naar te kijken) en volledige uitzendingen van Pinkpop. Daar kwamen al gauw namen voorbij Als Alanis Morisette, Skunk Anansie, Anouk en K's Choice om puur even in de vrouwelijke hoek te blijven. Nummers als Ironic, Weak, Nobody's Wife en dus ook Not an Addict zullen wel nooit meer uit mijn hoofd gaan.

Qua singles kom ik dus een heel eind bij deze band. Lekker schreeuwen!
Het idee om de cd in 2en te splitsen vond ik wat jammer. Nodig was het niet, want het paste makkelijk op 1 schijfje, maar ook als keuze zelf vind ik het maar twijfelachtig. Hadden de ballads en 'rockers' meer door elkaar gestaan, was de cd hoogstwaarschijnlijk een stuk beter te genieten geweeest.Nu valt me teveel op hoe vervangbaar voornamelijk de rocknummers zijn.

Pats boem, daar was Not an Addict en je zong t mee. Dit blijft veel minder hangen. Dat is grotendeels te wijten aan een volle en wat gelikte productie. Behalve de basis hebben we ook nog eens piano, koortjes en handclaps en dat woord gewoon te vol. Mijn Pop/Rock hoor ik het liefst zo stripped down mogelijk, of het moet HEEL erg bombastisch worden eer het weer wat word. Met gevolg dus, dat ik voorlopig maar 1 nummer van die kant echt hoor blijven hangen en dat is I will Carry You. Kort, snel, niks aan de hand, maar fijn.

Cd 2 bevalt me heel wat beter. Door de rust in de nummers, krijgt alles ruimte om te ademen. Ja, soms is het nog steeds overvol, maar alles heeft zijn plaats. Bovendien Komt hier de samenzang erg mooi uit en dat is ook iets wat me wel bevalt. Hoogtepunt hier is Killing Dragons, dat zich ontwikkelt tot een soort Powerballad.

Zo, ik heb mijn best weer gedaan. Nu laat ik de geleerden zich erover buigen. De mensen die 1 cd of meer in de kast hebben van deze band en er destijds wat bewuster bij waren, zullen er wellicht toch anders tegenaan kijken. Niet slecht, maar niet heel boeiend.

Goed stuk ThirdEyedCitizen, maar ik ben het helemaal niet eens met de inhoud. Ik ken wel alle albums uit het verleden volledig. Wat ik wel vond dat K's Choice op artistiek punt stil begon te staan en het werd allemaal een beetje te veel van hetzelfde. 10 jaar pauze hebben Sarah en Gert Bettens goed gedaan. Versterkt met 2 man zijn zij teruggekomen met een fantastisch album, of beter gezegd 2 mini albums. De eerst van de 2 opent met het geweldige Come Live The Life en gaat in één flow door met nummers als Echo Mountain, en o.a. het akelig goeie When I Lay Beside You. Enfin er staan eigenlijk geen zwakke nummers op en het is ook niet allemaal een beetje van hetzelfde. Afwisseling troef. Alleen met deze 7 nummers zullen ze podiums tijdens de zomerfestivals in brand zetten. De tweede cd bevat 7 prachtige ballads, Say A Prayer Killing Dragons, Amarica, allemaal eigenlijk. Prachtig ingetogen gezongen door Sarah en geweldig mooi acoustisch begeleid. Zelden zo mooi instrumentaal gehoord bij deze groep.

Door te kiezen voor 2 cd's verliezen geen van de nummers hun kracht. Na de energie, die er af spat op cd1 kom je terecht ineen soort "droom" op cd2. Als alles door elkaar gehusseld was, had het album als "geheel"een hele andere indruk achtergelaten. Alsof je steeds van de eerste naar de 3e of 4e versnellling moet schakelen en terug en dat dat steeds weer. Neen, prima keuze om het zo te doen. Al met al een grandioze come-back van Sarah, Gert en band. K's Choice laat zien een band te kunnen zijn met een enorme potentie. Ik had het persoonlijk niet verwacht, maar nu zien wat 10 jaar teweeg kan brengen op artistiek gebied.
Voorlopig 4.5*, maar morgen naar 5*, denk ik

Na 10 jaar stilte eindelijk weer een album van K`s Choice!
Maar echt veel inspiratie hebben ze niet opgedaan.
De eerste cd gaat nog wel maar ook hier staan geen ECHT goede nummers op.
De eerste 3 nummers vind ik eigenlijk de beste.
Maar daarna gaat het snel bergafwaarts en doet het me eigenlijk niets.
Maar bij cd 2 wordt het pas ECHT slaapverwekkend, en de nummers lijken allemaal wel heel erg veel op elkaar.
Nee een behoorlijke tegenvaller deze cd en dan metname cd 2.

Opvallend hoge gemiddelde beoordeling, terwijl er toch heel verschillend over dit album wordt geoordeeld.

Het zijn dan ook pas 14 stemmen. Ik wil wel eens zien wat er van dat hoge gemiddelde over is als we rond de 100 stemmen zitten.

Na meerdere keren beluisteren toch dus naar 5* opgewaardeerd. Ik zat al snel vrij hoog, maar voor diegenen die zich hieraan wagen. Dit is een groeiplaat. In tegenstelling tot oudere cd's van hen waarbij de groep en qua inspiratie "indommelde" m.i. Ik blijf dan ook helemaal bij mijn eerste reaktie van 31-3. En ja, hoe de waardering na 100 stemmen eruit zal zien, zien we wel, Guinness. Maar Vlaanderen mag trots zijn op deze band, die echt internationale allure uitstraalt met dit album.

Dat sowieso!

Vind Echo Mountain een heel stuk beter dan Almost Happy maar dit album kan (helaas) niet tippen aan Paradise In Me of Cocoon Crash

Maar misschien moet ik niet zoveel vergelijken en wat meer genieten van het feit dat ze in mijn ogen weer een aardig album hebben afgeleverd

Ben ik met Guinness eens. Dit album vind ik idd beter dan Almost Happy .

Het titelnummer, "Echo Mountain" is heerlijk catchy. De rest van die eerste cd bevalt me ook erg goed. De tweede CD moet ik nog wat vaker luisteren.

Wat een heerlijk album! Ook de tweede cd is in mijn optiek zeer te genieten. K's Choice is terug en geeft wat mij betreft een mooi reunie-cadeautje. De sfeer is alsof ze nooit zijn weggeweest!

Zeker 4 sterren waard.

Persoonlijk vind ik cd2 steeds mooier worden. Erg mooi gezongen, melodieus en tekstueel zeer goed en instrumentaal tot in de perfectie begeleid!

Sarah's stem blijft mooi, maar ik heb helaas liever dat broerlief z'n mond houdt.
Meerstemmig is K's Choice in mijn oren irritante relipop, zeer geschikt voor de jaarlijkse EO-dag.

Prachtige plaat die meer bevalt naar mate je hem vaker luistert. Ik heb K's Choice altijd al heel goed gevonden en ik verwachtte dan ook heel veel van deze comeback. Toen ik de cd voor het eerst beluisterde had ik wel zoiets van "Is dit het nou? Niet slecht, maar ook niet heel boeiend...". Maar ik heb hem nu intussen al vaak gedraaid en mijn waardering stijgt alleen maar! Echt een plaat die je een kans moet geven. Live vind ik ze ook erg goed trouwens!

Het gebruik van via is perfect mogelijk in het Engels...

In mijn top 10 van 2010 dit album. Blijkbaar vallen niet veel MuMe mij daarin bij, want ik kom het album niet tegen bij de beste 100. Ben ook niet meteen door de knieen gegaan eerlijk gezegd. Dit album heeft langdurige beluistering nodig. De ervaring leert echter dat muziek die wat moeizaam de weg vindt naar het hart daar het langste blijft.CD 1 heeft twee prima popnummers als openers. En op CD 2 staan luisterpareltjes als Say a prayer en Show Me How It's Done.

Tja... na meerdere luisterbeurten is het overheersende gevoel dat de albumtitel misschien beter 'IKEA Mountain' had kunnen zijn. K's Choice heeft namelijk een bouwpakket afgeleverd in de vorm van een plastic doosje met daarin twee pakketjes. Geen handleiding, wel in totaal 14 (of vaak nog eentje extra) onderdelen, allen keurig voorzien van een label en binnen het pakket in een bepaalde volgorde gerangschikt en los van het andere pakket te gebruiken. Het blijkt dat de twee pakketjes zelf ook gelabeld hadden kunnen worden als 'hard' en 'zacht', met behoud van de aanhalingstekens.

Maar wat nu? Je hebt twee linkerhanden en dus eigenlijk geen zin en tijd om uit te zoeken hoe de onderdelen in de beste volgorde in elkaar passen, de mogelijkheden lijken tamelijk talrijk. De producenten hebben dan wel twee pakketjes met onderdelen gescheiden geleverd, je hebt toch het gevoel dat het eigenlijk in één pakket had gemoeten omdat:
- je nu zit te hannesen met twee units die ook nog eens óp elkaar liggen in plaats van naast of achter elkaar. (Werkelijk, wie verzint dat?)
- het gemakkelijk in één unit van dezelfde grootte had gepast.
- het nu wel lekker duidelijk is wat hard en wat zacht is, maar je wilt na iets hards vaak even iets zachts of andersom als je weet dat er daarna nog meer hards of zachts aan zit te komen...

ehm... genoeg gemetafoor. Beste Sarah en Gert, het klinkt best goed allemaal (beter dan Almost Happy) maar het vliegt hier en daar uit de bocht. Opener Come Live the Life klinkt als de nieuwe Believe, maar waar laatstgenoemde een heerlijke climax bereikt draaien jullie het hier op het hoogtepunt de nek om doordat de drummer in zijn enthousiasme de nadruk op élke tel gaat leggen. Na korte euforie dat het niveau van het uitstekende 'Cocoon Crash' album misschien weer gehaald gaat worden, is de eerste deceptie na een minuut of drie in hetzelfde nummer al een feit. Jammer. Echo Mountain en I Will Carry You (met een mespuntje Old Woman bereid, wel weer jammer van de crossover met de vorige track) halen dat niveau overigens wel, wat mij betreft zijn dat de prijsnummers van disc 1.

Op disc 2 zijn de gezongen jeugdherinneringen (a la Breakfast) terug in Killing Dragons, leuk! Verder meer over het algemeen mooie ballads, maar afwisseling is onderdeel van wat Cocoon Crash zo'n sterk album maakte. Na een paar nummers wil ik een I Will Carry You er doorheen gooien om de boel even op te schudden.

Tot slot wil ik over When I Lay Beside You nog zeggen dat een nummer lang handgeklap hier echt too much is, zeker als het ook nog eens net wel/net niet uit de maat is. Gewoon niet doen. Dus nu snel opnieuw samen de studio in, mooie dingen doen, af en toe lekker uit je plaat gaan en je revancheren voor dit pretentieuze 'dubbelalbum' dat geen album is, maar een verzameling aardige tot prima nummers die op betreurenswaardige wijze gescheiden zijn. Echo Mountain is een goed album dat niet bestaat.

In de vorige eeuw kwam deze band met een klassieker op de voorgrond...I'm not an addict, die er ook voor zorgde dat ze naam maakte, samen met de zachte schuurpapieren stem van Sarah, paste het prima in het straatje muziek zoals ook een Zombie van The Cranberries bijv.
Allerlei grote festivals volgde en succes leek evident. Maar goed ergens scheiden de wegen, verhuizingen over de ocean, het volgen van de liefde en het mislopen erna, brachten uiteindelijk de wegen van Sarah en Gert weer bij elkaar in dit Echo Mountain na 10 jaar. In de tussentijd is er eigenlijk niet veel veranderd sinds Paradise in me, dat is ook een beetje het mankement aan dit album..die best wel mooie en rustige melodietjes bevat en de zang is ook dik in orde, maar het is het gevoel van; ben er geweest, heb dat gedaan, hoef het niet meer te doen gevoel. Zoals ik wel vaker denk bij 'bands' die een tijdje uit elkaar zijn gegaan om na x aantal jaren weer bij elkaar te komen...de magie, sfeer van toen of wat de muze ook moge zijn geweest, waardoor ze boven het maaiveld uitstaken is er nauwelijks meer, de muziek en personen zijn niet met elkaar meegegroeid en voor mij maakt dit dat er muzikaal een leemte zit, waar ik niet echt door gegrepen wordt. Een echte 3,5 album voor mij.

Voor de geïnteresseerden: er liggen nog verschillende exemplaren in Saturn Antwerpen voor € 1.

Echt een topalbum. Maar dit had natuurlijk gewoon allemaal op 1 schijfje gemoeten, ZONDER Along for the Ride, want wat een waardeloze track is dat.

"Echo Mountain" van K's Choice is zeker geen slechte plaat, maar het maakt ook geen verpletterende indruk. De liedjes blijven niet echt hangen en door de plaat op te knippen in twee delen is de variatie ook een beetje zoek. De samenzang tussen Gert en Sarah is overigens wel prachtig op deze plaat, dat moet gezegd worden, maar ik zie "Echo Mountain" meer als een vehikel om weer live te gaan optreden. En uiteindelijk is dat waar K's Choice het beste in is.

Na jaren de hele discografie van k's Choice weer eens gedraaid. Bevindingen, kort door de bocht: albums 2, 3 en 4 zijn nog even ijzersterk als vroeger en Echo Mountain is werkelijk een dráák van een plaat, een belediging voor de fans van het eerste uur.

Waar Sarah en Gert vroeger zo goed waren in het creëren van mooie harmonieën voorzien van spannende, scherpe, originele randjes, is Echo Mountain bovenal een zeer truttige 13-in-een-dozijnplaat. Op de automatische piloot komt gezichtsloos nummer na gezichtsloos nummer voorbij en niets ervan blijft in je hoofd hangen; vroeger deed minstens een nummer of vijf per plaat dat.

Die 'nieuwe' ga ik niet eens meer luisteren. k's Choice sloot jaren geleden zijn carrière op prachtige wijze af. Daar had het bij moeten blijven.