Elvis Presley - Elvis (1973)

een van de allerslechtste van Elvis
bijgeraapt zooitje met wat live tracks en hoppa

Vind ik ook maar alleen al om zijn stem zoizo 4*.

Ik vind dit album vooral een erg gemiste kans (zoals Raised on Rock). Het was de bedoeling om een album uit te brengen met alleen Elvis en minimale begeleiding. I'll take you home Kathleen, It's still here en I will be true herinneren daar dan ook nog aan.

Jammer genoeg kwam er verder niets van terecht. Padre hoort toch bij een van de meest verschrikkelijke Elvis nummers ooit. En de rest, hoewel niet onaardig (Fool bijvoorbeeld en de veel te korte jam Don't think twice, it's all right) klinkt net te ongeinspireerd.

Gelukkig is er ook de complete versie van ruim 8½ minuut van Don't Think Twice (oa op "Our Memories Of Elvis")
En het pleit voor 'm dat voor dit Dylan-nummer slechts één take nodig was (net zoals de blues-nummers "Reconsider Baby" en "Merry Christmas")

Een hoogtepunt in zijn carrière is het zeker niet, maar zo slecht vind ik dit album ook weer niet. Hij heeft gepassioneerder gezongen en de songs zijn beter geweest, maar ik kan goed luisteren naar deze plaat. Vooral Elvis die zichzelf begeleid op de piano -wat helaas een zeldzaamheid was geworden- op It's Still Here en I Will Be True. Ook Dylan's Don't Think Twice, It's Alright doet het bij mij goed, alleen waarom korten ze het in? De plaat duurt slechts 25 minuten... Tja, hiernaast staan inderdaad een paar behoorlijk zwakke nummers met Padre als minste. Maar de meeste kunnen er wel mee door. Goed is het zeker niet, maar niet zo slecht als beweerd wordt.

in een interview uit de jaren 50 noemt elvis padre zijn favourite nummer. als hij het toen had opgenomen zou het zeker beter hebben geklonken. de "piano-nummers" zijn ongelooflijk mooi.ook fool is prachtig en elvis die bob dylan zingt blijft bijzonder(heeft ie te weinig gedaan)

Heb deze album speciaal beluisterd voor het nummer Don't Think Twice, It's Alright, omdat ik het zo prachtig vind in de uitvoering van Mike Ness. Viel me hier toch een beetje tegen...
It's Impossible is hier toch wel ver uit het mooiste nummer! Geweldig mooi gezongen.

Eindelijk even rustig de tijd om mijn FTD The Fool Album goed te beluisteren. Aangeschaft via ElvisMatters overigens. Oorspronkelijk werd dit album uitgebracht in juli 1973, de tracklist veranderde drastisch van de interne documenten van RCA die slechts een maand eerder waren verspreid.

Bij mijn uitgave is LP1 voorzien van de LP-sequentie die is vastgelegd zoals oorspronkelijk gepland. Als starter van Side D is er de informele opname Don't Think Twice, It's Allright versie van 11:20. Wat een heerlijkheid. Het matige Padre ontbreekt hier en ondanks de aanwezigheid van een groot deel live opgenomen tracks is het materiaal om van te smullen. Zoals hierboven ook vermeld wordt is It's Impossible een prachtige ballad, maar prijsnummer is toch vooral het 'titelnummer'.

Zojuist ook de 2LP van Today: The Original Session Mixes maar snel besteld, deze releases bevallen mij zeer goed!

toegevoegd.

Waarom staat hier [1973] bij de albumtitel?

Om verwarring te voorkomen met Elvis 1956? Meestal wordt album dan ook het Elvis Presley-Fool album genoemd.

Na de Aloha Special triomf, was de tijd rijp voor een Gold Records Vol.5. Helaas kwam eerst dit album uit en daarna Raised on Rock. Dat had beter aangepakt moeten worden. Door Elvis zelf uiteraard.
Maar elk minder album heeft altijd wel iets te bieden. Voor een Elvis playlist:
Fool
Where do I go from here
It's still here (liefst unedited, Elvis verliest zichzelf in dit nummer)
That's what you get for loving me
I will be true
Don't think twice

De rest maar vergeten.

Elvis fool baby!

Geen slecht album van The King, al kan ik ook wel snappen dat als je niet echt een fan van Elvis bent dit album niet helemaal in de goede smaak valt. Genoeg afwisseling op het programma tussen de snellere en rustigere nummers, al is het qua afwisseling in Elvis' stem iets minder hier als voorgaande jaren. Daarbij steekt het nog steeds prima in elkaar.

(That's What You Get) for Lovin' Me en Don't Think Twice, It's All Right steken er voor mij ver bovenuit.

De nummers met Elvis aan de piano zijn zo puur, prachtig gewoon. Elvis zingt ze ook heel overtuigend. Verder is heel het album heerlijk. In de jaren 50 werd aan Elvis gevraagd, welk nummer hij mooi vond. "Padre" antwoordde de rock 'n' roll king .

In mijn beleving toch wel zo'n beetje het meest ondergewaardeerde studioalbum van Elvis......

Waarom juist dit jaren 70 album 5 miljoen exemplaren verkocht weet ik niet. Een grote hit staat er niet op.

De 5 miljoen verkochte exemplaren gelden slechts voor de US. Wereldwijd zijn er tot 2010 10 miljoen van verkocht.

Fool, Thats What You Get en Dont Think Twice zijn sterke nummers. Maar het is overduidelijk dat dit restjes zijn. Altijd zo'n zonde. Als Elvis maar één album per jaar uitgebracht zou hebben in plaats van drie, dan had hij waarschijnlijk alleen maar ijzersterke albums...