Meth, Ghost & Rae - Wu-Massacre (2010)

Volgens mij moet iedereen zich niet zo veel aantrekken van die berichten over Def Jam e.d. Vind dit gewoon een erg lekker tussendoortje. Er worden geen heel bijzondere dingen gedaan, maar het niveau is hoog genoeg. Door de mooie cover zelfs de moeite waard om te kopen.

Teleurstellend album. Matige beats en ook matig afgemixed. Dat is wel te horen aan Miranda, wat een degelijke track is met wél een goede beat maar het klinkt gewoon niet zuiver. De MC's zijn ook matig bezig, alleen Method Man kan me overtuigen op deze plaat. De enige hoogtepunten die ik kan ontdekken zijn Gunshowers en de solo track van Ghost, Pimpin' Chipp, en dat terwijl ik vantevoren van hem het minste verwachtte. Maar het is Raekwon die door de mand valt met zijn saaie flow. Ook Dangerous vind ik nog te pruimen. Jammer van de slechte afsluiter en de 'vervolgen' op eerdere nummers. Dat had niet gehoeven omdat de originele versies ontastbaar zijn.

Duidelijk te snel uitgebracht door Def Jam, een half uur is toch veel te kort. Zeker als meer als de helft onder maat ligt. Beter hadden ze nog een halfjaar gewacht. Het enige waar ze echt werk in hebben gestoken zijn de prachtige hoesjes. Jammer dat het album niet goed is, anders had ik graag een Method Man editie willen hebben

2*, RZA heeft ondertussen gezegd dat er nieuw Wu-Tang album aankomt. Mooi. Want deze 3 heren hebben een product op de markt gebracht wat niet Wu-Tang waardig is.