Rhapsody of Fire - The Frozen Tears of Angels (2010)

Ik kon een vreugdekreet niet onderdrukken toen Sea Of Fate van start ging! Eindelijk weer een snelle song die me meteen bij de strot grijpt. Na het mid-tempo over the top orkestrale geneuzel van de vorige twee albums horen we dit keer weer een stuk meer gitaar en mag het vooral weer even lekker power metal zijn. En daar is dan ook meteen vanuit het niets Reign Of Terror met een maniakaal krijsende Lione, weergaloze gitaarpartijen en prachtige koorzang. Raging Starfire is daarnaast voor de liefhebbers van Symphony Of Enchanted Lands ook een ongelooflijk gave track door het tempo, de euforische zangpartijen en de vurige solo's.

Op een album dat zo lekker loopt, valt een Italiaanse ballad als Danza Di Fuoco E Ghiaccio ook lekker positief op. Op de voorgaande albums vonkte de nummers nooit, waardoor een ballad niet bijzonder opviel. Deze speelse track is echter een klein hoogtepuntje te noemen. De andere ballad Lost In Cold Dreams wilde ik bijna afschrijven als een matig nummer, tot er ineens een weergaloze solopassage in kwam die me weer helemaal deed opveren. De afsluitende epic heeft daarnaast ook een prachtige naargeestige openingsriff die me kippenvel gaf. Dat de band zo sterk terug zou komen had ik echt niet verwacht!

Voorlopige tussenstand:
1. Power Of The Dragonflame
2. The Frozen Tears Of Angels
3. Dawn Of Victory
4. Symphony Of Enchanted Lands
5. Legendary Tales
6. Rain Of A Thousand Flames
7. Triumph And Agony
8. Symphony Of Enchanted Lands II

Tuurlijk hoop je op een goede plaat, maar zoiets ongelooflijk gaafs had ik eigenlijk niet meer verwacht zo acht jaar na het laatste meesterwerk. Zelden dat je een band nog zo hoort excelleren. Was dit een concert geweest, dan had ik een staande ovatie gegeven. Wat een ongelooflijk goed album is dit geworden! Het opent wat gereserveerd met Sea Of Fate. Klinkt lekker en belooft al beter te zijn dan de vorige twee albums. Crystal Moonlight valt toch wel wat tegen, maar vanaf dan gaat Rhapsody Of Fire voluit. Reign Of Terror is weer ouderwets energiek. Dit maakt me vrolijk! Danza di Fuoco e Ghiaccio is een rustmoment die qua stijl en kwaliteit overeen komt met The Village Of Dwarves en andere fluitballads.

Daarna ben ik een beetje kwijtgeraakt wat ik gehoord heb. De songs herinner ik me nauwelijks, maar wat hoor je hier veel vette dingen qua koren, orkestraties en vooral vlammed gitaarwerk van Turilli. De epische titeltrack doet daar dan nog een schepje bovenop. Ik heb zelfs even overwogen om dit op de eerste plaats te zetten. Misschien is deze wel beter, maar daar durf ik nog niet aan. Wat een geweldige, maar vooral erg geïnspireerde plaat is dit! Niet altijd even Rhapsody. Het doet soms wel denken aan Helloween en Stratovarius, maar dat maakt het eigenlijk ook wel erg leuk.

Tussenstand:
1. Power of the Dragonflame
2. The Frozen Tears Of Angels
3. Dawn Of Victory
4. Legendary Tales
5. Symphony Of Enchanted Lands
6. Rain Of A Thousand Flames
7. Triumph Or Agony
8. Symphony Of Enchanted Lands II

Oooh eindelijk na twee toch echt wel verslechterende albums kent Rhapsody hier hun pit weer, alsof ze de vermissende draad weer oppakten en er weer mee door zijn gaan spelen want wat klinkt 'The Frozen Tears of Angels' toch verschrikkelijk goed, en dan weet je gewoon zeker dat het werk van hiervoor zeker niet voor deze heren in de schijnwerpers staat, sterker nog je bent het gewoon niet gewend van een groepering als 'Rhapsody' zeker niet als ze met albums komen als 'The Frozen Tears of Angels'.

Ik dacht eigenlijk dat ik de energierijke 'Rhapsody' zoals ik ze voornamelijk ken kwijt was geraakt, en dan serieus in de zin dat hun echt keiharde albums nu verleden tijd was geweest. Maar met 'Sea Of Fate' begint het album toch wel erg sterk, het nummer wat er op volgt is nog wat twijfelachtig maar met het nummer 'Reign of Terror' staat 'Rhapsody' weer als een huis want wat klinkt dit nummer toch echt fantastisch, met een weer 'schreeuwende' Lione die niet weg te slaan is, en ook weer als een baksteen zijn woorden naar buiten brult zoals ik dat toch echt wel van hem verwachtte. En dan raast het album door, en heb je het totaal niet door dat er nog een mid-tempo nummer tussen hangt genaamd 'Lost in Cold Dreams' aangezien de band je inderdaad weer vast kon pakken en je er door heen sleurde alsof het niks was.

En dan ben ik er van overtuigd dat Rhapsody 'Of Fire' weer op het juiste pad zit met geweldige gitaarstukken, leuke orkestische geluiden die er in verwerkt zitten en dit keer niet overdreven veel, je ontdekt hier wel het verschil aan dit soort geluiden met o.a. het album 'Symphony of Enchanted Lands Part II' waar dit te overdreven naar voren kwam en werd gehaald door de heren. 'The Frozen Tears of Angels' is weer een fantastische binnenkomer waarmee de heren weer een stempel achter hebben gelaten, en ben ik weer erg fan van de sound en heb ik weer meer zin in deze marathon gekregen na het horen van 'The Frozen Tears of Angels'.

Voorlopige tussenstand:
01. Power of the Dragonflame
02. Dawn of Victory
03. The Frozen Tears of Angels
04. Legendary Tales
05. Symphony of Enchanted Lands
06. Symphony of Enchanted Lands Part II
07. Triumph Or Agony