Avantasia - The Wicked Symphony (2010)

Deze vormt samen met 'Angel of Babylon' een tweeluik. Op beide cd's zijn wederom veel gastmuzikanten te horen. Van Dying for an Angel met Klaus Meine (Scorpions) is ook een single gemaakt.

Nergens zwak, soms briljant.

Het titelnummer is fantastisch!

Deze is ongeveer net zo goed als Angels of Babylon en dat is op zich al een prestatie. De kwaliteit heeft niet te leiden onder de kwantiteit. Helaas doet Jon Oliva op dit deel niet mee, maar je kan niet alles hebben.

Geweldige cd. Voor mij tot nu toe wel het beste wat er in 2010 is uitgekomen en of dat nog verbeterd gaat worden? Ik vind vooral de opener, het titelnummer, en Runaway Train prachtige nummers (Bob Catley zingt echt geweldig in dit nummer!), maar ook de rest is zeer gaaf. Alleen Crestfallen vind ik wat minder.

Degelijke CD met af en toe een geweldige uitschieter, zoals het titelnummer. Alleen jammer dat Sammet zelf ook meezingt. Ben niet zo'n fan van zijn stemgeluid....

Dit album bevalt me iets beter dan Angel Of Babylon, waarschijnlijk door de iets heaviër songs en het iets meer prominent aanwezige gitaarwerk. Grotendeels nog steeds niet mijn ding en ik blijf me storen aan de grotendeels uit de bocht vliegende zang (en kitscherige achtergrondvocalen). Vooral de zang in Scales Of Justice gaat behoorlijk over de top. De muziek is ook niet donker en dreigend genoeg voor mijn smaak. Precies; power metal is gewoon niets voor mij. Toch een aantal sterke songs- het bombastische titelnummer is fraai en Runaway Train kan er ook goed mee door.

Mooi gemaakt, maar net niet zo goed als Angel of Babylon. Het heeft uiteraard genoeg krachtige nummers, met Tim Owens op zang bij Scales of Justice als ongetwijfeld hoogtepunt.

Opnieuw een lekker album van de beste man. Waar haalt tie z'n inspiratie vandaan. En weer geholpen door zijn clubje metal vrienden c.q. collega's, zoals Bob Catley, Russel Allen, Jorn Lande, enz. Absoluut niet de minsten der aarde in het genre.

Alle nummers zitten weer goed inelkaar geschroefd. Luister maar eens goed naar de enorme groovende intro-riff van "Black Wings". Geweldig !!

Goede productie weer, waarbij echter aangetekend moet worden, dat er soms in de stemmen een scherp randje zit in het midden-hoog register. En dat hoor ik op al mijn muziekinstallaties. Ook "Angel of Babylon" heeft dat in het geluidsbeeld zitten..

Deze vind ik dan weer net wat minder dan Angel of Babylon. De opener klinkt ijzersterk, Scales of Justice vind ik behoorlijk en de rest middelmatig tot aardig. Het mag wat minder hardrock-achtig als je het mij vraagt en iets minder glad. De meesten zijn dan wel weer erg goed bij stem, waaronder de voor mij tot dan toe onbekende Tim Owens (jaja, shame shame).

Vette plaat! Eigenlijk gek dat ik nooit eerder Avantasia ben gaan luisteren, het is toch best een grote naam binnen de symfonische metalwereld... En als je dan wereldzangers als Michael Kiske, Jorn Lande, Klaus Meine en Russell Allen weet te strikken doe je toch iets goed. En zo blijkt dus. Mijn keus voor dit album was natuurlijk omdat Klaus Meine op 'Dying for an Angel' zingt, dus die kende ik al. Maar ook de rest valt beslist niet tegen. Alles is misschien wat gladjes en gelikt, maar extreem melodisch en o zo catchy! Enige minpunt is Tim Owens, die ik echt niet goed kan hebben, niet bij Judas Priest, niet bij Malmsteen en niet op zijn waardeloze soloplaat, maar hier valt het wel mee door de goede compositie. Tobias Sammet's eigen stem is overigens ook niet alles, maar dat verklaart natuurlijk de gastzangers.

Ook dit album is genieten waarbij Runaway train voor mij het hoogtepunt is. Wat een blik topzangers heeft Tobias toch opengetrokken.

Mmm, ik hoorde iedere keer mensen zeggen dat Angel Of Babylon toch het sterkste album van de twee is, maar ik hoor dat er toch echt niet aan af. The Wicked Symphony is een enorm schot in de roos voor mij. De titeltrack is al van ongekende schoonheid, maar waar de meeste Avantasia-albums daarna vaak wat inzakken blijft het hier allemaal van erg hoge kwaliteit. Neem nu zo'n track als Black Wings: wat een weergaloze zangpartijen van Sammett! Een powerballad als Runaway Train levert ook nog een portie rauwheid en emotie mee, die de ballads van eerdere albums toch echt vaak misten. Heerlijke partijen van Lande en Catley daar ook. En wat te denken van Scales Of Justice? Ripper Owens zou wat mij betreft veel vaker gastzang moeten leveren op dit soort albums, verreweg een van de meest heavy Avantasia songs die ik tot nu toe heb gehoord. Crestfallen is ook een meesterwerk en het Helloweenesque Wastelands levert een van de beste Kiske-zangpartijen tot nu toe op.

The Metal Opera pt. 1 heeft de nostalgiefactor mee, maar als ik beide albums nu pas voor het eerst zou horen, was er een kans dat The Wicked Symphony er met het voorlopige goud vandoor was gegaan. In ieder geval voor mij het eerste echte bewijs dat Sammett het post-Metal Opera nog steeds goed kon.

Tussenstand:
1. The Metal Opera pt. 1
2. The Wicked Symphony
3. The Metal Opera pt. 2
4. Angel Of Babylon
5. The Scarecrow
6. Lost In Space (Part 2)
7. Lost In Space (Part 1)

Aangezien dit een tweeluik is met Angels Of Babylon, verwachtte ik eigenlijk dezelfde kwaliteit. Volgens mij heeft Sammet de beste songs voor The Wicked ymphony bewaard. Waar op Angels Of Babylon de missing link wel erg vaak miste, zijn hier de meeste songs juist wel pakkend. Er is vanalles te vinden: vlammend gitaarspel, goed zangwerk en bovenal: pakkende songs. Het plaatje is eindelijk weer compleet. Complimenten voor goede bijdrages van Tim Owens en Klaus Meine. Bovenop het vaste team van Jorn Lande, Michael Kiske etc. Deze lijn mag Sammet wel doorzetten.

Tussenstand:
1. The Metal Opera pt. 1
2. The Wicked Symphony
3. The Metal Opera pt. 2
4. Angels Of Babylon
5. The Scarecrow
6. Lost In Space pt. 2
7. Lost In Space pt. 1

Dit is deel twee van de Scarecrow Trilogy, waarbij AOB het slotstuk is. Dan snap ik niet waarom deze twee hier dan omgekeerd genoteerd staan. Of staan albums uit hetzelfde jaar op alfabetische volgorde in de lijst?