Grieves - The Confessions of Mr. Modest (2010)

Grote kanshebber voor mij om EP van het jaar te gaan worden. Nadat Rhymesayers twee rappers contracteerde (Freeway + EV) die het veel van hun charisma moeten hebben (naast het feit dat ik Evidence echt briljant vind) hebben ze nu weer een MC die bij 'de oude garde' past. Grieves is tekstueel zeer vaardig en kan net als Brother Ali en met name Slug ook de emotionele kant op. Hij speelt op met je gevoelens door harde, oprechte lyrics op je af te vuren. Deze EP kent twee tracks die van een heel erg hoog niveau zijn: Heatstroke en War for the Crippled. Andere nummers halen ook een hoog niveau waar A Song for Mr. Modest en Out of My Mind de vreemde eend zijn. A Song for Mr. Modest omdat het instrumentaal is, Out of My Mind omdat het meer richting pop gaat. Die laatste vond ik in eerste instantie waardeloos, maar nu zie ik het eerder als lekker tussendoortje om weer op adem te komen.

Dit klinkt erg goed. In eerste instantie ben ik dit eigenlijk puur voor de nummers met CunninLynguists en P.O.S. gaan luisteren maar de rest is ook gewoon goed. Voordat ik hier aan begon had ik nog nooit gehoord van Grieves maar ik kon/kan gelijk horen waarom Rhymesayers hem heeft aangetrokken, echt een goede emcee.

Ik heb nu dit en zijn album gehoord. Grieves is echt een goede MC die zijn beats met zorg uitkiest.

Leuke ep. Op dit moment 3,5 maar dit kan nog een 4 worden. Qua beats wijkt hij hier een beetje af van zijn 2 albums dus ik moet er denk ik nog een beetje aan wennen.

Inmiddels wat vaker gehoord en ik verhoogd naar 4. Erg fijne EP. Ik ben het met R&P eens dat dit wel eens de EP van 2010 kan worden.

Heel fijne EP inderdaad. Ga z'n vorige album ook maar is checken.

Zou ik zeker doen! Zijn debuutalbum Irreversible is ook de moeite waard!

Ik ben niet onwijs bekend met hiphop labes, ik weet geen nieuwtjes van hip hop etc. Zo erg boeit het me allemaal niet, maar wat ik wel weet is dat het label: Rhymesayers, voor mij veel goeie hiphop uitbrengt.

Echt veel kan ik waarderen van dit label. Ook deze cd is weer een lekkere aanvulling, de rapper flowt prima en heeft ook nog eens een hele fijne stem.

Ik luister echt alle muziek door elkaar, maar de laatste tijd zijn de rappers van Rhymesayers weer vaak uit de boxen van me computer te horen!

Heerlijk chille hip hop, niet te opdringerig, precies goed.
Lekkere beats, chille flow, een cd die je op zet en helemaal afdraaid.

4 sterren.

Erg wisselvallig plaatje. Parels als Ghost Ship, Heartstroke en Smile for the Blade worden afgewisseld met wat dooddoeners als I Ate Your Soul en Out of My Mind. Grieves heeft een erg goede stem en flow, alleen komt hij het beste tot zijn recht als hij voluit gaat in een verse.

Momenteel een 3.5* voor de aparte sfeer en de genoemde uitschieters, het kan nog alle kanten op.

De originele versie van I Ate Your Soul is een goed nummer maar het had niet persee geremixt moeten worden. Een beetje overbodig al vind ik de remix ook niet slecht.

Hij ziet er iig niet uit als de meeste rappers . De nummers met P.O.S. en CunninLynguists klinken nais, de instrumental aan het begin ook. Ghost Ship deed me dan weer niet zo veel.

Door wie is dit eigenlijk geproduceerd?

The Confessions of Mr. Modest bevat tien nummers waarvan de speelduur totaal een ruim half uur is. Voor de goede orde: we hebben hier te maken met een EP die fysiek nog niet is verschenen. Want hoewel Rhymesayers wel degelijk naar Fifth Element linkt, is de cd daar nog niet te koop en moeten we het met de digitale versie doen. Tot zover deze wat plichtmatige informatie, The Confessions of Mr. Modest zelf is heel wat interessanter.

Grieves is - na Evidence en Freeway - de derde rapper die in korte tijd een contract bij Rhymesayers heeft verdiend. Hij moet het, in tegenstelling tot zijn twee collega’s, minder hebben van zijn charisma en meer van het verhaal dat hij heeft te vertellen. Met het hart op de tong schroomt Grieves er zeker niet voor zijn ziel bloot te leggen, en daarom kan de vergelijking met Rhymesayers-veteraan Slug enigszins worden getrokken. Ook de absurde, poëtische manier waarmee Grieves depressies omschrijft doet sterk denken aan enkele lyrics van de Atmosphere-rapper. Grieves geeft er echter wel zijn eigen draai aan, en zodoende is er eerder sprake van originaliteit dan van een kopie. Het hoogtepunt op de EP is als Grieves op Ghost Ship haast schizofreen overkomt: met zijn stem vol angst behandelt hij zijn gevoelens op een abstracte manier. “All of this is driving me mad//I’ve got a razor with a poem on it and it’s smiling back//It kinda feels like I’m under attack, with no boundaries//A cannonbal’s drowning, in tight of my foot.”

De tragedie van Grieves wordt door de producties voortreffelijk ondersteund. Omdat er veel van live-instrumentatie wordt gebruikgemaakt, staat er een sterk bombastisch geheel achter de rapper. Violen, piano’s en koorzang ontbreken niet. Hoewel dat natuurlijk wel wat cliché is, passen er niet veel instrumenten beter bij zwaarmoedig projecten als dit. Producers Budo, Sapient en Grieves zelf weten wat dat betreft wel het best hoe donkere sferen moeten worden gecreëerd.

Een tweetal nummers wijkt overigens af van het geheel. Zo is het voortreffelijke introducerende A Song for Mr. Modest instrumentaal, luchtig en haast zomers, door toedoen van de blazers. Halverwege de EP is er nog het popgeoriënteerde Out of My Mind; helaas de minst boeiende track van The Confessions of Mr. Modest. Grieves etaleert zich hier als een minder bekwaam zanger en met de lichte technobeat kan hij evenmin goed uit de voeten. Dit nummer komt dan ook een beetje over als een tussendoortje: het gaat langs de luisteraar heen, maar tegelijkertijd kan er wel even op adem worden gekomen.

Dit minpunt weegt echter totaal niet op tegen al het moois dat The Confessions of Mr. Modest heeft te bieden. Zo zijn er naast de eerder genoemde hoogtepunten ook nog eens sterke gastbijdrages van CunninLynguists en P.O.S te horen. Beide acts gaan net als Grieves helemaal op in de muziek, komen met hevige stukken poëzie en zorgen zo voor extra bewondering. Behoudens die ene negatieve kanttekening is er niks op deze EP aan te merken en kan The Confessions of Mr. Modest zomaar eens het begin zijn van een mooie carrière bij Rhymesayers voor Grieves.

Bron: www.hiphopleeft.nl

Halfje omhoog dit, na een paar keer luisteren ben ik grieves zijn stem gewoon. De eerste vier tracks zijn supersterk maar ik blijf out of my mind een kutnummer vinden, maar het is ook het enige echte minpunt van de EP. Zelfs i ate your soul vond ik eerst emo en een beetje van een laag niveau maar nu vind ik dat zelfs een degelijke track en de rest van de EP is erg sterk dus een halfje omhoog naar 4 sterren, erg sterk met gastbijdrages van P.O.S. en vooral my favourites : cunninlynguists, erg fijn plaatje. Zijn zijn albums van vergelijkbare kwaliteit ?

Dit ding is alleen verkrijgbaar als je het album uit 2009 gepreorderd had. Dit is dus geen op zichzelf staand iets. Daarbij geen 2010 release. Maar neemt niet weg dat hij heel goed is.!

Ik denk BUDO

Zeer aardig EPtje. Grieves is een erg goede rapper alleen productioneel vind ik het af en toe nét iets te pop georienteerd. Met als klap op de vuurpijl het afschuwelijke Out Of My Mind. Wat een kutnummer is dat zeg.

Ik hou het op 3*.

Is er iemand echt in staat om Out Of My Mind uit te luisteren? Ik ben nog nooit verder geraakt dan de eerste 30 seconden.
Verder is het wel OK en typisch Rhymesayers

IK, IK, IK!!!! Ik vind het een heerlijk nummer! Vind het wel leuk tussendoor.

Verder was ik een beetje bekend met Grieves van zijn albums Irreverseble en 88 Keys & Counting (waarvan ik net erachter kwam dat die wel op MuMe staat...). Ik kwam een keer bij een compilatiefilmpje met underground hip-hop terecht en via die kwam ik bij o.a. Grieves. Vooral 88 Keys & Counting kan ik erg waarderen. Voor Irreversible heb ik niet echt de tijd genomen.

Maar goed, over deze EP. Wist niet dat hij uitkwam en ook niet dat hij bij Rhymesayers zat. Een label waar ik hem erg goed bij vind passen. Ik vind deze vergelijking met Slug dan ook niet heel raar. Grieves komt erg eerlijk over met zijn (donkere) levensverhalen. (Deels kan dit ook komen door zijn uiterlijke verschijning).
Die donkere levensverhalen worden ook op dit album weer op tafel gelegd onder begeleiding van bijpassende beats. Het viel mij vandaag op hoe goed de beats eigenlijk zijn. Ze zijn zonder er op te letten vrij onopvallend, maar als je er op gaat letten blijken ze ook goed in elkaar te zitten. Daarbij ondersteunen ze Grieves erg goed.

Gelukkig worden de depressieve vertellingen van Grieves wel afgewisseld door Out of My Mind en de opening die erg vrolijk klinkt in vergelijking met de rest. Er wordt dan vanaf de eerste seconde van nummer 2 ook een einde gemaakt aan de speelse geluiden van de intro door de onheilspellende productie van Ghostship. Hierna introduceert Grieves zichzelf met een tekst die kenmerkend is voor bijna al zijn onderwerpen:
The rain came down like a blanket and insulated the streetlights, turned the gutters to rivers and sailed away with my free time

In zijn geheel een erg leuke EP van Grieves: 4* (voorlopig...)

In een weinig opvallend jaar - tot nu toe - voor Rhymesayers, blijft dit toch nog altijd een geweldige EP!

Ik vind dit samen met The Roots het beste wat ik gehoord heb dit jaar.

niet alles is door budo geproduceerd, Ghost Ship bijvoorbeeld is geproduceerd door Sapient (hoe kon het ook anders, hij is op aardig wat Rhymesayers albums te horen volgens mij, doet ie ook altijd goed), wat zeker leuk is. Sape is een van de beste producers in hiphop dezerdaags, voor zijn subgenre van hiphop dan. Dry Puddles is echt een klassieker in mijn oren.

War For the Crippled is geproduceerd door Grieves zelf, wat ook meteen een gruwelijk nummer is, had zo een POS productie kunnen zijn, klinkt heerlijk. POS voegt veel toe aan het nummer vind ik.heb em net gepindakaast ga em binnenkort nog goed luisteren

Helemaal akkoord hiermee! Ohja, en met die EP van Sadistik erbij heb je mijn volledige top 3

Op dit moment is dit niet meer het beste wat ik gehoord heb in 2010 maar hij staat wel nog in mijn top 10.

Ik ben van grieves gaan houden, heerlijk. Nieuwe VD-single van komend album is ook aller aardigst:

YouTube - Grieves & Budo - "Pack It Up"

Inderdaad wel een aardig nummer maar Grieves & Budo kunnen beter.

Heerlijk nummer idd.

Leuk nummertje. Komt er een nieuw album aan?

Yep, summer 2011