The Bullfight - Stranger Than the Night (2010)
mijn stem
22 stemmen
Nederland
Rock
Label: Tocado
-
Bamboo Knife Woman (4:21)
-
Desmond & Julia (4:01)
-
Waiting for Anthony (3:10)
-
Dance with Me, Damn It (3:25)
-
Nathalie Strangle Me (4:13)
-
The Ballad of Martin van Dongen (3:52)
-
Martin's Room (4:18)
-
The Gospel of Ramshackle's Girl (4:10)
-
Wild Flowers (4:17)
-
Bamboo Knife Children (4:59)
0
geplaatst: 4 mei 2010, 16:41 uur
Met liefde prees ik vier jaar geleden het debuut One Was a Snake aan. Eindelijk een band uit Nederland die geheel in mijn straatje opereerde en die ook nog eens erg goed waren: The Bullfight uit Rotterdam!
Toch was ik dit gezelschap al weer wat uit het oog (of beter oor) verloren. Het is ook niet niks om vier jaar te wachten met de opvolger, maar gelukkig is die er nu. Stranger Than the Night is het gaan heten.
Laat ik maar gelijk met de kritiek beginnen; zijn we daar ook weer snel vanaf.
Ik heb er geen moeite mee als bandjes hun invloeden duidelijk laten horen, maar net als op het debuut is dit wel heel erg Nick Cave, Nick Cave en nog eens Nick Cave. Ik had een beetje gehoopt op iets meer eigen smoel deze opvolger, maar dat is dus niet het geval.
Al bij Bamboo Knife Woman waan je je in de Cave-periode Let Love In. Toch kan ik net als vorige keer ook wel een naam als Tindersticks laten vallen. Een nummer als Waiting for Anthony is daar een goed voorbeeld van.
Is deze kritiek erg bezwarend? Voor mijzelf niet echt. A) Het is gewoon goed gedaan, en net als op de voorganger ademt dit werk klasse. B) Ik ben een groot liefhebber van Cave en consorten dus waarom niet een ijzersterk album in dit straatje notabene uit Rotterdam?!
Want Stranger Than the Night is wederom een puik album te noemen. Geen baardige Warren Ellis op viool, maar een beter uitziende dame (Esther Vroegindeweij) en Nick Cave is hier gewoon Nick Verhoeven.
Het album rolt van het ene sterke nummer naar het andere en er zijn gewoon geen zwakke plekken aan te wijzen. De composities zitten goed in elkaar en qua instrumentatie klopt alles. Zo vind ik de zang van Linda Kreuzen op Nathalie, Strangle Me en Waiting for Anthony een absolute meerwaarde hebben. Wat dat aan gaat is het misschien te begrijpen dat we er vier jaar op hebben moeten wachten.
Als je iets origineels zoekt moet je niet bij The Bullfight wezen. Zoek je gewoon een zeergoed, donker album van eigen bodem dan is dit een enorme aanrader net als hun debuut.
En mijn opmerking bij dat debuut?
Tja............... misschien de volgende keer?!
Toch was ik dit gezelschap al weer wat uit het oog (of beter oor) verloren. Het is ook niet niks om vier jaar te wachten met de opvolger, maar gelukkig is die er nu. Stranger Than the Night is het gaan heten.
Laat ik maar gelijk met de kritiek beginnen; zijn we daar ook weer snel vanaf.
Ik heb er geen moeite mee als bandjes hun invloeden duidelijk laten horen, maar net als op het debuut is dit wel heel erg Nick Cave, Nick Cave en nog eens Nick Cave. Ik had een beetje gehoopt op iets meer eigen smoel deze opvolger, maar dat is dus niet het geval.
Al bij Bamboo Knife Woman waan je je in de Cave-periode Let Love In. Toch kan ik net als vorige keer ook wel een naam als Tindersticks laten vallen. Een nummer als Waiting for Anthony is daar een goed voorbeeld van.
Is deze kritiek erg bezwarend? Voor mijzelf niet echt. A) Het is gewoon goed gedaan, en net als op de voorganger ademt dit werk klasse. B) Ik ben een groot liefhebber van Cave en consorten dus waarom niet een ijzersterk album in dit straatje notabene uit Rotterdam?!
Want Stranger Than the Night is wederom een puik album te noemen. Geen baardige Warren Ellis op viool, maar een beter uitziende dame (Esther Vroegindeweij) en Nick Cave is hier gewoon Nick Verhoeven.
Het album rolt van het ene sterke nummer naar het andere en er zijn gewoon geen zwakke plekken aan te wijzen. De composities zitten goed in elkaar en qua instrumentatie klopt alles. Zo vind ik de zang van Linda Kreuzen op Nathalie, Strangle Me en Waiting for Anthony een absolute meerwaarde hebben. Wat dat aan gaat is het misschien te begrijpen dat we er vier jaar op hebben moeten wachten.
Als je iets origineels zoekt moet je niet bij The Bullfight wezen. Zoek je gewoon een zeergoed, donker album van eigen bodem dan is dit een enorme aanrader net als hun debuut.
En mijn opmerking bij dat debuut?
aERodynamIC schreef:
Een volgend album iets meer eigen smoel en deze band is het dan helemaal voor mij......
Een volgend album iets meer eigen smoel en deze band is het dan helemaal voor mij......
Tja............... misschien de volgende keer?!
* denotes required fields.
* denotes required fields.