Echo & The Bunnymen - Echo & The Bunnymen (1987)

Dit album zou oorspronkelijk The Game gaan heten, maar omdat Queen al een album met die naam had vond Ian McCulloch die titel niet geschikt en bleef ie titelloos. Al gauw kreeg het de bijnaam The Grey Album. Dit vanwege de hoeskleur (en ook wel de gezichten van de heren ). Veel fans vinden dit geen goed album, ik sluit me daar niet bij aan: ik vind hem zelfs zeer goed !

Ben het met je eens, een onderschat album is het zeker.

Bombers Bay behoort tot hun beste nummers en Lips Like Sugar is wel een hel lekkere single.

Alleen All In Your Mind, New Direction en Blue, Blue Ocean kunnen me helemaal niet bekoren en klinken nu ik het weer beluister ook behoorlijk gedateerd.

4 sterren.

Zeer goede plaat. Een aantal fans vinden dit idd. wat minder, wel wat mij betreft hebben ze toch een oceaan van ongelijk hoor...

Luister maar eens naar het fenomenale "All In Your Mind".. Will Sergeant!!!! Wowow.... De heerlijke pop die "The Game" is, het lichtjes fantastische "Bedhugs & Ballyhoo".. Nooit gedacht dat de bunnies met zulks swingends op de proppen zouden komen, en het is ongeloofelijk goed ook...

"Bombers Bay" is natuurlijk ook heel heel erg mooi!! En hoeft het nog gezegd dat "Lips Like Sugar" een sublieme song is. Live doet ie het ook altijd goed

"Lost and Found" is gewoon goed, meer niet. Dat was trouwens de b-kant van de single "The Game". Met "New Direction", "Blue Blue Ocean" en "Satellite" slaat de verveling wel een beetje toe op dit album, maar dat wordt dan ruimschoots goedgemaakt met het magistrale "All My Life"!

The Game, Bedbugs and Ballyhoo, Lips Like Sugar en Bombers Bay horen eigenlijk wel tot de betere bunnymen nummers.. vreemd dat deze plaat zo laag scoort dan
McCullogh is hier trouwens ook het best bij stem van alle platen die ik ken. Hij krijgt van mij vooralsnog gewoon een 4*

New Direction is trouwens ook wel een flinke stamper voor bunnymen begrippen, onderschatte plaat dit..

Niet echt een sterk album van Echo&the Bunnymen vind ik. De nummers kunnen me niet echt boeien, op een paar uitzonderingen na (Lips like sugar, lost & found, the game). Ik zet deze maar heel af en toe op, om bovengenoemde reden.
Toch 3*

Zwakste album van de konijnenmannen in deze bezetting.

Ik lees hier lovende en afbrekende woorden over dit album. Het is pas het derde album dat ik van hen leer kennen, na 'Crocodilis' en 'Heaven up here'. Hun derde en vierde album heb ik besteld, maar nog niet ontvangen. Dit vijfde dus wel.
Ergens begrijp ik de kritiek: het album mist wat de sfeer van de vorige albums en is meer gewone pop.
Toch klinkt het heerlijk. En ja, de singles met vooral 'Lips like sugar' zijn echt wel om de vingers van af te likken.

Vraagje: klopt het dat de zanger eigenlijk een arrogante man is en zich ooit laagdunkend uitte over Simple Minds? Ik meen me zoiets te herinneren, maar weet er het fijne niet van.

Ian McCullogh voelt zich volgens mij een miskend genie, en heeft volgens mij over zowel Simple Minds als over U2 wel eens misprijzende woorden gesproken. Volgens mij had het ook vooral met jaloezie te maken dat zijn band het nét niet in de major league haalde en U2 en de Simple Minds wel
Maakt de muziek verder niet minder echter..

Vind de matige waardering voor deze plaat ook behoorlijk onterecht trouwens, er staan heerlijke nummers op!

Ivm Simple Minds weet ik niet, maar Ian staat wel bekend om zijn arrogantie. Hij is niet te beroerd om te zeggen over zijn eigen songs dat ze tot de beste allertijden behoren.
Heb ik verder geen probleem mee hoor, vind hem daarin zelfs gelijk hebben.

Simple Minds, U2 en Echo and the Bunnymen werden rond 1982 veel in een adem genoemd in de Britse pers, maar 'Mac' wilde daar niks van weten en meldde in elk interview dat zijn band veel belangrijker en veel beter was dan die andere bands.
Commercieel gezien bereikten die bands echter veel meer in de daaropvolgende jaren, maar Echo and the Bunnymen zijn wel altijd veel beter gebleven vind ik en hielden hun street cred, wat in die tijd ook niet onbelangrijk was.

Dit is idd een uitstekend album, al mist het de urgentie van hun eerdere werk.
Toch zet ik dit albunm altijd met plezier weer op.
4 sterren.

Dit album is wrs de minst goede van deze heren. Het woord slecht zal ik zeker niet gebruiken, het blijft immers Echo and the bunnymen. Zowel de goede als minder goede commentaren kan ik me in vinden, opperkonijn Ian is prima bij stem, maar het album mist het sfeertje van zijn voorgangers. Bovendien zijn de nummers in mijn ogen iets te braafjes en bevatten ze ,zeker naar Echobunny normen, iets te weinig durf. Slecht, nee dat zeker niet, maar niet te vergelijken met de drie voorgaande meesterwerken. De echte fans kunnen dit album met een gerust hart in huis halen, wie de band pas leert kennen begint beter bij een Heaven up here of een Ocean Rain.
Commercieel gezien was dit wel hun best geslaagde album.

Voor een dikke 5 euro op ebay gekocht
in de enkele, geremasterde versie.

Bring on the Dancing Horses staat er natuurlijk
niet in zijn gewone single edit op (daarvoor moet je de best of kopen).
Evenzo met de Doors cover People Are Strange ...

New Direction (wat een gitaarspel) en The Game blijven topnummers, maar ook de rest van het album mag er zijn.
Zwaar onderschat met een gemiddelde van slechts 3,36.

En zelf 3*** geven?

Deze kwam na het toch wat overschatte Ocean Rain, een album dat me toch even wat te zoetsappig is.
Deze plaat luistert toch best lekker weg. The Game en Lips Like Sugar behoren tot mijn favo Bunnymen-nummers.

Lips Like Sugar... geweldig new wave nummer, dat toch wel mist in de huidige new wave KO.

Van m'n lieve schatje heb ik met kerst het Original Album Classics-boxje gekregen van deze band met de eerste 5 studio-albums.

Dit vind ik een hele fijne plaat.
Typisch alternatieve 80's-muziek met een poppy randje.
Iets toegankelijker dan het vroegere werk, maar zeker ijzersterk.

All My Life klinkt als een willekeurig nummer van The Cure.

Bring on the dancing horses vind ik een prachtig nummer..werd afgelopen weekend gedraaid tijdens een new wave dansfeest in Den Haag..elke keer verwacht ik midden in het intro dat Morrissey inzet met The Headmaster Ritual..apart he..alsof de melodie daarnaartoe leidt..trouwens ook n prachtig nummer..

Nummers als The Game, Bombers Bay, Lips Like Sugar en All My Life kunnen daar zeker mee concurreren
En dat zijn zeker niet de enige toppers op deze zwaar onderschatte zwanenzang.
Hoewel ze gelukkig terugkeerden!

Zeker
Horses is niet eens een albumtrack hier..

Is ook van twee jaar eerder

Erg Mooie Plaat Inderdaad. Op LP

Uitstekend album van The Bunnymen welke ik regelmatig opzet. Verwachtte dat men met dit album wel wereldwijd zou doorbreken, de plaat werd ook bij de VARA" s verrukkelijke vijftien flink gepromoot. In tegenstelling tot U2 & Simple Minds bleven The Bunnymen volkomen ten onrechte in hun schaduw staan. Voordeel is dan wel weer dat een live concert van de band niet achterlijk veel geld kost zoals bij U2. 3 november in Tivoli/ Vredenburg voor maar 40 euro!

Bedbugs And Ballyhoo heeft veel Doors invloeden maar dat is niet zo vreemd als Ray Manzarek hier een bijdrage aan levert.

Eigenlijk hebben ze in de jaren 80 geen slecht album gemaakt. Dit album vind ik tegen de verwachting in inderdaad ook behoorlijk goed. Staan wederom geweldige liedjes op.

New Direction vind ik sterk en Blue Blue Ocean helemaal überzalig
Wel erg weinig berichten bij dit album...

Blue Blue Ocean Rain
Vind ik ook wel fijn inmiddels.
All In Your Mind en New Direction nog wel m'n minst fave van dit album.
Maar al met al blijft dit een ijzersterk album!

Zeker! Qua feel doet het me ook vaak aan The Wild Swans denken van een jaar later. Zelfde stad natuurlijk ook

En dezelfde drummer
Die financierde hen ook.