Bryan Adams - Bryan Adams (1980)
mijn stem
48 stemmen
Canada
Rock
Label: A&M
-
Hidin' from Love (3:18)
-
Win Some Lose Some (3:48)
-
Wait and See (3:06)
-
Give Me Your Love (2:55)
-
Wastin' Time (3:35)
-
Don't Ya Say It (3:22)
-
Remember (3:42)
-
State of Mind (3:16)
-
Try to See It My Way (4:03)
1
geplaatst: 28 januari 2013, 20:41 uur
Bryan’s titelloze solo-debuut album is niet het allereerste plaatwerk waarop hij te horen is.
Al in 1977 was hij als 15-jarige te horen als zanger op het album “If Wishes Were Horses” van de Canadese band Sweeney Todd en in 1978 verscheen zijn eerste single als solo-artiest (Let Me Take You Dancing / Don't Turn Me Away) wat een pure disco plaat was en maar liest 240.000 exemplaren verkocht in Noord Amerika !
In die tijd leerde hij Jim Vallance kennen, een studio muzikant en songwriter en begon met hem een samenwerking die op de dag van vandaag voortduurt.
Als songwriters duo werden ze gecontracteerd door het grote A & M label en ze zagen wel wat in Bryan als solo-artiest en hij kreeg alle medewerking om zich als zodanig te profileren.
Verwacht geen rauw rockalbum, zijn sound moest nog gevonden worden en het best kan men dit album omschrijven als een dansbaar luchtig popalbum met een vleugje rock.
Eigenlijk staan er maar 3 echt goede songs op, dat zijn de aanstekelijke vlotte opener "Hidin' from Love" en het ijzersterke "Wastin' Time" een voorbode van zijn latere stijl.
De afsluiter "Try to See It My Way" met zijn hypnotiserende refrein en vrouwlijk achtergrondkoortje blijft meteen in je kop hangen en is lekker stevig.
"Win Some Lose Some" en "Wait and See" zijn nogal matige rocksongs die je nog net niet uitzet.
De rustige songs "Give Me Your Love" en "State of Mind" zijn kwalitatief nog mijlenver verwijderd van zijn latere Sky Radio klassiekers.
Pure disco op "Don't Ya Say It " met saxofoon en een keyboardsolo in "Remeber", het klinkt lekker ongecompliceerd en pretentieloos.
De sterke songs compenseren de mindere en de rest klinkt redelijk dus toch nog een voldoende.
Commercieel gezien was dit album geen succes, groot probleem was dat de radiostations er geen etiket op kon plakken wat voor soort muziek het was.
Geen disco, geen rock en ook geen wave dus het werd vrijwel nauwlijks gedraaid.
Bryan zal ervan geleerd hebben want de opvolger "You Want It You Got It" zou zijn meest pure rockalbum worden die hem bekendheid zou verwerven in the States en Canada.
Een voorbode van het waanzinnig grote succes een paar jaar later.....
.
Al in 1977 was hij als 15-jarige te horen als zanger op het album “If Wishes Were Horses” van de Canadese band Sweeney Todd en in 1978 verscheen zijn eerste single als solo-artiest (Let Me Take You Dancing / Don't Turn Me Away) wat een pure disco plaat was en maar liest 240.000 exemplaren verkocht in Noord Amerika !
In die tijd leerde hij Jim Vallance kennen, een studio muzikant en songwriter en begon met hem een samenwerking die op de dag van vandaag voortduurt.
Als songwriters duo werden ze gecontracteerd door het grote A & M label en ze zagen wel wat in Bryan als solo-artiest en hij kreeg alle medewerking om zich als zodanig te profileren.
Verwacht geen rauw rockalbum, zijn sound moest nog gevonden worden en het best kan men dit album omschrijven als een dansbaar luchtig popalbum met een vleugje rock.
Eigenlijk staan er maar 3 echt goede songs op, dat zijn de aanstekelijke vlotte opener "Hidin' from Love" en het ijzersterke "Wastin' Time" een voorbode van zijn latere stijl.
De afsluiter "Try to See It My Way" met zijn hypnotiserende refrein en vrouwlijk achtergrondkoortje blijft meteen in je kop hangen en is lekker stevig.
"Win Some Lose Some" en "Wait and See" zijn nogal matige rocksongs die je nog net niet uitzet.
De rustige songs "Give Me Your Love" en "State of Mind" zijn kwalitatief nog mijlenver verwijderd van zijn latere Sky Radio klassiekers.
Pure disco op "Don't Ya Say It " met saxofoon en een keyboardsolo in "Remeber", het klinkt lekker ongecompliceerd en pretentieloos.
De sterke songs compenseren de mindere en de rest klinkt redelijk dus toch nog een voldoende.
Commercieel gezien was dit album geen succes, groot probleem was dat de radiostations er geen etiket op kon plakken wat voor soort muziek het was.
Geen disco, geen rock en ook geen wave dus het werd vrijwel nauwlijks gedraaid.
Bryan zal ervan geleerd hebben want de opvolger "You Want It You Got It" zou zijn meest pure rockalbum worden die hem bekendheid zou verwerven in the States en Canada.
Een voorbode van het waanzinnig grote succes een paar jaar later.....
.
* denotes required fields.
* denotes required fields.