Sweet Trip - Velocity : Design : Comfort (2003)

Eindelijk de tijd genomen om het eens te beluisteren. En het is heel duidelijk dat na één luisterbeurt dat dit niet zomaar een album is, maar één van de meest unieke is die ik ooit gehoord heb. Op dat vlak heeft RYM overschot van gelijk dat dit zo gewaardeerd is, maar dan met uitstel. Maar het is zeker niet een album dat iedereen zal waarderen. Het is een soort van meer mechanische of experimentele M83 maar met de gelaagdheid die we ook terugzien in My Bloody Valentine. Maar tegelijkertijd zijn de glitchelementen ook heel sterk aanwezig, en daarmee moet het meer denken aan eigentijdse groepen en muziek dan aan muziek uit 2003. In dat opzicht wellicht te obscuur gebleven voor die tijd en zo onder die radar gebleven, maar nu opgevist terecht door het internet. Ik vermoed dat de dubbelsingle Sweet Trip - Walkers Beware! We Drive Into the Sun | Stab / Slow (2021) iets toegankelijker is, maar dit album lijkt me zelfs nog beter.

De singles zijn zeker allemaal apart te luisteren (itt wat hierboven wordt gezegd), maar de ervaring is volgens mij veel beter als je het hele album na elkaar luistert en je er je tijd voor vrijmaakt. Dat hoeft geen probleem te zijn, dat is bij veel albums zo. Het is zeker absoluut een unieke ervaring, en het is absoluut heel apart. Iets buitenaards. Iets dat niet van deze wereld is. En iets dat een tijdloos album is. Als er één album is dat men in 2100 nog luistert van pakweg twee decennia geleden, zal het dit album zijn. En als je denkt dat mechanische muziek niet dromerig kan zijn, dan zal dit album jouw ongelijk bewijzen.