Veel Franse metalbands ken ik niet, en al helemaal niet uit de jaren '80. ADX was dus een nieuwe kennismaking, een paar weken geleden. Nu ik het album een paar keer gehoord heb, moet ik toch concluderen dat ik het wat minder vind dan de EPs van H-Bomb en Sortilège, voor mij de beste Franse metal uit eerdergenoemd decennium.
Na een paar nummers verlies ik mijn aandacht een beetje, totdat Caligula begint. Dat nummer is namelijk een van de hoogtepunten hier. Hoewel alle nummers los prima zijn, vind ik ze bij elkaar toch niet helemaal werken. Iets teveel van hetzelfde. Bovendien, zoals
Sir Spamalot ook opmerkt, is de zang niet het sterkste punt op Execution.
ADX brengt hier degelijke, Franstalige speedmetal, met een paar nummers die voor mij echt de moeite waard zijn. Waren alle nummers à la Déesse du Crime, Prissonnier de la Nuit of Caligula, was dit minstens 4* geweest.
3,5*